Meşhur bir filozofa:
— Servet ayaklarınızın altında olduğu halde neden bu kadar fakirsiniz? diye sorulduğunda:
— Ona ulaşmak için eğilmek lazım da ondan, demiş.

Tiyatroda, ünlü oyuncu rolü gereği uşaklarına bağırır.
- Atımı getirin!
O sırada münasebetsiz bir seyirci;
- Eşek olsa olmaz mi? Diye seslenir.
Oyuncu hiç istifini bozmaz:
- Hay hay! Buyrun beyefendi

Kavga eden iki arkadaştan birisi diğerine; "Sen beş para etmez adamın birisin," deyince, diğeri alaycı bir gülümseme ile; "Öyleyse ispat et de görelim." dedi. Hemen bir taksi çağıran adam, taksiciye; "Söyle bakalım!" dedi. "Beni Yenişehir'e kaça götürürsün?"
Taksici; "Yirmi lira" dedi. Adam; "Peki arkadaşımla birlikte kaça olur?"
Taksici; "Değişmez." diye cevap verince; "Gördün mü?" dedi adam. "Seni hesaba bile katmıyor. Şimdi anladın mı, beş para etmediğini?"

Belediye otobüsü ağzına kadar dolu, yaşlı bir adamcağız ayakta. Elindeki bastonu otobüsün her kalkışında ve duruşunda kayıyor ve adamcağız düşmemek için olanca gücünü harcıyor.

Bu sırada oturmakta olan gençlerden biri küstahça akıl veriyor:

- Baba, baba, bastonunun ucuna lastik taksan kaymaz!

- Ah oğlum, demiş yaşlı adam, senin baban o lastiği zamanında taksaydı ben şimdi bu otobüste oturacak yer bulurdum!

Churchill, avam kamarasında konuşurken, muhalif partiden bir kadın milletvekili, Churchill'e kızgın kızgın şöyle seslenir:
— Eğer, karınız olsaydım, kahvenizin içine zehir karıştırırdım.

Churchill, oldukça sakin kadına döner ve lafı yapıştırır:
— Hanımefendi, eğer karım siz olsaydınız, o kahveyi seve seve içerdim

Dünya nimetlerine ehemmiyet vermeyen yaşayış ve felsefesiyle ünlü filozof Diyojen, bir gün çok dar bir sokakta zenginliğinden başka hiç bir şeyi olmayan kibirli bir adamla karşılaşır. İkisinden biri kenara çekilmedikçe geçmek mümkün değildir. Mağrur zengin, hor gördüğü filozofa:
— Ben bir serserinin önünden kenara çekilmem der.
Diyojen, kenara çekilerek gayet sakin şu karşılığı verir:
— Ben çekilirim.

Çok değerli olan kütüphanesini millete vakfeden Koca Ragıp Paşa, onların bakımı için tanıdıklarından birini memur tayin eder.
Bir gün ansızın kütüphanesini ziyarete giden Paşa, etrafı ve kitapları toz, toprak içinde bulunca canı çok sıkılır ve belli etmemeye çalışarak:
— Seni tebrik ederim yavrum, der. Gerçekten de gerçekten de emniyetli bir adammışsın. Teslim edilen şeylere hiç el sürmemişsin, aferin!