Temel ile Fadime tarladan geliyormuş. önlerini eşkıyalar kesmiş. Eşkıyaların başkanı demiş ki
— Eğer sizin adınız benim akrabalarımda yoksa sizi öldüreceğim, eğer varsa öldürmeyeceğim sizi bırakacağım, demiş. İlk önce Temel'e sormuş
— Ula uşak senin adun nedir?
— Benum adum Temeldur.

eşkıya başkanı
— İyi senin adın benim akrabalarda yok seni öldüreceğim.

sonra eşkıya başkanı Fadime'ye dönmüş
— Senin adun nedur?
— Benim adım Fadime'dir demiş .

eşkıya başkanı
— İyi sen kurtuldun senin adın benim akrabalarda var, demiş.

Eşkıya başkanı tekrar temele dönmüş
— Ula uşak senin adun neydi unuttum ,demiş.

Temel
— Benum adım Temel'dir ama kahvede bana Fadime derler. demiş

eşkıya başkan
— nassiiii

Temel kamyonu ile dik bir yokuştan süratle inerken birden kamyonun freni patlamış. Telaşla kamyonu nereye süreceğini düşünürken sağında kalabalık bir pazar yeri görmüş. Kamyonu o tarafa sürersem yüzlerce kişi ölür diye düşünürken sol tarafında da boş bir inşaat ve önünde oynayan küçük bir çocuk fark etmiş. Bir çocuğun kaybı, yüzlerce kişiyi öldürmekten daha iyidir. Allah'ım, beni affet, diyerek kamyonu o tarafa çevirmiş.

Ertesi gün, gazetelerde manşet:

"Pazara dalan kamyon 120 kişiyi biçti!"

Hastanede yatan Temel'e olayı araştıran komiser;
- Oğlum, olay nasıl oldu? Anlat bakalım, demiş. Temel de hala şaşkın:
- Amirim, her şey o ufak çocuğun pazar yerine doğru kaçmasıyla başladı.

Laz gazetedeki iş ilanı üzerine gelmiş ve sırası gelince görüşmeye girmiş. İş ilanında üniversite mezunu, iyi Fransızca konuşan, pazarlama konusunda tecrübeli bir yönetici arandığı yazıyormuş.

- Hoş geldiniz, hemen başlayalım. Hangi üniversite mezunusunuz?

- Üniversite mezunu değilim.

- Öyle mi? O zaman yabancı dilinize güveniyor olmalısınız.

- Yabancı dil bilmem.

- Demek bilmiyorsunuz. O zaman tecrübenize güvenerek geldiniz.

- Pazarlama konusundan anlamam.

- O zaman niye geldiniz canım kardeşim ?

- Bu işte bana güvenmeyin. Onu demeye geldim.

Karadenizli adanım biri yolda cenaze arabasıyla giderken bir kız görür ve;
— Fıstık! Atla arabaya da gezdireyim, der.

Kız:
— Beni bu arabayla mı gezdireceksin? der.

Adam ise demiş ki:
— Kızım sen ne diyosun? Bu arabaya binmek için millet ölüyor be...

Temel'in başında üç beş tel saçı kalmış, bir gün berbere gidip;
— Ula uşağum ha penum şu saçuma bir fön çekesun, demiş.

Berber almış eline tarağı ve Temel'in saçlarını sağa doğru yatırmış. Sağdaki saç teli kopmuş. Temel bir şey dememiş. Berber sola doğru yatırmış, bu sefer de soldaki saç teli kopmuş. Durumu gören Temel sinirlenmiş ve "Bırak dağınık kalsun" deyip dükkan çıkmış.

Temel bir elini beline koymuş dalgın dalgın yürüyormuş. Birinin dikkatini çekmiş. Temeli seyrediyormuş. Temel belediye otobüsüne binmiş eli hala belinde, inmiş yarım saat yürümüş eli hâlâ belinde. Onu izleyen dayanamamış koşup, önüne geçmiş.
— Kardeşim sen deli misin? Temel:
— Yooo...
— Hasta mısın?
— Yooo...
Adam:
— Seni iki saattir izliyorum elin belinde yürüyorsun.
Temel bakmış ve demiş ki:
— Vay anasını, karpuz düşmüş be!

Bir gün Bakanlardan biri Trabzon'a gitmiş ve hayret içinde herkese bakıyormuş.
Sonra kahveye gitmiş ve bizim Temel'in oturduğu masaya oturmuş ve sohbete başlamışlar. Sonra dayanamamış sormuş:
— Buradaki erkeklerin neden hepsinde bıyık var?

Temel çok havalı bir şekilde:
— Biz önemli şeylerin altını çizeriz...