Temel'in matematik sınavı vardır ama çalışmamıştır. Arkadaşına gidip dert yanarken hocası gelip ne olduğunu sormuştur. Arkadaşı da Temel'in sınava çalışmadığını, bunun için çok üzgün olduğunu söylemiştir. Bunun üzerine hoca;
- Aman be Temel üzüldüğün şeye bak, benim adım kadar kolay bir sınav olacak.
Temel;
- Adunuz neydu hocam?

Öğretmen öğrencisine sorar:
- Sana 5 tane portakal verdim sen de 2 tanesini arkadaşına verdin 1 tanesi çürük çıktı sana kaç tane portakal kaldı der. Soruda oldukça zorlanan öğrenci şu cevabı verir.

- Ben portakal sevmiyorum öğretmenim, ben almayayım.

- Ya Kerem ben şu matematik öğretmenini hiç anlamıyorum...
- Niye ki?
- Geçen gün 7+3 = 10 demişti. Bugün de 6+4 = 10 diyor.

Fonksiyonlar bir gün bir seminer tertiplemişler. Seminere birkaç fonksiyon katılmış. Her fonksiyon özellikleri hakkında bilgiler vermeye başlamış.

Derken içlerinden biri kapıya bakarak aniden bağırmış

- Dikkat türev geliyor! Hepsi apar topar kaçmaya başlamışlar.

Ancak e˟ hiç istifini bozmamış. Türev ağır adımlarla içeri girmiş ve tek başına oturan fonksiyonu görüp

- Sen benden korkmuyor musun? Demiş.

Hayır, ben e˟ im diye yanıtlamış kendine güvenen bir edayla.

- Yaa! Demiş türev ve devam etmiş.

- Peki, sana benim x'e göre türev alacağımı kim söyledi?

Trabzonlu Temel Ağa'nın sevgili torunu Eda'ya verilen ödev ile başı derttedir...Eskişehir'e göç eden "teğerli arkadaşu" Niyazi'ye başına gelenleri yazar:

Niyazicuğum. Hani benim küçük torun var ya. Geçen akşam, geturdi ödevini önüme koydi. Bi yandan da ağlay. Zaten dertlerini hep bağa açar.Dedi ki; "habunlari anliyamadum. O yüzden da yapamadum. Yarin öğretmen beni dövecek."

Dedum ki; "Ağlama uşağum, bunun içun öğretmen adam dövmez. Simdi oni çözeruk." Ne mümkün Niyazi kardaşum:

Bi tirenlan, bi otobos ayni istasyondan kalkmislar. Tiren otobostan üçte bir daha hizli gidiy. Otobos iki yerde onbeşer dakka istirahat vermis. Tiren da bi yerde durmiş, 20 dakka su almiş. Otobos saatte 60 kilometro gidiymiş. Tiren 5 saat sonra gideceği yere varmiş. Otobos ise ne vakit sonra oraya varacakmiş. Ograstum yapamadum. Uşak ağlay. Derken bubasi geldi. O da çözemedi.

Diyrum oğa ki, "damat, senun taniduğun tahsilli bi otobos şofori var ise oğa soralim, belki o bilebilur. Yahutta sabah olsun ben uşağı şoforler cemiyetine götüreyum. Onlar arasinda belki tirenle yaris etmis bi sofor vardur da bize nasihat verur." Ha, biz bi yandan da uşağa tireni tarif ediyruk. Tiren görmemis ki... Ne anasi görmis, ne bubasi. Ben da bi tek askerlukte Erzurum'dan Sivas'a gittiydum. Neysa kardasum, o gece çok kızdum. Diyeceksun ki niye? Uşak daha incir ağacından duti ayiramay; mezgiti gosteriyrum, hamsi diy; efendum, yumurtanun fabrikada yapilduğuni sanay. Biz gelduk araba yariştiriyruk.Yani efendi, otobos saatinda varsa ne olur, geç varsa ne olur? Gurbetten yolci mi bekliysun? Eğer varacagi saat onemliysa, edersun yazihaneye bi telefon, derler saga otobosun ineceği zamani.. Bu kadarluk mesele içun sabiyi subyani niye telef edersun? Uşacuklarda şarkı yok, türki yok, oyun yok; dayamis matamatigi. Ayuptur...

Matematik gibi olacaksın...
Etrafındaki güzellikleri TOPLAYACAKSIN...
Seni üzenleri hayatından ÇIKARACAKSIN...
Gerçek dostlara emeğinin aşını BÖLECEKSİN...
İki yüzlülere elinin tersiyle ÇARPACAKSIN...

Bir gün sınıfta dersteyken öğretmeni Ela'ya sormuş.
- 5 elma 7 portakal daha ne yapar? diye.
Ela şöyle cevap vermiş;
- Vitamin yapar öğretmenim