Ders coğrafyadır ve Türkiye haritası tahtada asılıdır. Öğretmen her zamanki gibi çocuklara coğrafya kitabından sayfa numaralarını vererek okumalarını ister ve bütün sınıflarda yaptığı gibi poşetinden şişlerini çıkararak örgü örmeye başlar. Dersin ortalarına doğru müdür ve müfettiş kapıda belirince telaşlanan öğretmen örgüsünü fırlatarak surat kıpkırmızı ayağa kalkar. Kendi için ördüğü etek ise haritanın asılı olduğu çiviye takılmıştır. Müfettiş dersin nasıl gittiğini sorup çocuklara birkaç soru soracağını belirterek Hakan'ı ayağa kaldırır.
- Türkiye'nin başkenti neresi oğlum?
- Ankara hocam. Müfettiş tekrar Ali'ye:
- Harita bilgin nasıl, bana doğum yerini gösterebilir misin? Ali Sinop doğumludur ve öğretmeninin eteği Sinop'un üstünü kapatmaktadır. Biraz duraksadıktan sonra öğretmenine:
- Eteğinizi kaldırır mısınız hocam, doğum yerimi göstereceğim.

Ali hiç ödev yapmazmış hoca da demiş ki "eve git, bir kaç cümle yaz yarın oku" Sonra Ali eve gelmiş babası da mankenleri izliyormuş babası demiş ki "vay şu bacaklara bak şu bacaklara" demiş sonra annesinin yanına gitmiş annesi de "sana sana" diye şarkı söylemiş annesinin ve babasının dediklerini yazmış ablasının yanına gitmiş oda telefonda konuşuyormuş "bugün olmaz bebeğim yarın görüşürüz" demiş onu da yazmış kardeşinin yanına gitmiş onunda oyuncağının pili bitmiş kardeşi demiş ki "pili bitti pili bitti" yarın olmuş hoca da mini etek giymiş sonra Ali'ye demiş ki oku bakalım Ali demiş Ali de
- Vay şu bacaklara bak şu bacaklara
- bana mı diyorsun?
- sana sana
- yürü müdürün odasına
- bugün olmaz bebeğim yarın görüşürüz
sonra da hoca bayılmış Ali de demiş ki
- pili bitti pili bitti...

Bir sınıfta bir tartışma çıkmış. Tartışmanın konusu "Kim daha zeki?" imiş. Sevda demiş ki:
- En zeki benim! Bütün ödevlerimi kendim yapar, hiç yardım almam, derste çalışırım, demiş.
Kamil hiç durur mu, o da şöyle demiş:
- Sen bir de beni gör. Bütün ödevlerimi anneme yaptırırım, demiş.

Okul bahçesindeki üç öğrenci, babalarıyla övünüyorlarmış:
- Benim babam çok usta bir tamircidir, en külüstür arabayı bile tıkır tıkır çalışır hale getirir.

- Benimki de çok yetenekli sıvacıdır, en çirkin evi bile bir sıvadı mı en güzel hale getirir.

- Benim babam körlerin gözlerini bir anda iyi eder, tekerlekli sandalyedekileri yürütür, hatta kolu olmayanların kollarını çıkartır.

Son öğrencinin söyledikleri diğer ikisine çok ilginç gelmiş, sormuşlar:
- Baban evliya mı?

Çocuk cevap vermiş:
- Hayır, belediyede zabıta!

Tarih dersinde öğretmen sözlüye kaldırdığı öğrenciye son bir şans tanımak için sordu:
- Amerika'yı kim keşfetti?
Çocuk soruyu cevaplayamadı.
Sabrı taşan öğretmen, hiddetle bağırdı:
- Kristof Kolomb!
Çocuk, bunun üzerine yerine oturdu. Öğretmen bu harekete de kızdı:
- Ne o! Sana yerine oturmanı kim söyledi?
Öğrencinin cevabı şaşırtıcıydı:
- Affedersiniz öğretmenim. Ben de başkasını çağırdığınızı sanmıştım!

Bir gün bir öğretmen çocuklara:
- Yarın sınav yapacağım, sorulara makineli tüfek gibi cevap vereceksiniz, demiş. Bir gün sonra tahtaya öğrenciyi kaldırarak:
- Söyle bakam 2+2 kaç eder? demiş. Öğrenci:
- Tak tak tak tak eder öğretmenim

Öğrenci yazılıya girer. Sorular çok zor gelir, cevaplandıramaz.
Hocaya şöyle bir name yazar:

Yürü boş kâğıt yürü
Hocanın yüzünü gör de gel
İki zayıfım var idi
Üç oldu mu sor da gel

Hoca yazılıları okur. Bu öğrenciye o da şöyle bir “NAME” yazar:
NAMEN güzel name
Sen bu nameden gene yaz
Bu kafa sende iken
Ayrılmayız biz bu yaz