Temelin kilolu bir çocuğu olmuş. Biraz hava atıp neşelenmek için kahveye gidip arkadaşlarına övüne övüne müjdeyi vermiş, 14 kiloluk bebeği olduğunu söylemiş. Arkadaşları tabi hiç inanmamışlar. Şaka sanıp, gülüp geçmişler. Aradan 1 ay geçtikten sonra "ya doğruysa!" diye düşünüp Temel'in evine gitmişler. Temel onlara bebeği göstermiş. Bakmışlar bebek 2 kilo. Temele sorunca, Temel hiç istifini bozmadan yanıt vermiş:
— Doğduğunda 14 kiloydu.. SÜNNET ettik 2 kilo kaldı.

Sevgili uşagum!

Allah'ın selami tabiidur. Mektubu çok yavaş yazayrum, çünkim bilirum ki, çabuk okuyamazsun. Benden yana sual edersen, Allahuma pin şükür iyiyum, yeni pir iş puldum. Emrimde yüze yakin adam var, hepsi de sessuz sedasuz, kendi hallerinde. Ne iş puldugumu soraysan söyleyecegum patlama, mezarluk pekçisi oldum.

Bacin Emine bir uşak doğuracak, daha erkek midur, kiz midur, pelli değil.

Haçan o yüzden sağa dayi mi oldin, teyze mi oldin söyleyemeyrum. Temel emicen de tükkan açtu, o da otuza aldiğini yirmipeşe verir, sürumden kazaniyormuş öyle dedi.


Bizim köye findukçularin Temel'i muhtar seçtuk, akillu uşak da. Geçen gün hepimizu zelzeleye karşi aşi etturdu. Temel akilludur, hem de dürüsttür..

Geçenlerde bir taksinin şoförü köye varmiş, muhtari arayu, meğer yolda pir tavuk ezmuş sahibini soraymus. Muhtar Temel tavuğa pakmiş, ha pu bizden değildur, pizum köyde yassu tavuk yoktur, demiş...

Senin küçüğün Memet çok akullu bir uşak çıkti. Geçen gün tepeye varmiş, elinde bir ip sallayup duriy.. Anan, uy uşağim ne edeysun orada demiş.. O da heva turumuna bakayrum demiş. Çektum oni akşam karşuma, anlat bakayum şu hava turumu işinu dedim. Anlatti, meğer ip sallanunca havanin ruzgarli olduğunu, ip ıslaninca da yağmur yağdigunu anlaymiş..

Hakim Sorar:

- Oğlum adın nedir?

- Temel ama, "Z"si yok!

Hakim:

- Temel'de "Z" olurmu, be adam?

- Haçan hakim pey ne kızayısun, pen de zaten "Z"si yok dedum!

Temel hiç poposunu görmemiş. Birgün Dursun ile gezerken kavga etmişler. Dursun onun poposuna vurmuş. Temel koşa koşa eve gitmiş, aynaya bakmış ki...hemen Dursun'u aramış demiş ki:
— Ula Dursun nasıl vurduysan popoma ikiye ayırmışsın, demiş.

Temel uzun süre hapistedir. Tahliye günü gelir çatar ve memleketine döner. Köyüne girdiğinde Dursun'u yolda görür. Hâl hatırdan sonra Temel sorar;
— Ula ben yok iken köyde değişuk pişeler oldu mi de bakalum bana. Dursun "yok" der. Temel;
— Ula nasil olmaz yıllardır bişe olmaz mı? der. Dursun;
— Ula pişe sayulur mi bilmem ama senun kedi öldi.
— uy deme ula nasi oldu?
— yaw senun köpeğin etlerini yerken zehirlenmiş.
— ula köpekte mi öldi?
— he oda senun eşşeğun kemiklerini kemirirken zehirlenmiş.
— ula eşekte mi öldü?
— he sorma baban rahmetlinin tabutunu taşırken uçurumdan tüşti öldi.
— ula babamda mi öldü
— he anan rahmetlınin ardından dayanamadı, zavallı ardından o da öldi.
— ula desene ocağum söndi tursun
— yok ula gelürken baktum hala yanaydi git pelki yetişirsun

Rize’de kaza geçiren bir işçi, olayı ayrıntılarıyla anlatmak için şantiye şefine bir mektup yazmış, mektup şu şekilde:

Sayın şantiye şefim, iş kazası tutanağında planlama hatası diye yazmıştım. Bunu yeterli görmeyerek ayrıntılı bilgi istemişsiniz. Şu anda hastanede yatmama neden olan olaylar aynen aşağıdaki gibi olmuştur:

Bildiğiniz gibi ben duvar ustasıyım. İnşaatın 6. katında işimi bitirdiğimde, biraz tuğla artmıştı. Yaklaşık 250 kg olduğunu sandığım bu tuğlaları aşağıya indirmem gerekiyordu. Bunun için bir varil buldum.

Ona sağlam bir ip bağladım. 6. kata çıkıp, ipi bir çıkrıktan geçirerek, ucunu aşağıya saldım. Tekrar aşağıya inip, ipi çekerek varili 6. kata çıkardım. İpin ucunu sağlam bir yere bağlayıp, tekrar yukarı çıktım. Tüm tuğlaları varile doldurup aşağı indim. Tam ipin ucunu çektim ki, kendimi havalarda buldum. Ben yaklaşık 70 kiloyum.

250 kiloluk varil aşağı düşerken, beni yukarı çekti. Heyecandan ipi bırakmayı akıl edemedim.

Yolun yarısında dolu varille çarpıştık. Sanıyorum sağ iki kaburgam bu sırada kırıldı. Tam yukarı çıkınca, iki parmağım iple birlikte çıkrığa sıkıştı.

Böylece parmaklarım da kırılmış oldu. O sırada yere çarpan varilin dibi çıktı ve tuğlalar etrafa dağıldı.

Varil hafifleyince, bu kez ben aşağı inmeye, varil yukarı çıkmaya başladı ve yolun yarısında yine varille çarpıştık. Sol bacağımın kaval kemiği de bu sırada kırıldı.

Can havliyle ipi bırakmayı akıl ettim ve tabii yaklaşık 3 kat yükseklikten aşağıya doğru düştüm. Sol kaburgalarım, sol el bileğim de o zaman kırıldı sanırım. Başımı yukarı kaldırdığımda boş varilin hızla üzerime doğru geldiğini gördüm. Kafatasımın da böylece çatladığını düşünüyorum. Bu sırada bayılmışım. Gözümü hastanede açtım.

Temel, Almanya'daki kardeşine gitmeye karar vermiş. Komşusu Dursun’un at arabası ile caddeye inip minibüsle Rize'ye gitmiş.
Oradan otobüse binip Ankara’ya gitmiş. Uçağa binmiş, Hannover'e geçmiş. Otobüse binmiş, kardeşinin evine varmış.
Bir ay kaldıktan sonra aynı yollardan geri dönmüş ve köyüne ulaşmış.

Köylüler çevresini sarmışlar;
— Bize Almanya'yı anlat. Nasıl bir yerdir?
— İyi hoş yerdir ama. Yolu çok sapadır.