Öğretmen öğrencilerinden ortalama yüz kelimelik, konusu evcil hayvanlar olan bir kompozisyon yazmalarını istemişti. Ertesi gün öğretmen, Onur'un verdiği kağıtta şunları okudu:
"Geçen hafta kedimiz kaybolmuştu. Ben sokak sokak dolaşıp ona seslenmeye başladım, pamuk, pamuk, pamuk, pamuk, pamuk..."

Çocuk, okuldan bir gözü şiş olarak dönünce, annesi telaşlanır:
— Oğlum ne oldu gözüne? Düştün mü yoksa?
— Hayır düşmedim. Arkadaşım Onur'la dövüştük. Ben de yarın onun gözünü şişireceğim!

Annesi oğlunu yatıştırmaya çalışır:
— Sakın ha! Dövüşmek iyi bir şey değil. Ben sana yarın pasta çörek vereyim. Arkadaşına da ver, barışın. Güzel güzel oynayın olmaz mı?
— Olur anneciğim, barışırız.
— Ertesi gün, çocuk öteki gözü de şişmiş olarak döndü.

Annesi merakla sordu:
— Yine ne oldu?
— Arkadaşım yaptı; daha çok pasta, çörek istiyor!

Temel okuldaymış. Ve öğretmen ona:
- Temel sabah, öğlen ve akşam ne yiyorsun? der Ve Temel:
- Peynir ve ekmek yiyorum öğretmenim, der Sonra öğretmen Dursun'a sormuş:
- Dursun, bütün gün peynir ve ekmek yersek ne olur? Dursun:
- Peynir ekmek biter öğretmenim.

Okuduğunuz için teşekkürler .

Din dersinde öğrencilerine ödev veren hoca bir ara oturduğu yerde uyuyakalmıştır. Bunu fark eden Afacan:
— Hocam, siz uyuyorsunuz ama! diye ikaz da bulunur.

O an kendini toparlayan hoca efendi:
— Haşa, haşa... der. Ben derste hiç uyur muyum. Sadece biraz kendi ruh derinliklerime dalıp Hazreti Muhammed efendimizin yanına kadar uzandım.

Bir sonraki derste uyuma sırası afacandadır. Bunu fark eden hoca efendi hemen parlar:
— Benim dersimde uyumak kimin haddine, ha?

Afacan hemen yanıtlar:
— Haşa, hocam. Uyumak benim neyime. Şöyle biraz kendime dalıp Hazreti Peygamber efendimizin yanına kadar uzanmıştım. Ha! Peygamber efendimiz sizi çok uzun zamandır görmediğini de söyledi :)

Ayşe, bir gün okula gitmek istememiş. Öğretmenine telefon açıp:
— Öğretmen hanım! demiş. bugün Ayşe okula gelemeyecek.

Durumu anlayan öğretmen cevap vermiş:
— Yaaa öyle mi? Vah vah, çok üzüldüm. Peki, telefon edenin kim olduğunu öğrenebilir miyim?

Ayşe birden heyecanlanmış:
— Efendim! demiş. Babam.

Şehirde doğma büyüme genç bir ilkokul öğretmeni uzak bir dağ köyüne atanmıştı. Buzdolabından, soğuk hava depolarından söz ediyordu. Çocuklardan birini kaldırdı ve şu soruyu sordu :
— Koyun etini, kokutmadan uzun süre saklamanın yolu nedir?

Çocuk bakmış ki öğretmenin anlattıklarıyla kendi yaşayışları birbirine benzemiyor, ne desin...
— Köy yerinde öğretmenim, en iyisi koyunu sağ bırakmalı.

Annesi, ders çalışmayan oğluna sinirlenerek çıkıştı:
- Okuyup yazmaya pek hevesin yok senin, senden bir şey olmayacak bu gidişle!
Oğlu hemen itiraz etti:
- Olur mu annecim, ben de öğretmen olurum! Öğrencilerim okur ben dinlerim.