Delinin biri intihar etmeye karar ve kendini asmaya çalışır. Biri dayanamayıp sorar;

- Ne yapıyorsun?

- Görmüyor musun, intihar ediyorum.

- Öyle ise ipi boğazına bağlasana

- Bağlarsam boğulurum.

Bir deli hep kahveye gelip;
- Soğuk çay var mı, soğuk çay var mı diyormuş. Kahveci soğuk çay yok deyip gönderiyormuş. Ama deli yine gelip soğuk çay istiyormuş. Bir gün kahve sahibi çok sinirlenip çırağını yanına çağırmış ve ona;
- Sen şimdi bir çay yap, sonra onu soğut deli gelince soğuk çay var deriz ve deli de bir daha bizi rahatsız etmez. Çırak adamın dediğini yapmış. Deli gelmiş soğuk çay var mı demiş. Soğuk çay var demişler, deli;
- Isıtta içelim, demiş.

Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar:
- Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz ?

Doktor:
- Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç şey veriyoruz. Bir kaşık, bir fincan ve bir kova. Sonra da kişiye küveti nasıl boşaltmayı tercih ettiğini soruyoruz. Siz ne yapardınız?

Adam:
- Ooo ! Anladım. Normal bir insan kovayı tercih eder. Çünkü kova kaşık ve fincandan büyük.

- Hayır, der doktor. Normal bir insan küvetin tıpasını çeker.

Gerçek akıl, sadece bize sunulan çözümleri seçmek değil, en uygun çözümü bulabilmektir.

Köyün delisi minareye çıkmış, aşağıya atlayacakmış. Bunu gören köy halkı köyün delisini ikna etmeye çalışmış. Sana ev alırız, araba alırız diye kandırmaya çalışmışlar olmamış. Bir türlü aşağı inmesi için ikna edememiş kimse.

Bakmışlar bu böyle olmayacak, delinin halinden deli anlar deyip komşu köyün delisini getirmeye karar vermişler.

Komşu köyün delisi elinde kocaman bir bıçakla gelmiş.

Elindeki bıçağı sallayarak minaredeki deliye bağırmış :

- Lan deli elimdeki bıçağı görüyor musun ?

Minaredeki deli :

- Görüyorum, ne olmuş? Diye cevap vermiş.

Komşu köyün delisi tekrar bağırmış:
- Ulan beş dakikaya indin indin, inmedin keserim minareyi.

Bunu duyan minaredeki deli korkarak şöyle demiş:
- Tamam ula indim, sakın kesme. Minareyi kesersen aşağıya düşerim.

Doktor, akıl hastasına sorar:

- Bir kulağını kesersem ne olur?

- Canım yanar.

- Ya iki kulağını keserse

- O zaman iyi göremem.

- Peki ama niçin?

- Niçini var mı canım? İki kulağımı da keserseniz gözlüğümü nereye takarım?..

Yatırıldığı akıl hastanesinde ölü olduğuna inanan, bu nedenle de yemek yemeyen ve hiç bir toplumsal faaliyete katılmayan bir akıl hastası, tüm uzman psikiyatristlerce girişilen her çabaya rağmen, ölü olmadığı konusunda bir türlü ikna edilememiş.

Hastanın bu kararından vazgeçmeyeceğini anlayan ve tedavisini üstlenen doktorlardan biri, sonunda hastaya ölülerin kanayıp kanamayacağına dair bir soru yöneltir. Hasta;

- Tabii ki kanamaz, çünkü, ölülerin tüm hayat fonksiyonları durmuştur, der. Bunun üzerine psikiyatrist, küçük bir iğne alıp hastanın parmağına batırır. Bir müddet şaşkınlıkla parmağına bakan ve parmağının kanadığını gören hastanın tepkisi ilginçtir:

- Lanet olsun! Ölüler de kanarmış.

Mühim bir şahsiyet, bir akıl hastalığı kliniğini gezerken delilerin bahçedeki havuza atladıklarını görür ve başhekime dönerek :
— Mükemmel, hastalarınızın her türlü ihtiyacını karşıladığınızı görüyorum. Başhekim teşekkür eder, sonra da sözlerine devam eder:

— Hele siz bir de su doldurabildiğimiz zaman gelin de görün!

Havuzun boş olduğunu öğrenen adamcağız dehşet içinde tramplenin altına koşar ve heyecanla atlamaya hazırlanan deliye "atlamamasını, havuzun içinde su olmadığını" söyler. Deli:
— Ne zararı var? Zaten ben de yüzme bilmiyorum ki!