Askerlerle birlikte, Temel bos bir arazide mayın olup olmadığını kontrol ediyorlardı. Havadan düşman uçakları geçmeye başlayınca, komutan emir verdi:

- Hemen herkes donunu indirsin ve yüzüstü yere yatsın. Böylece uçaklar burayı kabak tarlası sanıp devam eder giderler!

Bunun üzerine Temel:

- Komitanim, sirtüstü yatsak da, hiyar tarlasi sansalar olmaz mi?

Temel ile Cemal bir gün uçağa binmişler.

Temel aşağı bakıp demiş ki:

- Ula Cemal hakikaten insanlar buradan karınca gibi gözüküyor

Cemal'de:

- Ula salak Temel! daha kalkmadık. Onlar zaten karınca

Savaşların eksik olmadığı eski yıllarda bir dönem tüm erkek çocukları savaşa alınırmış.
Temel'in bir çocuğu askere alınmış, Temel ikinci çocuğu yapmış. Ordu ikincisini de almış, Temel üçüncüsünü yapmış o da alınmış. Böyle gide gide onuncu çocuk da askere alınmış, Temel on birinciyi yapmış. Askerler on birinci çocuğu da askere almaya geldiklerinde Temel demiş ki;
- Söyleyin o padişahınıza, benim şeyime güvenip sağa sola savaş açmasın!

Temel ile Dursun konuşuyorlardı
Temel Dursun'a sorar:
– Savaş çıkarsa poku yedik galiba. Dursun düşündü:
– İki olasılık var, dedi. Ya çıkar ya çıkmaz.
Çıkmazsa mesele yok, çıkarsa iki olasılık var:
Ya çürüğe çıkarız ya askere alınırız.
Çürüğe çıkarsak mesele yok, askere alınırsak iki olasılık var:
Ya geri cephe ya ileri cephe.
Geri cephede kalırsak mesele yok, ileri cepheye gidersek iki olasılık var:
Savaşı ya kazanırız ya kaybederiz.
Kazanırsak mesele yok, kaybedersek iki olasılık var:
Ya esir düşeriz ya ölürüz.
Esir düşersek mesele yok, ölürsek iki olasılık var:
Ya gömerler ya kağıt fabrikasına yollarlar.
Gömerlerse mesele yok, kağıt fabrikasına yollarlarsa iki olasılık var:
Ya gazete kağıdı ya tuvalet kağıdı.
Gazete kağıdı olursak mesele yok, tuvalet kağıdı olursaaak
İşte o zaman poku yedik Temel

Temel uçakla Trabzon'a gidecekmiş. Rastgele oturmuş bir yere. Oturduğu yerin asıl sahibi gelmiş:
– Beyefendi burası benim yerim kalkar mısınız?
– Hayır.
– Beyfendi burası benim yerim kalkın.
– Hayır. Yer sahibi gider hostese başvurur.
– Beyefendi burası sizin yeriniz değil, kalkar mısınız lütfen?
– Kalkmam. Hostes çare bulamayınca kaptana başvurur. Kaptan, Temel'in kulağına bir şeyler fısıldar ve Temel kalkar, arka tarafa oturur. Herkes hayret etmiş durumdadır, "Biz bu kadar uğraştık kalkmadı, acaba kaptan nasıl kaldırdı bunu" diye. Dayanamıyorlar, kaptan'a soruyorlar, kaptan da:
– Dedim ki burası Trabzon'a gitmez...

Temel ile Fadime birbirine küsmüş ve konuşmazlar. Temel'e sorarlar;
- Temel, Fadime'yle konuşmuyormuşsunuz, peki nasıl anlaşıyorsunuz?

Temel:
- Benum ihtiyacum oldimi islik calayirum, der.
Pekiii onun ihtiyacı olduğunda ne yaparsınız? derler.
Temel:
- O zaman da Fadime yanuma gelerek islik mi caldun der

Temel Laz olduğu için kendinden nefret ediyormuş. Amerika'ya gitmiş ve birçok ameliyattan sonra burnunu düzelttirmiş, İngilizceyi iyi bir şekilde öğrenmiş ve meşhur bir piyanist olmuş. Bir gün büyük bir topluluğa konser verdikten sonra seyircileri selamlarken ön taraftan bir ses duymuş:
- Helal sana hemşerum, çok iyi çalayusun da!

Temel:
- Benim Laz olduğumu nereden anladın yahu. Halbuki Lazlara benzememek için bir sürü ameliyat oldum?

- Nasıl anlamayayım, demiş adam. Bütün piyanistler otururken sandalyeyi kendilerine çekerler, sen ise sandalyeye oturup piyanoyu kendine çekeyusun.