Bir gün bir ormana maliyeciler gelir. Bunu gören tilki koşarak ormandan kaçmaya başlar. Koşarken, yolda kaplumbağa ile karşılaşır. Kaplumbağa tilkinin acelesini görünce merakla sorar:
─ Hayrola tilki kardeş ne bu acelen, nereye gidiyorsun?

Tilki cevap verir:
─ Ormana maliyeciler gelmiş duymadın mı? Onlardan kaçıyorum.

Kaplumbağa tekrar sorar:
─ İyi ama maliyecilerin seninle ne ilgisi var?

Tilki tekrar cevap verir:
─ Olmaz olur mu, bende kürk, hanımda kürk, çocukta kürk.

Bunu duyan kaplumbağa ormanı terk etmek için koşmaya başlar. O sırada koşarak giden kaplumbağayı gören leylek sorar:
─ Hayrola kaplumbağa kardeş ne bu acelen, nereye gidiyorsun?

Kaplumbağa cevap verir:
─ Ormana maliyeciler gelmiş duymadın mı? Onlardan kaçıyorum.

Leylek tekrar sorar:
─ İyi ama maliyecilerin seninle ne ilgisi var?

Kaplumbağa tekrar cevap verir:
─ Olmaz olur mu! Bende ev, hanımda ev, çocukta ev.

Bunu duyan leylek ormanı terk etmek için koşmaya başlar. Maymun leyleği görür ve sorar:
─ Hayrola leylek kardeş ne bu acelen, nereye gidiyorsun?

Leylek cevap verir:
─ Ormana maliyeciler gelmiş duymadın mı? Onlardan kaçıyorum.

Maymun tekrar sorar:
─ İyi ama maliyecilerin seninle ne ilgisi var?

Leylek tekrar cevap verir:
─ Olmaz olur mu! Bende yazlık, hanımda yazlık, çocukta yazlık.

Bunu duyan maymun paniğe kapılır ve ormanı terk etmek için koşmaya başlar. Bir müddet sonra yavaşlar ve kendi kendine şöyle der:
─ Ya ben niye koşuyorum ki! Benim kıçım açıkta, hanımın kıçı açıkta, çocuğun kıçı açıkta. Maliyeciler beni ne yapsın ?

Aslan ile Boğa kafede oturmuş, sohbet ediyorlardı. Aslan, bir ara saatine baktı ve telaşla ayağa kaktı:
- Geç olmuş, gideyim. Hanım bekler şimdi.

Boğa güldü:
- Koca ormanlar kralı, hanımdan mı korkacak canım?

Aslan:
- Öyle deme! Beni evde bir dişi aslan bekliyor. Seninki gibi inek değil...

Titanik gemisinin salonlarından birinde her akşam bir sihirbaz gösteri yapıyormuş. Adam gerçekten çok ustaymış ama bir sorunu varmış. Salonun bir köşesinde bulunan papağan, tam sihirbaz gösterinin sonuçlandırıp seyircileri şaşırtacağı sırada, sihirbazın hilelerini açıklıyormuş.

"Kartı gömleğinin yen cebinden içeri attı!" veya "O şapkanın içinde tavşan var." diye haykırıyormuş avazı çıktığı kadar. Sihirbaz fena halde kızıyormuş bu papağana. Ama papağan kaptanın papağanı olduğundan bir şey yapamıyormuş.

Derken Titanik buz dağına çarpıp batmış, sihirbaz gemiden kopan bir kapının üzerine çıkarak kurtulmuş. Ertesi sabah bir de ne görsün; Papağan da aynı kapının üzerinde sessizce durmuyor mu! Üç gün üç gece o kapının üzerinde öylece bakışmışlar. Ne sihirbaz bir şey söylemiş ne de papağan. Ama en sonunda papağan olmuş konuşan:
- Tamam, pes, gemiye ne yaptığını anlayamadım!

