Üzerindeki kıyafet ve davranışlarından köyden geldiği belli olan bir adam, son dakikada yetiştiği trene binmiş. Bindiği vagon dolu olduğu için oturacak yer bulamamış. Diğer vagonları da tek tek dolaşmış, hepsi dolu.

Tam umudunu kestiği sırada vagonlardan birinin boş olduğunu görmüş ve "milletvekillerine aittir" yazısını da fark etmeden, girip oturmuş. Biraz sonra, biri gelmiş ve adama çıkışmış;
— Ne işin var burada, çabuk kalk!.. Burası, benim yerim!..
— Nereden senin oluyormuş, para verip bileti mi aldım? Burası da boştu, niye kalkayım?
— Bak arkadaş, su levhaya dikkat etsene burada -milletvekillerine aittir- diye yazıyor. Ben milletvekiliyim, sen kimsin?
— Hadi oradan be!.. Sen milletin vekili isen ben de aslıyım. Milletin aslı varken, vekilin ne işi var!..

1954 Seçimlerinde oyunu kullandıktan sonra, köylü seçmen geri döner.
— Bey pusulamı geri istiyorum.
— Geri verilmez, niçin istiyorsun?
— Adres yazacağım.
— Adres yazılır mı be Adam!..
— Geçen seçim adresi yazmadık, oylar başka partiye gitti de...

Padişah, kavuğunun altından kafasını kaşımış;
- Eeee! Ne vergisi koyalım? Demiş. Vezirler:
- Köprülere adam koyalım, geçenden bir akçe alsınlar!
Padişah "tamam" demiş.
Aradan bir süre geçtikten sonra sormuş vezirlerine:
- Nasıl, halk hayatından memnun mu, her hangi bir şikayet var mı?
- Hiç bir tepki yok sultanım!
- İyi o zaman köprünün diğer tarafına da bir adam koyun, çıkandan da bir akçe alsın!
Aradan bir süre geçmiş, padişah tekrar sormuş vezirlerine:
- Var mı halinden şikayet eden?
- Yok!
Halkının tepkisizliğine kızan padişah gürlemiş:
- Köprülerin ortasına da birer adam koyun, gelip geçeni köprünün ortasında becersin!
Aradan birkaç gün geçmiş, halktan bir tepkinin olmamasına içerleyen padişah, çağırmış vezirlerini;
- Halkı dinleyelim hele bir, demiş.
Gitmişler halka, padişah sormuş:
- Halinizden memnun musunuz, var mı bir şikayetiniz?
Ses yok.
Padişah tekrar:
- Ulan demiş, taş üstünde taş, omuz üstünde baş komam! Var mı şikayeti olan hemen söylesin!
Diye gürleyince arkalardan cılız bir ses duyulmuş:
- Padişahım, o köprünün ortasındaki adam var ya!..
- Eeee!, demiş padişah bir umutla... Ne olmuş o köprünün ortasındaki adama?
- Akşamları çok kalabalık oluyor, sıra uzuyor, eve geç kalıyoruz, mümkünse bir adam daha koysanız...

Adamın biri ülkenin liderine "et kafalı" demiş.
Hemen yakalayıp yargılamışlar ve 22 yıl hapis cezası vermişler. İtiraz edilmiş ama ceza yazılmış:
2 yılı manevi şahsiyetine hakaretten, 20 yılı devlet sırrını ifşa etmekten.
Adam, dostları ve avukatları üst mahkemeye başvurmuşlar. Ceza 2 yıla inmiş. Gerekçeli kararda ise:
"İsnat edilenin devlet sırrı olmadığı" yazıyormuş...

Şinasi Nahit, keskin kalemli bir güldürü yazarıydı. Devir, Demokrat parti dönemiydi. Yazılarından dolayı sık sık yargılanıyordu usta mizahçı. Mahkeme aynı mahkeme, yargıç aynı yargıçtı. Her mahkeme, hakimin "gereği düşünüldü" demesiyle bitiyor. Verilen cezayı Yargıtay onaylıyor, ünlü yazar da cezaevine atılıyordu.

Bir dava, yine hakimin "gereği düşünüldü" cümlesiyle sona ermek üzereyken, Şinasi Nahit, artık dayanamadı, yerinden fırlayarak:
- Hakim bey, hakim bey, dedi. Sen hep gereğini düşünüyorsun, biraz da beni düşünsene.

Bir ülkede bir bakan, kendisini gazetecilere hiç sevdirememişti. Ne yapsa makbule geçmiyor, basın her gün kendisiyle uğraşıyordu. Artık canına tak etmişti ve "Öyle bir şey yapayım ki, gazeteciler mat olsun" diye düşünürken aklına bir fikir geldi.

Bakanın bazı özel yetenekleri vardı ve bu yeteneklerinden birini kullanarak basın mensuplarını etkilemeye karar vererek bir basın bildirisi yayınladı:

"Pazar günü saat 10:00 da bakan denizin üzerinde yürüyecek..."

Pazar sabahı saat 10:00 da tüm basın mensupları bildiride belirtilen yerde toplandılar. Bakan geldi ve elinde bastonuyla denizin üzerinde yürümeye başladı ve karşı kıyıya kadar da yürüyerek ilerledi... Herkesin gözleri dehşetle açılmıştı. Fakat ertesi günü tüm gazetelerde şu başlık okundu:
"Bakan yüzme bilmiyor!.."

Bir otobüs dolusu politikacı seçim kampanyası için köy köy geziyorlarmış. Otobüs büyük bir çiftliğin yanından geçerken, otobüs şoförün dalgınlığı yüzünden derin bir şarampole uçmuş.
Çiftçi koşarak gelmiş, gece kurda kuşa yem olmasın diye cesetleri gömmeye başlamış.
Ertesi sabah, polis soruşturma için çiftliğe gelmiş.
Çiftçiye sormuş:
— Otobüsteki bütün politikacıları gömdün demek. Hepsi de ölüydü, eminsin değil mi?

Çiftçi yanıt vermiş:
— Bazıları yaşadıklarını iddia ettiler ama politikacıları bilirsiniz... Nasıl yalan söylerler. Ama beni kandıramadılar.