Mahallenin çocukları Nasreddin Hoca'ya muzip bir şaka yapmak istemişler. Planlarını kurmuşlar.
"Hoca'yı ağaca çıkaralım. Pabuçlarını alıp uzaklaşarak biraz şaka yapalım" diye düşünmüşler. Hoca'nın yoldan geçeceği saatlerde, uçurtmalarını büyükçe bir ağaca taktırmışlar. Hoca'yı beklemeye başlamışlar. Hoca oradan geçerken de hemen etrafını sarmışlar:

- Hocam uçurtmamız ağaca takıldı. Biz çıkıp kurtaramadık. Bize yardımcı olur musunuz? Demişler.

"Hay hay" demiş Hoca. Ayakkabılarını çıkarıp sırt çantasına yerleştirmeye başlamış.

Çocuklar:
- Hoca efendi onları niye yanına alıyorsun? Ağaçta pabuçları ne yapacaksın?
Demişler.
Hoca bunun üstüne demiş ki;
- Belli olmaz ki evlâtlarım, bu iyiliğime karşı Rabbim, belki bana ağaçtan öteye bir yol ikram eder.

Bir gün küçük çocuğun birisi parkta bir bankın üzerinde oturmuş şekerlerini yiyormuş, yaşlı adamın birisi gelmiş çocuğun yanına oturmuş:
— Bak evladım bu kadar şeker yersen bütün dişlerin dökülür.
Çocuk:
— Bak amca benim dedem yüz on yaşına kadar yaşadı, demiş.
— Yaa deden de mi çok şeker yiyordu?
— Hayır amca, her şeye burnunu sokmuyordu...

Yeni evlenen gelinle, kaynanası karşılıklı oturmuşlar. Birbirini tanımak için konuşmaya başlamışlar. Kaynana:

─ Kızım sen daha yenisin; birbirimizin huyunu, suyunu oturup konuşalım. Böylece birbirimizi daha iyi tanırız.

Deyince gelin:
─ Tabii ki anneciğim, konuşalım.

Kaynana başlamış anlatmaya :
─ Bak kızım, benim üç halim vardır, dikkat et. Saçıma gül takmışsam neşeli günümdeyim demektir, her yola gelirim. Kulağımın arkasına gül takmışsam tam havamda değilim demektir. Çok ısrarcı olma. Eğer yakama gül takmışsam sakın etrafımda dolaşma, çok sinirliyim demektir.

Kaynananın lafı bitince gelin başlamış konuşmaya:
─ Anne benim halim falan yoktur. Makyajımı yaparım, bacak bacak üstüne atarım. Sen gülü nerene takarsan tak, ben keyfime bakarım.

Adam barda gördüğü güzel bayanla konuşmanın yollarını arıyordu. Sonunda cesaretini toplayarak kıza yaklaştı ve;
— Biraz konuşabilir miyiz, acaba? Dedi. Kız birden haykırdı:
— Terbiyesiz! Ben senin bildiğin kızlardan değilim!

Adam utancından yerin dibine girmişti. Herkes ona bakıyordu. Gitti ve masasına oturdu. Bir süre sonra kız ona yaklaştı. Gülümseyerek;
— Az önceki olay için özür dilerim. Ben psikoloji öğrencisiyim ve utandırıcı durumlarda insanların nasıl davrandıklarını inceliyordum, dedi. Adam avaz avaz bağırarak cevap verdi:
— Neee? Gececi 200 dolar mı? Deli misin sen?

İstanbul'un taşı toprağı altındır diyerek memleketinden kalkıp gelen bir köylü, kuyumcu dükkanının vitrinini hayran hayran inceliyormuş. Kuyumcu köylünün kıyafetinden dolayı birazda aşağılayarak:

- Ne bakıyorsun öyle hemşerim? demiş.

- Hiiiç... Sizin dükkanda ne sattığınızı merak ettim. Adam alay edercesine cevap verir:

- Biz eşek kafası satıyoruz.

- Allah versin... İşleriniz iyi gidiyora benziyor.

- Nereden bildin iyi gittiğini,

- Baksana, koskoca dükkanda seninkinden başka kalmamış da ondan!

Eski Roma'da eyalet valilerinden biri, Kayser Tiberius'a vergilerin artırılmasını teklif edince, şu cevabı almış:
- İyi bir çoban, koyunlarının yününü kırpar ama derisini yüzmez.

Bir gün Eflatun, öğrencilerinden birini kumar oynarken yakalamış ve şiddetle azarlamış. Talebesi:

— İyi ama ben çok az bir paraya oynuyordum diye itiraz edecek olunca Eflatun cevap vermiş:

— Ben seni kaybettiğin para için değil, kaybettiğin zaman için azarlıyorum.