İtalya'da Vatikan yakınlarında bir eve gece hırsız girmiş. Hırsız evin içinde karanlıkta ilerlerken arkasından bir ses gelmiş:
— Seni ben görüyorum. İsa da görüyor... Hırsız panik içinde bir köşeye sinip ve fark edilmemeyi ümit ederken ses tekrar yükselmiş:
— Seni ben görüyorum. İsa da görüyor... Hırsız sesin kendine seslendiğine emin olunca el fenerini açıp, sesin sahibini aramaya başlamış ve bakmış bir Papağan! Şaşkınlıkla söylemiş:
— Konuşan sen miydin? Papağan tekrar konuşmuş:
— Evet. Bunun üzerine Hırsız:
— Ama sen Papağansın! Papağan cevap vermiş:
— Evet ben Papağanım... İsa da Doberman...

Tavşan bir gün ormanda dolaşıyormuş, birden karşısına daha önce hiç görmediği garip bir hayvan çıkmış. Çok şaşırmış ve hemen yanına gitmiş;
- Sen kimsin ben seni daha önce hiç görmedim, demiş.
- Ben katırım. Benim annem eşek babam da at ondan böyleyim. Tavşan oradan ayrılmış orman gezisine devam ederken yine karşısına acayip bir hayvan çıkmış. Bu sefer onun yanına gitmiş;
- Sen de kimsin ben seni daha önce hiç görmedim.
- Ben kurt köpeğiyim. Benim annem köpek babam da kurt ondan böyleyim.
Bizim tavşan onun yanından da ayrılmış, dolaşırken bir de ne görsün acayip görünümlü bir hayvan daha. Hemen gitmiş yanına;
- Senin gibi bir hayvanı ilk defa görüyorum sen de kimsin , demiş.
- Ben deve kuşuyum, deyince bizim tavşan söylenmiş;
- Hadi len oradan !

Tilki ormanda gezmektedir. Bir ağacın dalında asılı bir geyik budu görür. Açtır ama şüphelenir, kontrol etmeye başlar ve görür ki bu bir tuzak.
Geyik budu bir iple bombaya bağlıdır. Tilki epeyce uzağa gider ve başını kollarının üzerine koyarak yatar, biraz sonra kurt gelir, budu görür ve yatan tilkiyi de tabi. Tilkiye sorar;
- Ne yapıyorsun dostum? Tilki cevap verir;
- Hiiç yatıyorum.
- Burada bir but var
- Evet var
- Neden yemedin? Tilki sakince cevap verir;
- Bugün orucum da... Kurt kendinden emin;
- Ben yiyeyim o zaman. Tilki;
- Buyur afiyet olsun, der.
Kurt buta uzanır uzanmaz bir patlama, ortalık toz duman, kurt yaralı, hareketsiz, 10 metre uzakta, perişan halde yatarken tilki sakince budu yemeye başlar. Bunu gören kurt;
- Hain tilki, hani sen oruçtun? Tilki pişkin pişkin;
- Biraz önce top patladı, duymadın mı?

Dört kaplumbağa, pikniğe çıkmaya karar vermiş. Erzakları hazırlayıp; bir yıl, iki yıl, beş, on yıl derken, otuz yıl sonra piknik yerine varmışlar. Gazozları, yiyecekleri, her şeyi ortaya çıkarmışlar. Bir bakmışlar gazoz açacağı yok. Tek çözüm, birinin eve gidip gazoz açacağı alıp gelmesi. Görev, içlerinde en küçük kaplumbağa olan Temel'e düşmüş. Genç kaplumbağa:
- Ben gelene kadar buradaki yiyeceklere dokunmazsanız giderim...

Diğerleri bunu kabul etmiş. Temel, yola çıkmış; bir, iki, on, yirmi yıl geçmiş. Bu arada, yaşlı kaplumbağalardan biri fenalaşmış. Arkadaşları ne yapsa faydasız, son bir dileği olup olmadığını sormuşlar:
- Gerçi genç kaplumbağaya söz verdik ama, şuradaki sarmalardan bir tanesini yesem olur mu?...
- Elbette...
Diyerek, sarmalardan birini vermişler. Tam ağzına atacağı sırada, genç Temel, çalıların arasından fırlamış:
- Gitmiyorum işte, gitmiyorum...