Aristo yolda giderken oldukça yakışıklı bir adama rast gelir. Bir de konuşup da söylediği sözlerin, verdiği cevapların cahilane ve ahmakane olduğunu görünce der ki:
- Güzel bir ev. Keşke içinde adam otursaydı!

Kavga eden iki arkadaştan birisi diğerine; "Sen beş para etmez adamın birisin," deyince, diğeri alaycı bir gülümseme ile; "Öyleyse ispat et de görelim." dedi. Hemen bir taksi çağıran adam, taksiciye; "Söyle bakalım!" dedi. "Beni Yenişehir'e kaça götürürsün?"
Taksici; "Yirmi lira" dedi. Adam; "Peki arkadaşımla birlikte kaça olur?"
Taksici; "Değişmez." diye cevap verince; "Gördün mü?" dedi adam. "Seni hesaba bile katmıyor. Şimdi anladın mı, beş para etmediğini?"

Harun Reşid'in vezirlerinden biri, Behlül Dânâ'ya latife yollu takılarak:
- Müjde sana ey Behlül, Sultanımız seni, domuzlarla maymunlara çoban tayin etti, dediğinde, Behlül şu cevabı vermiş:
- Öyle ise kulaklarını aç da emirlerimi yerine getirmeye hazırlan.

Belediye otobüsü ağzına kadar dolu, yaşlı bir adamcağız ayakta. Elindeki bastonu otobüsün her kalkışında ve duruşunda kayıyor ve adamcağız düşmemek için olanca gücünü harcıyor.

Bu sırada oturmakta olan gençlerden biri küstahça akıl veriyor:

- Baba, baba, bastonunun ucuna lastik taksan kaymaz!

- Ah oğlum, demiş yaşlı adam, senin baban o lastiği zamanında taksaydı ben şimdi bu otobüste oturacak yer bulurdum!

Churchill, avam kamarasında konuşurken, muhalif partiden bir kadın milletvekili, Churchill'e kızgın kızgın şöyle seslenir:
— Eğer, karınız olsaydım, kahvenizin içine zehir karıştırırdım.

Churchill, oldukça sakin kadına döner ve lafı yapıştırır:
— Hanımefendi, eğer karım siz olsaydınız, o kahveyi seve seve içerdim

Meşhur bir filozofa:
— Servet ayaklarınızın altında olduğu halde neden bu kadar fakirsiniz? diye sorulduğunda:
— Ona ulaşmak için eğilmek lazım da ondan, demiş.

Dünya nimetlerine ehemmiyet vermeyen yaşayış ve felsefesiyle ünlü filozof Diyojen, bir gün çok dar bir sokakta zenginliğinden başka hiç bir şeyi olmayan kibirli bir adamla karşılaşır. İkisinden biri kenara çekilmedikçe geçmek mümkün değildir. Mağrur zengin, hor gördüğü filozofa:
— Ben bir serserinin önünden kenara çekilmem der.
Diyojen, kenara çekilerek gayet sakin şu karşılığı verir:
— Ben çekilirim.