Adamın biri her gün akşam meyhaneye gelip, sarhoş olana kadar içki içiyor hesabını ödeyip

– Ah şu flüt, deyip öyle gidiyormuş.

Bu durum aylarca aynı şekilde devam etmiş. Meyhanenin sahibi artık dayanamamış, Bir gün adamdan müsaade isteyip masasına oturmuş.

– Özür dilerim beyefendi, rahatsız etmek istemem ama merakımı hoş görün size bir şey sormak istiyorum.

– Buyurun sorun.

– Meyhanemize aylardır istinasız her akşam geliyorsunuz, mekan sahibi olarak teşekkür ederim iyi bir müşterisiniz. Fakat neden her akşam hesabı ödeyip giderken ‘Ah şu flüt’ diyorsunuz, çok merak ettim...

Deyince adam derin bir ahhhhhh ahh... çekmiş ve anlatmaya başlamış.

– Bundan seneler önce bizim orkestramız vardı, bende bu orkestranın flütçüsüydüm. Bir konser vermek için bir ülkeye gittik. Konserimizi çok beğendiler, alkışladılar, çiçek attılar, oda yetmedi herkesin müzik aletinin içine altın doldurdular. Benimki ufacık bir flüt içine hiçbir şey sığmadı, davulcu filan herkes köşeyi döndü, hepsi de orkestrayı bıraktılar. Ben bağrıma taş bastım hiç bir şey söylemedim, paradan daha önemli şeyler vardı çünkü, yeni bir orkestra kurdum, yetiştirdim ve konser vermek için başka bir ülkeye gittik, orada da konserimizi çok beğendiler, elleri şişene kadar alkışladılar oda yetmedi herkesin müzik aletinin içine değerli taşlar, paralar doldurdular benimkisi ufacık bir flüt yine hiç bir şey sığmadı. Yine sesimi çıkarmadım bağrıma taş bastım. Neyse yeni bir orkestra daha kurdum eğittim ve konser için başka bir ülkeye gittik. O ülkenin müzik tarzı çok farklıymış. Konserimizi hiç beğenmediler. Yuhaladılar, çürük domates attılar, bütün bunlar yetmiyormuş gibi bir de sahneyi işgal edip müzik aletini bilmem nerelerimize ittirmeye çalıştılar...

Konuşmasını kesip kısa bir sessizlikten sonra,

- Arkadaş, yine ben şanssızdım...

Bir iş adamı bara girer, oturur ve bir duble içecek sipariş eder. İçkisini bitirdikten sonra, gömleğinin cebine bir göz atar, ardından barmene bir duble içki daha hazırlamasını söyler. Bunu da bitirince, yine gömleğinin cebine bir göz atar, sonra barmene dönüp bir duble daha içki siparişi verir. Barmen;
- Bakın bayım, size bütün gece içecek verebilirim. Fakat, bardağı her doldurmamı istediğinizde, neden önce gömleğinizin cebine bakıyorsunuz? diye sorar. Adam cevap verir;
- Karımın fotoğrafına bakıyorum. Ne zaman gözüme güzel gözükürse, işte o zaman eve gitme zamanı gelmiş demektir.

Diktatör bir akşam meyhaneden içeri girer. Tezgahtara yaklaşır. Hafif içkili bir sarhoşun yanına çöker. Oradan buradan konuşurlarken sorar:
— Böyle her gün içmek için ne kadar kazanıyorsun?
Sarhoş:
— Günde 2 bin lira.
— Peki kemerleri biraz sıkalım diye ücretleri azaltıp, koşulları ağırlaştırsak, ne kadar kazanırsın?
Sarhoş :
— 4 bin lira.
— Peki biraz daha sıkarsak kemerleri?
— O zaman 5 bin liraya para demem.
Diktatör kızar:
— Bu ne biçim iş. Köküne kadar sıkarsak?
— O zaman muhakkak 10 bin lira kazanırım.
Diktatör şaşırmıştır. Adamın ne iş yaptığını çok merak etmiştir. Sorar :
— Şeytan mısın nesin, ne iş yapıyorsun?
— Mezarcıyım!

İki sarhoş gece yarısı sokak lambasının altında dururken iddialaşırlar. Birisi der bu "aydır" ötekisi inatlaşır "hayır bu güneştir" der, derken yoldan gecen Üçüncü bir şahsa sorarlar. O da;
— Üzgünüm ben bu mahallenin yabancısıyım bilemeyeceğim.

Adam birisi geç saatte zil zurna sarhoş eve gelmiş. Karısı uyuyormuş. Tuvalet ihtiyacını giderdikten sonra karısının yanına gelmiş ve kadını
uyandırmış.
– Karıcığım
– Ne var?
– Sen ne mükemmel bir kadınsın be, bir tanesin.
– Ne oldu gene?
– Ne olacak tuvaletimize o otomatik lambayı ne zaman taktırdın?
Harika olmuş.
– Ne diyorsun sen ne lambası?
– Valla ne bileyim hayatım, tuvaletin kapısını açınca ışık yanıyor kapatınca sönüyor.
Bunu duyan kadın öfkeyle yerinden fırlamış:
– Allah belanı versin, pis sarhoş yine mi buzdolabına işedin!