Bir akıl hastanesinde başhekim hastaların yanına gittiğinde birbirlerine bi rakam söyleyip güldüklerini görmüş ve birine:
— Neden söylediğiniz rakamlara gülüyorsunuz? demiş hastanın biri:
— Biz fıkralara rakam koyduk, mesela 3 deyince 3 numaralı fıkra aklımıza geliyor ondan gülüyoruz, demiş.

Başhekim 7 demiş ses yok, 5 demiş ses yok. Sonunda:
— Ben deyince niye gülmüyorsunuz? demiş.

Hastalardan biri:
— Başhekimim anlatmadan anlatmaya fark var.

Bir gün akıl hastanesinde haftanın akıllısını seçmeye gelen doktor bir olaya tanık olmuş. 2 deli şakalaşırlarken bir deli arkadaşını havuza atmış ve sonra onu havuzdan çıkarıp içeri götürmüş olayı izleyen doktor o deliyi yanına gelmesi için çağırmış doktor deliye
— Arkadaşını havuza atıp çıkardın seni haftanın akıllısını seçiyorum. Hadi arkadaşını çağır da onu da görelim der ve deli;
— Gelemez der.
Şaşıran doktor;
— Neden, diye sorunca deli
— Kuruması için ONU ASTIM da!

Delileri uçağa bindirmişler, bir şehirden ötekine naklediliyorlardı. Ama o kadar çok gürültü yapıyorlardı ki, sonunda pilot dayanamadı, uçağı ikinci pilota teslim ederek içeride ne olup bittiğini görmek istedi.

Deliler uçakta hep bir ağızdan bağırıp çağırıyorlardı.Baktı, en başta, bir deli, ötekilere uymamış, akıllı, uslu oturuyordu.

-Sen neden bağırmıyorsun? diye soracak oldu.

Adam :

-Ben bunların öğretmeniyim, diye cevap verdi.Onlarda benim öğrencilerim.Şimdi teneffüsteler de onun için ses çıkartmıyorum.

Pilot, çaresiz yerine döndü. Bir süre geçti.Bir an geldi ki sesler büsbütün kesiliverdi.

Pilot:

-Aman çok güzel! diye sevindi.Herhalde kendinin öğretmen olduğunu sanan deli, ötekileri derse almış olsa gerek, diye düşündü.

Ama dakikalar geçiyor, arkadan hiç bir ses seda çıkmıyordu.Pilot biraz daha bekledikten sonra merak etti.Gidip bakmak istedi.

Bir de ne görsün! Uçağın kapısı açık ve içeride öğretmenden başka kimsecikler yok değil mi!

Dehşetle sordu :

-Öğrencilerin nerede?, diye...

-Dersler bitti. Hepsini evlerine gönderdim!

Bir gün tımarhanenin birinde doktorlar, akıllanan deli var mı diye kontrol emek için tüm delileri bir araya toplayıp, tımarhanenin duvarına bir otobüs resmi çizmişler.

Doktorlar, delilere otobüs resmini göstererek şöyle demişler :

─ Bu otobüse binenler taburcu edilerek dışarı salınacak.

Delilerin biri hariç hepsi, otobüse binmeye çalışarak duvara yapışıp, paldır küldür yere düşmüşler. Delilerden sadece bir tanesi otobüse binmeye çalışmamış.

Doktorlar, otobüse binmeye çalışmayan delinin akıllandığını düşünerek, emin olmak için ona sormuşlar :

─ Sen neden otobüse binmedin ?

Deli cevap vermiş :

─ Otobüs çok kalabalık olur.

─ Ben taksi bekliyorum.

Bir gün doktor delilere bakmaya gelmiş. Akıllananı hastaneden çıkaracakmış. Bütün hastaneyi dolaştığı halde bir tane deli akıllı çıkmamış. Son odaya gelmiş. Deliler zıplayıp duruyormuş. Oradaki doktora sormuş:
- Bunlar neden zıplıyorlar? Oradaki doktor:
- Kendilerini patlamış mısır zannediyorlar, demiş.
Kenarda oturan deliyi akıllı sanarak yanına gidip sormuş:
- Sen neden bunlar gibi zıplamıyorsun da burada oturuyorsun?
Deli de şöyle cevap vermiş:
- Ben tavaya yapıştım

Deli, kahveye girdiğinde soluk soluğaydı. Boş bir masaya oturup kahveciye seslendi;
- Bana bir çay!
Çay geldi, şekerleri atıp karıştırdı. Garsondan yine şeker istedi. Onları da atıp karıştırdı, yeniden şeker istedi. Garson;
- Sekiz şeker koydun çaya, dedi şaşkın şaşkın,
- Koydum ama, işte görüyorsun, hepsi eriyor!

Delilerin hastanesinde yangın çıkmış. Bütün delileri boşaltmışlar sadece 4. katta camın üzerinde bir deli kalmış. İtfaiyeciler bir türlü indiremiyorlarmış deliyi. Sonra bir deli itfaiyecilere, biz indiririz onu demiş. Onlarda kabul etmiş ama bize bir branda verin o kendini boğa zannediyor demiş deliler. Germişler brandayı yukarıdaki deliye toro toro diyerek dikkatini çekmişler oda brandayı görünce atlamış aşağıya. Tam düşecekken oley oley diye brandayı çekmişler