Bir gün akşam yemeği esnasında askerlerden bir tanesi koşarak komutanının odasına gelir ve kapıyı çalar. İçeri girince komutan sorar "ne oldu asker?" diye. Asker;
- Komutanım, bugün yediğimiz böreğin içerisinden toprak çıktı, demiş. Komutan;
- Oğlum, sen hiç tavşan böreği yedin mi? Demiş.
- Yedim komutanım, demiş asker.
- Peki içinden hiç tavşan çıktı mı? Diye sormuş sinirlenerek. Asker de;
- İyi de komutanım biz de buraya vatan toprağı yemeye gelmedik, demiş.

Temel askerdeyken babası ölür. Komutan "Temel'e nasıl söylesem ki" diye düşünür. Aklına Temel'in arkadaşı Dursun gelir. komutan Dursun'u çağırır. Dursun'a olup biteni anlatır, Dursun "ondan kolay ne var" deyince komutan çok şaşırır. "Nasıl söyleyeceksin?" der. Dursun Temel'in yanına gider. Komutan da kenardan onları izlemektedir. Dursun, Temel'e;
— Anan var mı? Temel;
— Var, der.
— Abin var mı? der. Temel;
— Var, der.
— Baban var mı? der Temel var der. Dursun;
— Naaah var! Senin baban öldü, der. Temel orada bayılır.

Bir gün bir kız radyoda istek parça göndermiş;
"Askerde olan sevgilime Burhan Çaçan'dan kurşunlara gelesin şarkısını armağan ediyorum der..."

Ordunun 57. alayında görevli olan bir albay girdiği hiçbir iddiayı kaybetmemesiyle ün yapar. Siyaha beyaz der gene kazanırdı.

Gün gelir bu albayı 57. alaydan 51. alaya transfer ederler. Geldiğini komutana bildirmek için komutanın ofisine girer ve bekler. Komutan geldikten, gerekli selamlaşma ve formaliteler yerine getirildikten sonra albay der ki:

a- Komutanım ben sizi bir yerden tanıyorum!
k- İmkansız! ben seni hayatımda ilk defa görüyorum, ismini dahi duymadım daha önce.
a- Ben sizi Vietnam savaşından tanıyorum komutanım, aynı siperde yan yana savaşmıştık!
k- Albayım saçmalamayın ben Vietnam'da savaşmadım ki! Komuta merkezindeydim ve bölüğü idare ediyordum
a- Komutanım çok net hatırlıyorum! Hatta sizin kıçınıza bir mermi isabet etmişti ve çok kötü yara olmuştu!
k- Olum adamı delirtme, sen başkasıyla karıştırıyorsun beni!
a- Komutanım sizle 20 dolarına bahse girerim kıçınızda bir mermi yarası var!

Komutan bunun üstüne 20 dolar kazanma karşılığında bunu kanıtlamaya karar verir ve açıp kıçını yara izi olmadığını gösterir.
a- Özür dilerim komutanım sizi başkasıyla karıştırmışım!!
k- Neyse olur böyle şeyler! der ve 20 dolarını memnun bir ifadeyle alır!

Albay gittikten 10 dakika sonra telefon çalar ve komutan telefonu açar, karşıdaki ses 57. alay komutanının sesidir.
- Albay geldi değil mi?
- Geldi!
- Kimseyle iddiaya girmedi değil mi?
- Aslına bakarsanız girdi ve hatta kaybetti!
- Komutanım lütfen bana albayın sizin kıçınızı gördüğünü söylemeyin!
- Nerden anladınız bunu?
- O kurnaz 57. alaydaki herkesle kişi başı ellişer dolarına 51. alayın komutanının kıçını görebilirim diye iddiaya girdi de

Bir uçak yolculuğunda hosteslerden biri, ön taraftan yolculara seslenir:
— Sayın yolcularımız uçağımızda ani bir elektrik arızası meydana geldi. İçinizde elektrikten anlayan biri var mı acaba?

Orta sıralarda, arka arkaya oturan iki yolcu el kaldırır. Hostes; arkadaki yolcuyu pilot kabinine davet eder. Adam arızayı hemen bulup giderir.

Aradan beş on dakika geçer aynı hostes yine aynı yerde görünür. Sayın yolcularımız uçağımızda ani bir hidrolik arızası meydana geldi, içinizde hidrolikten anlayan biri var mı acaba?

Orta sıralardan yine iki kişi el kaldırır; Biri daha önce elektrik arızası olunca elektrikten anlayanlar sorulduğunda da el kaldıran kişidir. Diğeri de başka biri. Hostes; daha önce elektrik arızasını gideren değil de, öteki el kaldıranı davet eder. Bu tür değişik arıza olayları; birkaç kere daha devam eder.

Hostes; belirttiği konularda yardımcı olabilecekleri sorulduğunda her seferinde orta sıradaki adam; ben anlarım anlamında elini kaldırır. Ancak, hostes diğer arızaları için yardıma devamlı el kaldıran kişi dışında başkalarını çağırır. Son bir arıza duyurusunda; aynı kişi tekrar el kaldırınca hostes dayanamaz ve adamın yanına gider;

— Beyefendi der Hangi arızayı söylesem, el kaldıranlardan biri hep siz oluyorsunuz sizin mesleğiniz nedir? Adam yanıt verir:

— Subayım.

Bir Türk askeri heyeti Amerika'ya davet edilmiş, kendilerine oradaki askeri tesisler ve modern silahlar tanıtılmış. Son gittikleri askeri üste Amerikalı yetkililer bizim subaylara lazerli silahları anlatmış:

- Bu gördüğünüz lazer dürbünüdür. Bu ise lazerlerle hedefini bulan son model füze sistemimiz. Şu ise önümüzdeki yıl silah piyasasına girecek olan lazerli top...

Heyette yer alan Karadeniz kökenli bir subay müdahale etmiş:

- Lazerli top bizde de var...

- Nasıl olur demiş Amerikalı yetkili, bu top henüz bizim ordumuzda bile hizmete girmedi. Sizde nasıl olur?

Vardı yoktu derken bizimkiler lazerli topu görmeleri için Amerikalıları Türkiye'ye davet etmiş. Kısa süre sonra bir Amerikan heyeti Ankara'ya gelmiş. Türkiye'de lazerli top bulunduğunu iddia eden subayımız, Amerikalıları almış Topçu Okulu'na götürmüş. Başında bir nöbetçinin beklediği Birinci Dünya Savaşından kalma topu göstermiş.

- İşte lazerli top... Amerikalılar gülmüş,

- Topu gördük de, demişler, lazer nerede?

- Hemen yanında, demiş bizimki, topun yaninda nöbet tutan er, lazdir...

Eski zamanlarda İngiltere'de erler şemsiye kullanmazmış. Şemsiye taşıma hakkı sadece subaylara tanınıyormuş.

O yıllarda bir gün genç teğmenlerden biri, koltuğunun altında bir şemsiye ile hızlı hızlı yürüyen eri görünce, beyninden vurulmuşa dönmüş. Eri yanına çağırarak:

— Bu ne küstahlık, demiş. Ve şemsiyeyi aldığı gibi diziyle parça parça etmiş.

— Bu sana bir ders olsun, bir daha böyle küstahlıklar yapma!
Neye uğradığını şaşıran er:

— Baş üstüne, diyerek selamı çakmış ve şunu sormuş:

— Teğmenim, beni az önce evine yollayan general şemsiyesini istediğinde şemsiyeyi kim parçaladı diyeyim?