Temel bir gün Trabzon'dan İstanbul'a gidiyormuş. ilk defa tren yolculuğu yapıyormuş. Ama vagondaki en rahatsız ve eski yere oturmuş. Yolculuğu çok kötü geçmiş. İstanbul'a vardığında Dursun arkadaşı onu karşılamış ve yolculuğunun nasıl geçtiğini sormuş Temel:
— Ula hiç rahat değuldi. En rahatsiz yere oturdim. demiş. Dursun:
— Ula karşıdakinden rica etseydin de karşıya otursaydın

Temel:
— Ula onu bizde düşündik ama karşi boşti

Bir inşaata amele alınacaktır. Alınacak elemanları kalfa Cemal'in seçmesi istenir. Adaylar kalabalıktır. Bu durumda Cemal sınav yapmaya karar verir.
— Bize 1 kişi lazımdır. Bu nedenle sizi imtihan edeceğim. Bir ara gözü Temel'e ilişir. Burnundan tanımıştır. Hemşerisini işe almak ister. Önce Temeli sınava alır ve sorar.
— Hemşerum söyle baa bakalum.. Sana 3 kuzu verdum, sonra 2 kuzu daha verdum kaç kuzu oldi?
— 6 tane oldi. Cemal biraz bozulur ama çaktırmaz.
— Tabi bu soru biraz zor oldu piraz taha kolayini sorayum.
— Sana 2 kuzu verdum, sonra 1 tane taha verdum kaç kuzi oldi ?
— Tört kuzi oldi. Cemal sinirlenir, Ama hemsehrisinide işe almak ister.
— Peçi 1 kuzi verdim, sonra bir kuzi taha verdum kaç etti ?
— Üç etti. Bunun üzerine Cemal iki tokat çakar ve tekrar sorar.
— Pir kuzi verdum, kaç kuzin oldi?
— İki tane. Cemal iyice sinirlenir ve Temeli iyice döver.
— Ulan hemşeru teyup işe almak istedum, sende tam salakmişsun. Ula sağa pir kuzi vermişsem pir kuzin olur anladun mi?
— Olir mi, der Temel.
— Penum evde bir kuzi de kendumin var.

Temel hiç poposunu görmemiş. Birgün Dursun ile gezerken kavga etmişler. Dursun onun poposuna vurmuş. Temel koşa koşa eve gitmiş, aynaya bakmış ki...hemen Dursun'u aramış demiş ki:
— Ula Dursun nasıl vurduysan popoma ikiye ayırmışsın, demiş.

Rize’de kaza geçiren bir işçi, olayı ayrıntılarıyla anlatmak için şantiye şefine bir mektup yazmış, mektup şu şekilde:

Sayın şantiye şefim, iş kazası tutanağında planlama hatası diye yazmıştım. Bunu yeterli görmeyerek ayrıntılı bilgi istemişsiniz. Şu anda hastanede yatmama neden olan olaylar aynen aşağıdaki gibi olmuştur:

Bildiğiniz gibi ben duvar ustasıyım. İnşaatın 6. katında işimi bitirdiğimde, biraz tuğla artmıştı. Yaklaşık 250 kg olduğunu sandığım bu tuğlaları aşağıya indirmem gerekiyordu. Bunun için bir varil buldum.

Ona sağlam bir ip bağladım. 6. kata çıkıp, ipi bir çıkrıktan geçirerek, ucunu aşağıya saldım. Tekrar aşağıya inip, ipi çekerek varili 6. kata çıkardım. İpin ucunu sağlam bir yere bağlayıp, tekrar yukarı çıktım. Tüm tuğlaları varile doldurup aşağı indim. Tam ipin ucunu çektim ki, kendimi havalarda buldum. Ben yaklaşık 70 kiloyum.

250 kiloluk varil aşağı düşerken, beni yukarı çekti. Heyecandan ipi bırakmayı akıl edemedim.

Yolun yarısında dolu varille çarpıştık. Sanıyorum sağ iki kaburgam bu sırada kırıldı. Tam yukarı çıkınca, iki parmağım iple birlikte çıkrığa sıkıştı.

Böylece parmaklarım da kırılmış oldu. O sırada yere çarpan varilin dibi çıktı ve tuğlalar etrafa dağıldı.

Varil hafifleyince, bu kez ben aşağı inmeye, varil yukarı çıkmaya başladı ve yolun yarısında yine varille çarpıştık. Sol bacağımın kaval kemiği de bu sırada kırıldı.

Can havliyle ipi bırakmayı akıl ettim ve tabii yaklaşık 3 kat yükseklikten aşağıya doğru düştüm. Sol kaburgalarım, sol el bileğim de o zaman kırıldı sanırım. Başımı yukarı kaldırdığımda boş varilin hızla üzerime doğru geldiğini gördüm. Kafatasımın da böylece çatladığını düşünüyorum. Bu sırada bayılmışım. Gözümü hastanede açtım.

Bir gün Temel ile Dursun köyde traktör sürüyorlarmış.
Temel Dursun'a;
- Gaza bas gaza bas, diyormuş. Dursun da basmış ve kaza yapmışlar. Dursun Temele sormuş;
- La Temel neden gaza bas gaza bas, dedin bak kaza yaptık? Temel de;
- Arka teker ön tekere yetişecek mi ona bakaydum.

Yeni ilçe olan bir köye trafik ışıkları yeni konmuş, ışıkların altında bir polis bekliyor ve halkın ışıklara uymasını sağlamaya yani bir çeşit trafik eğitimi vermeye çalışıyormuş.

O sırada, bakmış ki; bir kadın, elinde tuttuğu çocuğuyla, kırmızı yanarken karşıya geçiyor. Hemen seslenmiş :
- Hanım, hanım! Nereye?

Kadın dönüp şöyle demiş:
- Vıy! Sana ne? Eltimgile gidiyom.

Sevgili uşagum!

Allah'ın selami tabiidur. Mektubu çok yavaş yazayrum, çünkim bilirum ki, çabuk okuyamazsun. Benden yana sual edersen, Allahuma pin şükür iyiyum, yeni pir iş puldum. Emrimde yüze yakin adam var, hepsi de sessuz sedasuz, kendi hallerinde. Ne iş puldugumu soraysan söyleyecegum patlama, mezarluk pekçisi oldum.

Bacin Emine bir uşak doğuracak, daha erkek midur, kiz midur, pelli değil.

Haçan o yüzden sağa dayi mi oldin, teyze mi oldin söyleyemeyrum. Temel emicen de tükkan açtu, o da otuza aldiğini yirmipeşe verir, sürumden kazaniyormuş öyle dedi.


Bizim köye findukçularin Temel'i muhtar seçtuk, akillu uşak da. Geçen gün hepimizu zelzeleye karşi aşi etturdu. Temel akilludur, hem de dürüsttür..

Geçenlerde bir taksinin şoförü köye varmiş, muhtari arayu, meğer yolda pir tavuk ezmuş sahibini soraymus. Muhtar Temel tavuğa pakmiş, ha pu bizden değildur, pizum köyde yassu tavuk yoktur, demiş...

Senin küçüğün Memet çok akullu bir uşak çıkti. Geçen gün tepeye varmiş, elinde bir ip sallayup duriy.. Anan, uy uşağim ne edeysun orada demiş.. O da heva turumuna bakayrum demiş. Çektum oni akşam karşuma, anlat bakayum şu hava turumu işinu dedim. Anlatti, meğer ip sallanunca havanin ruzgarli olduğunu, ip ıslaninca da yağmur yağdigunu anlaymiş..