Bakkal, yeni çırağına çıkıştı:
- Oğlum, müşteriye yok denir mi? Biraz önceki müşteriye ülker bisküvisi tükendi, ama eti bisküvisi var. Aralarında hiç fark yoktur, demen gerekirdi.
Ertesi gün bakkal mal almaya gitti. Biraz sonra bir müşteri geldi, tuvalet kağıdı istedi.
Çırak bakındı, tuvalet kağıdını bulamadı. Gözü ustasının gitmeden önce rafları parlatmak için aldığı zımpara kağıdına ilişti:
- Tuvalet kağıdı kalmadı ama, iyi zımpara kağıdımız var efendim..

Bir gün Karadenizli Temel çocuklarına sorar;
- Çocuklar! Benim koltuk altı spreyim nerede? Çocuklar hep bir ağızdan;
- Biz onu bütün koltukların altına sıktık...

Okulda küçük çocuk, kendinden daha büyük olana yan yan bakarak:
- Söylediğin sözü geri alman için sana beş dakika süre veriyorum! dedi. Öbürü kabararak:

- Bak hele sen. Peki beş dakika sonra sözümü geri almazsam ne olacak? diye diklendi. Küçük çocuk biraz düşündükten sonra:

- Peki söyle ne kadar zaman istiyorsun? dedi.

Baba evine gelen oğluna sormuş:
— Bugünkü tarih sınavın nasıl geçti? Çocuk:
— Çok iyi geçmedi babacım. Baba:
— Neden ki oğlum? Çocuk:
— Suç bende değil. Çünkü öğretmen hep ben doğmadan önceki olayları sordu.

Adamın biri yabancısı olduğu bir şehirde, bir evin kapısını çalarak şu ricada bulunur:
- Pek susadım, buralarda su bulamadım, lütfen bana bir bardak su verir misiniz?
Kapıyı açan çocuk, adamın yüzüne bakarak, kısa bir tereddütten sonra:
- İstersen ayran getireyim, der.
Adam bu teklifi teşekkürle kabul ettikten az sonra, çocuk bir çanak ayran getirir.
Adam ayranı içtikten sonra çocuk:
- İstersen daha getireyim, der.
- Zahmet olur yavrum.
- Hayır, zaten bu ayranın içine fare düştüğü için nasıl olsa dökecektik!
Bunun üzerine, adam iğrenerek, elindeki ayran çanağını hiddetle yere atıp parçalayınca, çocuk feryadı koparır:
- Anne, kapıdaki adam köpeğin çanağını kırdı!

Yaşlı hırsız, oğlunu karşısına alıp ona bir elmayla bir bıçak verdi ve bir elini onun omzuna koyup konuştu:
— Bak, evladım artık senin de hırsız olma yaşın geldi çattı şimdi bu işe ilk önce bir elmayı soyarak başla bakalım.

Küçük çocukla babası belediye otobüsüne bindiler.

Biletçi durmadan bağırıyordu:

- Beyler yürüyelim!

Her durakta yeni yolcular biniyor, biletçi bağırıyordu:

- Yürüyelim beyler! Siz şapkalı bey, ilerleyin lütfen!

Birkaç duraktan sonra, artık otobüste, değil yürümek, adım atacak yer kalmamıştı.

Ama biletçinin sesi hiç kesilmiyordu:

- Yürüyelim beyler!

Çocuk iyice sıkışmıştı. Babasına sordu:

- Babacığım madem ki yürüyecektik, neden otobüse bindik?