Ramazan hilali görülmeyince oruç tutmanın caiz olmayacağını bilen bir tiryaki, hilali görmemek için evinin pencerelerini kapayıp perdeleri de sımsıkı örter. Geceleri mahalle kahvesine giderken de başını önüne eğermiş, nasıl olduysa bir su birikintisi içinde hilalin yansımasını görünce ürkerek şöyle demiş:

- Hey mübarek! Gözüme mi gireceksin, anladık işte Ramazan başlamış!

Çok eski zamanlarda Yörük Uşak'a inmiş. İndiğinde Uşak'taki lokantaların çoğu kapalıymış. Nedenini sormuş:
- Ramazan geldi, demişler.
Yörüğün Ramazanla, Kurbanla ilgisi yokmuş. Aç acına yaylasına geri dönmüş.
- Amanın dostlar, yaylamızın kıymetini bilelim Uşak'a Ramazan deye biri gelmiş, ortalığı kırmış geçirmiş. Açık tek bir aşçı dükkanı bulamadım. Açlıktan öldüm. Siz siz olun Ramazan gelince Uşak'a gitmeyin. Şu yaylamızdaki kurdun, kuşun, dağın, taşın kıymetini bilelim, demiş.

İkinci Abdülhamid'in son devirlerinde Edirne'de vali ve kumandan bulunan Müşir Ârif Paşa, Ramazan günlerinde, vilâyet ve ordu erkânına mükellef iftarlar yaparmış. Yine böyle bir dâvet günü, iftar edildikten sonra paşa:
- Haydi efendiler! Namazı da birlikte kılalım, der.
Davetliler arasında bulunan Bektaşî bir topçu binbaşısı ceketinin cebinden davetiyeyi çıkarıp baktıktan sonra tekrar cebine koyarak şöyle der:
- Efendimiz, davetiyenizde yalnız iftar yazılı olup namaz kaydı yoktur!

Temel köyde imamlık yapıyormuş. İftar saati yaklaşmış. Bütün köylü de oturmuş iftar açmak ezanı bekliyormuş. Temel çıkmış
minareye:
— Allahuekber Allahuekber
Köylü Temelin sesini duyunca bismillah deyip oruçlarını açmışlar.
Biraz sonra minareden Temelin sesi gelmiş;
— Allahuekber Allahuekber ses deneme 1-2-3 ses deneme!

Bir Ramazan akşamı komşusu Nasrettin Hocayı yemeye çağırır yemekte hoşaf ve börek vardır. Sofrada bir kaşık vardır. Komşu kaşığı alır ve hoşafı yemeye başlar. Her kaşığında "Oh öldüm" der. Nasrettin hoca ise börekten tırtıklar. Hoca dayanamaz:
— Yeter senin öldüğün, ver şu kaşığı da biraz da biz ölelim.

Dini bütün Temel, Ramazan günü Sultan Ahmet meydanında aç susuz sabırsızlıkla bir an önce iftar vaktinin gelmesini beklemektedir. Güneş tepede, Temel'in dilini damağını kurutmaktadır. Derken bir turist kafilesi gelir içlerinden birkaçı oradaki satıcılardan irice bir karpuz alır ve Temel'in gözü önünde şapır şupur yemeye başlarlar. Bir süre sonra bizimki yerinden kalkar usulca yanlarına yaklaşır ve kulaklarına eğilerek;
- Uyy, dininizun kiymetini pilesinuz ha!

Adamın biri her gün hanımını zorlayarak sahura kaldırıyor yemek hazırlatıp sahur yemeği yiyormuş sonrada orucu. Bir gün beş gün bu böyle sürerken kadın artık dayanamamış;
- Ula herif sende hiç vicdan yok mu, oruç tutmuyorsun bana zorla sahur hazırlatıyorsun, demiş. Adam;
- Oruç farz, sahur yemek sünnet değil mi? Diye sormuş. Kadın;
- Evet, deyince. Adam;
- Ee hanım! Farzı yapamıyoruz, bari sünneti yapalım, kötü mü yapıyoruz?