Çocuk dedesine sormuş:
- Dede, ninemle kaç yıldır evlisiniz?
- 40 yıldır evlat, demiş dede.
- Peki ama dede, ben sizi hiç kavga ederken görmedim bunun sırrı nedir?
- Otur anlatayım. Evlat! Biz ninen ile evlendiğimizde elde avuçta bir şey yok, kimsemiz de yoktu. Ben nineni bizden oldukça uzakta bir köyden aldım, nikâhımız kıyıldı, benim at arabasına ninenin üç beş eşyasını attık ve bizim köyün yolunu tuttuk. Yolda benim atın ayağı sürçtü ve tökezledi. Ben "Bu bir" dedim. Devam ederken bir daha tökezledi, ben yine "Bu iki" dedim.
Köye de daha epey yolumuz vardı, bizim atın ayağı bir daha tökezleyince "Bu üç" dedim ve çektim belimden tabancayı, atı orada vurdum.

Ben atı vurunca ninen başladı bana söylenmeye. "Biz şimdi nasıl gideceğiz, niye durup dururken atı vurdun. Sende hiç akıl yok mu? Bu eşyaları nasıl götüreceğiz" Ben de döndüm ninene "Bu bir" dedim. O gün bugündür, gül gibi geçinip gidiyoruz.

Bir bayanın yatak odasındaki gardırop bozuktur. Evin yanında bulunan istasyondan tren geçince kapağı açılmaktadır. Bunun için bir gün bir marangoz çağırır. Marangozu yatak odasına götürür ve dolabı gösterir. O anda bir tren geçer ve gardırobun kapağı kendiliğinden açılır. Marangoz menteşelere, kilide bakar. Hanımefendi buradan gardırobunuzun nesi olduğunu anlayamadım. Şimdi ben içine gireyim ve siz kapağı kapatın, böylece ben içeriden bakarım belki böyle anlarım der. Marangoz içeri girer, kadın kapağı kapatır. O anda kapı çalar. Kadın kapıyı açar. Kadının kocası gelmiştir. Kocası doğru odasına gider ve üstünü çıkarıp asmak için gardırobunu açar. Bir bakar ki gardıropta bir adam. Kızarak adama bağırır.
— Ne işin var senin burada? Der. Marangoz korkmuş bir vaziyette cevap verir.
— Şey beyefendi ne desem ki, şimdi size burada tren bekliyorum desem inanır mısınız?

Hoca boşanmak istiyormuş, bundan dolayı mahkemeye gitmiş.
Kadı birkaç bilgi edinmek istemiş ve Hoca'ya karısının adını sormuş:
— Bilmiyorum, demiş Hoca
— Kaç yıldır evlisiniz?
— Kırk yıldır.
— Kırk yıldır evlisiniz de nasıl olur da hanımınızın ismini bilmezsiniz?
— Ne yapayım; onunla geçinmek istemedikten sonra ismini öğrenmeme ne gerek var.

Kadının biri doktora gitmiş ve:
- Doktor Bey, kocam kendini asansör zannediyor, demiş.
- Peki hanımefendi. Eşiniz niye sizinle gelmedi?
- Getireceğim ama bir türlü bu katta durmuyor ki!

Sık sık olduğu gibi yine iş yerine geç gelmişti. Patron çağırıp sebebini sorunca:
- Sormayın efendim, karım dün gece güç bir doğum yaptı da ondan dolayı geciktim.
Bir hafta sonra yine işe geç gelmişti. Patron yine çağırdı. Adam bu kez de aynı mazereti söyledi:
- Efendim, karım dün gece çok güç bir doğum yaptığı için zamanında gelemedim.

Patron kaşlarını çattı. Adam pişkince yalan söylüyordu.
- Nasıl olur canım! Karınız haftada bir çocuk mu doğuruyor?

Adam sakinliğini yitirmeden, yanlış anlaşılmaya bir açıklık getirdi:
- Efendim, karım doğurmuyor doğurtuyor. Çünkü karım gebe değil ebe.

Zengin adamın biri, kısa bir süre önce ayrıldığı evindeki bahçıvana telefon açar, bahçıvana sorar:
– Evden acele çıktığım için sormayı unuttum, nasıl her şey yolunda mı? Bahçıvan:
– Evet efendim her şey yolunda fakat, küreğin sapı kırıldı onu tamir etmeye çalışıyorum.
Adam sinirli bir şekilde;
- Ne demek küreğin sapı kırıldı, biz daha küreği yeni almıştık, diyerek bahçıvana telefonda güzel bir fırça çeker. Bahçıvan ise:
– Efendim doğru yeni almıştınız fakat, köpeğinize mezar kazarken, galiba biraz fazla zorlamışım, bu yüzden kırıldı.
– Nee! Benim gözüm gibi baktığım karabaş öldü mü şimdi?
– Evet efendim havuza düştü ve oracıkta can verdi. Yaşaması için inanın elimden gelen her şeyi yaptım.
– Anlamadığım şey şu. Benim karabaş çok iyi yüzerdi; nasıl havuzda boğuldu anlamadım. Geldiğimde bunun hesabını vereceksin bana...
Bu kez bahçıvan şöyle cevap verir.
– Ama havuzun suyu boşalmıştı, betona çakıldı; bu yüzden hayatını kaybetti.
– Daha havuzu yeni doldurtmuştum. Neden boşalttınız? fıkraoku.com
– Biz değil itfaiyeciler boşalttı. Çünkü evdeki yangını söndürmek için ilâve suya ihtiyaç duydular.
– Evde yangın mı çıktı? Bahçıvan:
– Evet efendim. Annenizin vefatı dolayısıyla çok sayıda insan geldi. Bir sigara izmaritinden kâğıtlar, ardından da perde tutuşmuş. O kalabalıkta farkına varamadık. Adam:
– Annem nasıl öldü? Sapasağlamdı. Bahçıvan:
– Haklısınız. Biz de şaşırdık ama, sizin yatak odanıza bir şey bakmaya girmiş. Yatakta karınızla en yakın arkadaşınızı görünce kalbine inmiş. Adam:
– Yahu hiç pozitif bir haber yok mu? Bunaldım.
Bahçıvan:
– Olmaz olur mu, var elbet. Geçen gün siz AIDS testi yaptırmıştınız ya. İşte onun neticesi pozitif çıktı.

Nasrettin Hocanın bir zamanlar iki karısı vardı. Bunlardan biri yaşlı diğeri genç ve güzeldi. Bunlar bir gün Hocaya beklenmeyen bir soru sorarlar:
— Akşehir gölünde kayığımız devrilse hangimizi kurtarırsın?
Hoca cevap vermeden kurtulamayacağını anlayınca, yaşlı karısına döner ve şöyle der:
— Hanım sen biraz yüzme biliyordun galiba?