Dört kaplumbağa, pikniğe çıkmaya karar vermiş. Erzakları hazırlayıp; bir yıl, iki yıl, beş, on yıl derken, otuz yıl sonra piknik yerine varmışlar. Gazozları, yiyecekleri, her şeyi ortaya çıkarmışlar. Bir bakmışlar gazoz açacağı yok. Tek çözüm, birinin eve gidip gazoz açacağı alıp gelmesi. Görev, içlerinde en küçük kaplumbağa olan Temel'e düşmüş. Genç kaplumbağa:
- Ben gelene kadar buradaki yiyeceklere dokunmazsanız giderim...

Diğerleri bunu kabul etmiş. Temel, yola çıkmış; bir, iki, on, yirmi yıl geçmiş. Bu arada, yaşlı kaplumbağalardan biri fenalaşmış. Arkadaşları ne yapsa faydasız, son bir dileği olup olmadığını sormuşlar:
- Gerçi genç kaplumbağaya söz verdik ama, şuradaki sarmalardan bir tanesini yesem olur mu?...
- Elbette...
Diyerek, sarmalardan birini vermişler. Tam ağzına atacağı sırada, genç Temel, çalıların arasından fırlamış:
- Gitmiyorum işte, gitmiyorum...

Maddi durumu iyi olmayan Temel'in mahalledeki esnafların çoğuna borcu vardır. Bakkal, kasap, manav, fırın hatta mahalle berberine dahi borçludur. Parasızlıktan bunalan Temel elindeki parayla bir piyango bileti alır. Talihi yaver gider, biletine büyük ikramiye isabet eder ve bir anda mahallenin en zengini olur.

Aradan üç ay geçer ancak Temel hiçbir esnafa borcunu ödemez. Bu duruma canı sıkılan mahalle esnafı toplanıp Temel'in yanına giderler. Bir esnaflardan Temel'e sorar:
- Ula Temel! Hepimiz bileyruz, büyük ikramiye sana çıkdi. Mahallenun en zencuni sen oldin. Ha o zaman uc aydir niye ödemeysun bize olan borcini?

Temel, gayet sakin bir şekilde cevap verir:
- Zencun olunca değuşti demesinler diye.

Temel İstanbul boğazında tekneyle turist gezdiriyormuş. Bir gün bir Amerikalıyı almış, başlamışlar tura. Adam bir saray görüp sormuş:
— Bu ne kadar zamanda yapıldı?

Temel:

— 10 yılda

demiş.

Adam:

— Yazık, bizde olsa 5 yılda biterdi.

Derken bir cami görüp sormuş:

— Bu ne kadar zamanda yapıldı?

Temel:

— 5 yılda

demiş.

Adam tekrar:

— Yazık, bizde olsa 2 yılda biterdi

demiş.

Temel sinirlenmeye başlamış. Bir tarihi yapı daha görmüşler, turist tekrar sormuş, Temel:

- 2 yılda

demiş.

Adam:

— Vah vah! bizde olsa 1 yılda biterdi

demiş. Derken tam o sırada Boğaz Köprüsü`nün altına gelmişler. Amerikalı köprüyü göstererek tekrar sormuş:

— Peki bu ne kadar zamanda yapıldı?.

İyice sinirlenen Temel cevabı yapıştırmış:

— Hangisi? Bu mu? Bilmem, vallaha dün burada yoktu!!!...

Nasreddin Hoca göle maya çalarken Temel bunu görmüş.
- Hayırdır hocam ne yapıyorsun? Demiş. Hoca:
- Göle maya çalıyorum. Temel:
- Yaa hocam ne yapacaksın o kadar yoğurdu...

Temel eve geldiğinde karı Fadime'yi divanın üzerinde muhasebeci ile yakalar. Olayı ertesi gün en yakın dostu Dursun'a anlatır. Dursun:
- Ne yapacağsun bu durumda? Diye sorar.
Temel:
- Daha karar vermedim, der. Aradan birkaç gün geçince tekrar karşılaştıklarında Dursun, Temel'e:
- Ne ettin o meseleyi? Diye sorar.
Temel:
- Hallettim da! diye cevap verir.
Dursun merakla:
- Kariyu mu furdun?
- Hiç fistuk cibu karıyu furur muyum?
- Muhasebeciyi mi kovdun?
- Bütün defterler herifun elinde. Nasıl kovayım oni?
- O zaman ne ettün, nasıl hallettin onu?
- Divanı sattım, diye cevap verir.

Temel'in askerlik yaptığı bölükte bir gün Temel'in arkadaşının babası vefat eder.
Komutanları düşünür, bunu alıştıra alıştıra kim söyler...
Birden Temel akıllarına gelir. Temel'i çağırırlar. Anlatırlar durumu.
Temel hemen arkadaşı Cemal'i yanına çağırır, başlar anlatmaya;
- Ula Cemal Senin Amcan Varmudur?
- Vardur.
- Dayin Varmudur?
- Vardur.
- Teyzen Varmudur?
- Vardur.
- Annen Varmudur?
- Vardur.
- Baban Varmudur?
- Vardur.
- Nah Vardur!

Yüzme bilmeyen bir turist denize düşmüştü. Suda çırpınırken can havliyle bağırıyordu.
— Help! Help!
Yoldan geçen Temel onu gördü. Kızgın bir şekilde bağırdı:
— Ula İngilizce öğreneceğine, yüzme öğrenseydin ya!..