Bir kimya hocasıyla öğrencisi dünya çapında bir yarışmaya katılmak için proje çalışması yapıyorlarmış. Ve hocası bir önceki sene bir yalan makinesi yapıp dünyada birinci olmuş. Bu senede birinci olmak istiyormuş. Öğrencisine sormuş daha önceki okullarında kimya notların kaçtı deyince "hepsi beşti" diye cevap verince yalan makinesi ötmüş. "dörttü" deyince yalan makinesi tekrar ötmüş. "üç" demiş bir daha ötmüş. En son "bir" deyince yalan makinesi ötmemiş. Hocası bir ah çekip;
— Oğlum ben ilkokulda, lisede, hatta üniversitede ne birinciliklerim vardı, deyince yalan makinesi büyük bir gürültüyle patlamış.

Bir kimyacı bilgisayarının başında çalışırken oğlu odaya girdi. Oğlu Ömer de 6 yaşında çok kurnaz biri, babasının yanına gider ve;

— Babacığım! Şu bilim adamlarının hayatlarını anlatan, koca koca kimya kitaplarını alabilir miyim?

Bunun üzerine babası sevinir. Daha bu yaşta oğlum kimya ile uğraşırsa gelecekte tam bir kimyacı olur diyerek;
— Al yavrum, dedi.

Ömer 5 cildi birden alıp götürür. Bir saat sonra annesi söyleniyordu.
— Reçel kavanozlarının biri yok, bizim bacaksızın boyu da oraya yetişmez ki...

Öğretmen kimya dersinde anlatır:

- Demir ile bakır açık havada kalırsa oksitlenir.
Peki ya altına ne olur?

Bir öğrenci hemen el kaldırır:

- Çalınır öğretmenim.

Kimya dersinde öğretmen cebinde ne kadar bozuk parası varsa çıkarır ve dolaptaki bir fanusun içine asit doldurur. Ve çocuklara sorar:
— Bu paraları asidin içine atsam erir mi?
Yerinde oturan Simge hemen fırlar:
— Erimez öğretmenim, diye cevap verir.
Hoca:
— Aferin Simge. Peki söyle bakalım neden erimez?
Simge gülerek:
— Hocam eriyecek olsa aside atmazsınız da ondan!