Okulda ilk gündü. Okul müdürü Temel, koridoru turlarken sınıftan korkunç bir gürültü duydu.

Hemen sınıfa girdi ve en çok gürültüyü, en uzun boylu öğrencinin çıkardığını gördü.

Delikanlıyı yakaladı, salona götürdü ve affedilene kadar orada kalmasını söyledi.

Tekrar sınıfa dönen müdür Temel, düzeni yeniden sağladı ve yarım saat boyunca görgü kurallarının öneminden bahsetti.
— Şimdi, sorusu olan var mı? dedi.

Dursun ürkek ürkek yerinden doğruldu;
— Lütfen efendim... Öğretmenimizi geri getirebilir misiniz?

Trabzon'la Rize arasında bir zamanlar gümrük kapısı varmış. Temel her gün bisiklet ve önünde bir kum torbasıyla gümrükten geçermiş. Bir gün Gümrük Memuru bu durumdan kuşkulanmış. Temel'e :

— Dur. Ne geçiriyorsun gümrükten? demiş.

Temel:
— Kum, demiş. Memur kum torbasına elini sokmuş karıştırmış gerçekten sadece kum varmış torbada. Bu olaydan sonra Temel yıllarca gümrükten bisikletle önünde kum torbası olduğu halde geçmiş. Yıllar sonra Trabzon'da bir kahvede Temelle Gümrük Memuru karşılaşmış.

Gümrük Memuru:
— Ula Temel artık emekli oldum sana bir şey yapamam gerçekten ne geçiriyordun gümrükten? demiş.

Temel:
— Bisiklet, demiş.

Temel ile Dursun bir gün 40 katlı bir otele gitmişler ve bir oda istemişler. Otel görevlisi;
- Boş odamız var ama kırkıncı katta, demiş. Temel ile Dursun;
- Olsun biz çıkaruz, demişler.
Çıkmışlar çıkmışlar 20. kata gelince Dursun Temel'e;
- Temel, aşağida çantalarin birinu unuttik, demiş.
İnmişler çantayı alıp çıkmışlar çıkmışlar 25. kata gelince Dursun Temel'e;
- Temel Temel! demiş. Temel hemen sözünü keserek;
- Sus Dursun sus! Odaya çıkunca konuşirsun, demiş.
40. kata çıkınca Temel;
- Ne oldi Dursun, ne söyleyecektun? Dursun:
- Ula Temel, ha biz anahtari aşağida unuttik

Temel kola makinelerinin birinin karşısına geçmiş, jeton atıp kola alıyormuş. Jeton atıp kola alıyormuş jeton atıp kola alıyormuş. Yanına kendi halinde bir adam gelmiş ve Temel'e;
- Ha Temel ne yapiyursun da, demis. Temel'de;
- Karişma uşagum şansum yaver gideyu, demiş.

Temel kırtasiyeye girmiş, tezgahtara:
- Pana pir roman lôzum! Demiş.
Tezgahtar sormuş:
- Efendim! Ağır mı olsun, hafif mi?
Temel atılmış:
- Fark etmez, nasul olsa arabam dışarudadur!.

Temel, televizyonda Türk filmi izlerken telefon acı acı çalar. Telefona bakan Fadime, kısa bir görüşmeden sonra telefonu kapatıp Temel'e seslenir:
— Cemal'in karısı ölmüş. Seni cenazeye çağırıyor.
Temel üzgün bir ifadeyle:
— Bu sefer gitmem.
— Olur mu Temel? O senin en iyi arkadaşın.
Temel biraz düşünmüş ve demiş ki:
— Adam, üçüncü kez karısının cenazesine çağırıyor Fadime. Ben onu bir kez davet edemedim. Ne yüzle cenazeye gideceğim.

Temel ve Dursun bir yaz İstanbul'da gezerken acıkırlar. Canları balık yemek ister. Olta takımlarını alıp Haliç köprüsüne giderler.
Temel oltayı atar, beklemeye başlar, bir şey takıldığını hissedince heyecanla oltayı çeker, gömlek çıkar.
Dursun oltayı atar, bir tek ayakkabı çıkar, bir daha atarlar bu defa da terlik çıkar. Temel Dursun'a döner ve der ki:

- Ula Dursun, hemen buradan cidelum, galiba aşağıda birileri oturiyi