Trabzonlu Temel Ağa'nın sevgili torunu Eda'ya verilen ödev ile başı derttedir...Eskişehir'e göç eden "teğerli arkadaşu" Niyazi'ye başına gelenleri yazar:

Niyazicuğum. Hani benim küçük torun var ya. Geçen akşam, geturdi ödevini önüme koydi. Bi yandan da ağlay. Zaten dertlerini hep bağa açar.Dedi ki; "habunlari anliyamadum. O yüzden da yapamadum. Yarin öğretmen beni dövecek."

Dedum ki; "Ağlama uşağum, bunun içun öğretmen adam dövmez. Simdi oni çözeruk." Ne mümkün Niyazi kardaşum:

Bi tirenlan, bi otobos ayni istasyondan kalkmislar. Tiren otobostan üçte bir daha hizli gidiy. Otobos iki yerde onbeşer dakka istirahat vermis. Tiren da bi yerde durmiş, 20 dakka su almiş. Otobos saatte 60 kilometro gidiymiş. Tiren 5 saat sonra gideceği yere varmiş. Otobos ise ne vakit sonra oraya varacakmiş. Ograstum yapamadum. Uşak ağlay. Derken bubasi geldi. O da çözemedi.

Diyrum oğa ki, "damat, senun taniduğun tahsilli bi otobos şofori var ise oğa soralim, belki o bilebilur. Yahutta sabah olsun ben uşağı şoforler cemiyetine götüreyum. Onlar arasinda belki tirenle yaris etmis bi sofor vardur da bize nasihat verur." Ha, biz bi yandan da uşağa tireni tarif ediyruk. Tiren görmemis ki... Ne anasi görmis, ne bubasi. Ben da bi tek askerlukte Erzurum'dan Sivas'a gittiydum. Neysa kardasum, o gece çok kızdum. Diyeceksun ki niye? Uşak daha incir ağacından duti ayiramay; mezgiti gosteriyrum, hamsi diy; efendum, yumurtanun fabrikada yapilduğuni sanay. Biz gelduk araba yariştiriyruk.Yani efendi, otobos saatinda varsa ne olur, geç varsa ne olur? Gurbetten yolci mi bekliysun? Eğer varacagi saat onemliysa, edersun yazihaneye bi telefon, derler saga otobosun ineceği zamani.. Bu kadarluk mesele içun sabiyi subyani niye telef edersun? Uşacuklarda şarkı yok, türki yok, oyun yok; dayamis matamatigi. Ayuptur...

Yıl sonu tatili yaklaşmıştı. Yatılı okulda okuyan Sedat'ın notlarının durumu pek parlak değildi. Eve gidip durumu babasına söylemeye korkuyordu. Belki faydası olur diye telefonla annesini arayarak:
- Anneciğim, tatil oldu geliyorum. Ama maalesef sınıfta kaldım. Ne olursun, ben gelinceye kadar babamı hazırla! dedi.

Duruma canı sıkılan ve morali bozulan annesi, oğluna şu cevabı verdi:
- Baban hazır, asıl sen kendini hazırla!..

Öğretmen öğrencisine sorar:
- Sana 5 tane portakal verdim sen de 2 tanesini arkadaşına verdin 1 tanesi çürük çıktı sana kaç tane portakal kaldı der. Soruda oldukça zorlanan öğrenci şu cevabı verir.

- Ben portakal sevmiyorum öğretmenim, ben almayayım.

Kadıncağız kapının önündeki küçük dilenciye nasihat verdi:
- Evladım niçin okula gitmiyorsun da burada dileniyorsun.
- Gittim teyze, gittim ama çok az para verdiler.

Temel'in oğlu küçük Temel, okula gittiğinde öğretmeni sorar:
— Temel, baban nasıl iyi mi?
Küçük Temel:
— Öğretmenum, babam dün akşam banyo küvetine girdi, uyudi kaldi oriya...

Öğretmen şaşkın:
— Uyudu mu? Desene sular evi bastı, ev mahvoldu...

Küçük Temel sakin:
— Yooo öğretmenum öyle olmadi, çünki babam ağzı açuk uyur

Onur, eve gelen abisi Eren'i odasına çağırıp soru sorar;
— Abi! Afrika ne tarafta acaba?
Abisi bilmiyorum demeyi kendisine yediremez ve;
— Bizim sınıfta zenci Hasan diye bir arkadaş var, her gün okula yürüyerek gidip geliyor. Bence fazla uzak olmamalı

Dört üniversite öğrencisi sabahleyin uyanamayarak matematik finalini kaçırırlar, sınav ertesinde hocalarını yakalayıp, zar zor bindikleri arabanın lastiği patladığı için sınavı kaçırdıklarına ikna ederler.

Kadın, yalvarmalarına dayanamayarak, bu dört arkadaşa sınavı 3 gün sonra yapacağını söyler.

Sınav günü geldiğinde, matematik hocası bizim dörtlüyü sınıfın dört köşesine oturtur. Finali geçmek için de en az 50 almak lazımdır, sınavda da 5 soru vardır. Sayfanın önündeki 4 matematik sorusu basit sorulardır ve her biri 10 puanlıktır.

Kağıdın arkasındaki soru ise 60 puanlıktır ve de soru aynen şöyledir

" Hangi lastik patladı ? "