Bir gün Dursun ve eşi Temellerin evine gitmiş. Temel 80 eşi ise 76 yaşındaymış. Dursun akşam olunca bakmış Temel sürekli Fadime'ye "aşkım canım hayatım" gibi sözlerle hitap ediyormuş Dursun merak edip sormuş;
- Ula Temel! Sen eşin ile 56 yıldır evlisin ama hala birbirinize aşkım canım hayatım gibi sözlerle hitap ediyorsunuz, bu mutluluğunuzun sırrı nedir? demiş. Daha sonra Temel cevap vermiş;
- Ula caktirma eşimin adını unuttum, demiş.

Temel ve Fadime uzun yıllar nikahsız yaşamaktadır. Bir gün Fadime:
- Temel bu iş böyle olmuyor, evlenelim artık, demiş. Temel gayet sakin:
- Bizi bu yaştan sonra kim alır Fadime'm

Temel, televizyonda Türk filmi izlerken telefon acı acı çalar. Telefona bakan Fadime, kısa bir görüşmeden sonra telefonu kapatıp Temel'e seslenir:
— Cemal'in karısı ölmüş. Seni cenazeye çağırıyor.
Temel üzgün bir ifadeyle:
— Bu sefer gitmem.
— Olur mu Temel? O senin en iyi arkadaşın.
Temel biraz düşünmüş ve demiş ki:
— Adam, üçüncü kez karısının cenazesine çağırıyor Fadime. Ben onu bir kez davet edemedim. Ne yüzle cenazeye gideceğim.

Bir gün Dursun sevgilisi Fadime'yi yolda görünce ona;
— Bugün bizim evde kimse yok, istersen gel, demiş

Bunu duyan Fadime çok mutlu olmuş. Akşam Dursunlara gitmiş. Kapıyı çalmış ama açan olmamış Fadime Dursun'u aramış
— Dursun ben kapıdayum da aç kapıyı

Dursun şaşırmış
— Ula ben sağa evde kimse yok demedum mi da...

Temel bir dağ başında oturuyormuş ve en büyük zevki günlük gazete okumakmış fakat tembelmiş ve gazete alabileceği tek yer oturduğu dağın eteğindeki bakkalmış. Bu iş için hep Fadime'yi gönderirmiş. Fadime bir gün sıkılmış ve pazartesi günü 7 tane o günün gazetesinden almış. Ve pazartesi günü bir gazete verip diğerlerini saklamış. Ertesi gün Temel gazete isteyince dün aldığı gazetelerden birini ben çıkıyorum deyip işlerini hallettikten sonra çıkarıp vermiş. Çarşamba günü yine Temel gazete istemiş Fadime yine islerini halledip Temel'e gazeteyi vermiş. Perşembe günü yine Temel gazete istemiş Fadime yine vermiş. Akşama doğru Temel Fadime'yi çağırıp "Fadime" demiş.
— Dünyada ne salak insanlar var; dört gündür aynı adam aynı yerdeki ağaca arabasını çarpıyor.

Temel eve geldiğinde karı Fadime'yi divanın üzerinde muhasebeci ile yakalar. Olayı ertesi gün en yakın dostu Dursun'a anlatır. Dursun:
- Ne yapacağsun bu durumda? Diye sorar.
Temel:
- Daha karar vermedim, der. Aradan birkaç gün geçince tekrar karşılaştıklarında Dursun, Temel'e:
- Ne ettin o meseleyi? Diye sorar.
Temel:
- Hallettim da! diye cevap verir.
Dursun merakla:
- Kariyu mu furdun?
- Hiç fistuk cibu karıyu furur muyum?
- Muhasebeciyi mi kovdun?
- Bütün defterler herifun elinde. Nasıl kovayım oni?
- O zaman ne ettün, nasıl hallettin onu?
- Divanı sattım, diye cevap verir.

- Yahu Dursun, bizim Fadime'nin çok kötü bir huyu var.
Gece dörde kadar uyumuyor
- Peki, o saate kadar ne yapıyor?
- Benim eve gelmemi bekliyor...