Felsefe profesörü bir gün elinde birkaç kutu ve büyükçe bir kavanozla derse gelir. Ders başladığında, önüne kavanozu alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur. Sonra da öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar.

Öğrenciler hep bir ağızdan kavanozun dolduğunu söyler.

Bu sefer profesör önündeki bir kutudan aldığı çakıl taşlarını kavanoza döker. Çakıl taşları, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar.

Onlar da:
─ Evet doldu, derler.

Profesör bu kez masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker. Kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur. Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar.

Öğrenciler de koro halinde :
─ Evet, derler.

Bu sefer profesör masanın altındaki 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır. Kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur. Öğrenciler gülerler. Profesör:
─ Eveet... , der ve ekler:
─ Ben bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım.

─ Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeyler.
Diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.
Çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız gibi.
Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.
Kavanoza önce kum doldurursanız çakıl taşlarına ve özellikle de tenis toplarına yer kalmaz.
Aynı şey hayatımız için de geçerlidir.
Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz önemli şeyler için vakit kalmayacaktır.
Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin.
Sevdiklerinize zaman ayırın, sağlığınıza dikkat edin, eşiniz ve çocuklarınızla ilgilenin, evinizin ihtiyaçlarını karşılayın.
Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin.
Yani öncelikleri sıralamayı iyi bilin.
Gerisi hep kumdur.

Profesör konuşmasını tamamladığında öğrencilerden biri dayanamayıp sorar:
─ Peki, o iki fincan kahve nedir?

Profesör gülerek:
─ Ben de bu soruyu bekliyordum.
Hayatınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle birer fincan kahve içecek kadar yer vardır !

Genç kız mağazaya girer ve sırnaşık tezgahtara sorar;
- Şu kumaşın metresi kaça?
Sırnaşık tezgahtar yılışarak cevaplar;
- Bir öpücük tatlı bayan. Genç kız;
- O zaman 10 metre alayım, der.
Sırnaşık tezgahtar heyecanlanarak hızlı hızlı sarar kumaşı teslim eder ve kızın yüzüne bakmaya başlar.
Genç kız;
- Teşekkür ederim, der ve arkasında duran yaşlı bayanı işaret ederek;
- Hesabı babaannem ödeyecek, der.

Temel bir gökdelenin 63. katından düşüyormuş. Düşerken de katları saymaya başlamış, biraz geçtikten sonra şöyle demiş;
— Çok şükür 62 kattan sağ salim düştüm 1. kattan düşene de bir şey olmaz herhalde...

Kekemenin biri Tophane’de bir at ölüsüne rastlamış.
Polisi aramış:
— İiiiiii iiiiiiyi gügügünler...bubububrarada bir aaaat öölüsüsü var.
— Nerede? demiş, polis.
— Totototototo...tooop......
— Topkapı’da mı?
— Haaayır. fıkraoku.com
— Aman be! demiş polis ve çat diye kapatmış.
Biraz sonra kekeme tekrar aramış:
-İiiyi günleleler...buburaradada bibibir at olülülüsü vaaar..
— Nerede kardeşim? demiş polis.
— Tooooooop... tototop....top...
— Topkapı’da mı? demiş.
— Hahahaaayır.
— Yeter be! deyip, tekrar kekemenin yüzüne kapatmış.

Aynı konuşma 9 defa geçmiş aralarında, aynı şekilde biterek.
Kekeme aramayı bırakmış. Polis oh! be diye rahatlamış.

İki saat sonra telefon çalmış.
Polis açmış. Karşısında aynı ses:
— İiiiiyiyi gügünleler. Buburada bibibir aaat ölülüsü vavavar.
— Nerede?Be adam!!!

Kekeme:
— Tooooo... toootoop top top.

Polis;
— Topkapı'da mı kardeşimmm?
Kekeme:
— Ooooraraya gögötütürdüm.

İki arkadaş oturuyormuş, biri diğerinin saçlarına bakarak:
- Saçların amma da dökülmüş ha! Neden dökülüyor? Diye sormuş.
Arkadaşı cevap vermiş.
- Üzüntüden
- Ya demek ki saçların üzüntüden dökülüyor, peki neden üzülüyorsun?
- Saçlarımın dökülmesine...

Bir yığın sebze yüklenmiş el arabasını kan ter içinde yokuş yukarı çıkarmaya çabalayan manav çırağına acıdı, yardım etti. Güç bela yokuşun başına geldiler. Geniş bir soluk alarak sordu:

— Oğlum, tek başına bu kadar yükü taşıyamayacağını ustana söylemedin mi?

— Söyledim ama...

— Öyleyse niye taşıttı?

— Sana yardım edecek bir enayi bulunur, dedi.

İki Yahudi arkadaş bir Katolik kilisesinin önünden geçiyormuş. Kilisenin duvarında, Katolik olmayanlara hitap eden büyük bir afiş asılıymış:

"Bize gelip Katolikliği kabul ederseniz hemen 50 bin dolar nakit para alacaksınız!"

Yürümeye devam eden iki arkadaş bu teklifin ciddi olup olmadığını tartışmaya başlamış. Bir hafta sonra, aynı kilisenin önünde yeniden buluşmuşlar ve biri diğerine sırrını açmış:
- O teklifin ciddi olup olmadığını hala merak ediyorum.

Bunun üzerine arkadaşı küçümser bir tavırla şu cevabı vermiş:
- Ah siz Yahudiler, aklınız fikriniz para!