Bir gün deli kız köprüden geçiyormuş, köprü kırıkmış ve bunu bildiği halde yürümeye devam etmiş çünkü kız gece rüyasında kendini o köprüden düşerken görmüş kendi kendine bana herkes rüyaların tersi olur derlerdi demiş bende düşersem eğer yalan söyledikleri belli olur bana deli demezler demiş.

Bir gün deliler hastanesinde doktor, delilerin iyileşip iyileşmediğini anlamak için duvara bir kapı çizmiş Deliler bu kapıyı açmaya çalışıyorlarmış. Delilerden biri kıs kıs gülüyormuş. Doktor, bir delinin iyileştiğini sanarak sevinç ile yanına gitmiş.Deliye sormuş;
- Sen neden gülüyorsun? O da;
- Onlar o kapıyı açamazlar, çünkü kapının anahtarı bende, demiş.

Bir gün bir delinin biri uyumak üzere yatağına yatar. Deli yatağında uyuyakalır. Deli uyurken bir anda yatağından düşer. Sonra deli tekrar yatağına yatar. Deli yatağına yattıktan bir süre sonra tekrar yatağından düşer. Yataktan düşünce böyle der:

- İyi ki az önce yatağa geri yattım yoksa üzerime düşecektim

Bir deliler hastanesinde doktor delileri test ediyormuş. Boş bir havuza delilerin atlamasını söylemiş. Hepsi atlamış ve bir yerleri kırılmış. Birinin atlamadığını görünce akıllandığını sanan doktor, deliye:
- Sen neden atlamıyorsun?
deli şöyle cevap vermiş
- Çünkü üstümde mayom yok, mayosuz yüzemem...

Doktor akıl hastanesine gelmiş, artık iyileştiği belli olan üç deliye sormuş. Hangisi bu soruyu bilirse kurtulacakmış birincisine sormuş :
— 3 kere 3 kaç eder ?
— Cumartesi eder, demiş. Doktor;
— Bu hala deli, demiş. Öbürüne sormuş;
— Ben de buldum, diyen deli diye diye "çorap" demiş öbür deliye sormuşlar
— Ben de buldum 9, demiş doktor;
— Nasıl yaptın? diye sormuş deli ise demiş ki:
— Çoraptan cumartesiyi çıkardım, demiş.

Bir gün deliler hastanesinde doktorlar bir organizasyon düzenlemişler.

Bütün tabureleri arka arkaya dizip otobüs gibi yapmışlar.

Başlamışlar delileri oturtmaya.

Bir deli oturmamış.

Bütün doktorlar gelmiş yanına sanmışlar adam akıllandı.

Adama sormuşlar

— Sen niye oturmuyorsun?

Adam ise demiş ki
— Otobüs çok kalabalık ben taksi bekliyorum!

Bir gün Temel'in annesi ölmüş vasiyeti şöyleymiş; oğlum ben öleceğim, ben ölürsem bana mutlaka bir mezar taşı yaptır. Ancak ne yazık ki Temel'in parası yokmuş, aklına bir fikir gelmiş başka bir yerden mezar taşı çalmış, kendi annesinin mezarına dikmiş. Dursun bu olayı fark etmiş demiş ki;
- Ula Temel sen ne yapaysun, taşta başkasının ismi yazayı, der, Temel;
- La boş ver Dursun zaten annemin okumasi yazmasi yoktur.