Mühim bir şahsiyet, bir akıl hastalığı kliniğini gezerken delilerin bahçedeki havuza atladıklarını görür ve başhekime dönerek :
— Mükemmel, hastalarınızın her türlü ihtiyacını karşıladığınızı görüyorum. Başhekim teşekkür eder, sonra da sözlerine devam eder:

— Hele siz bir de su doldurabildiğimiz zaman gelin de görün!

Havuzun boş olduğunu öğrenen adamcağız dehşet içinde tramplenin altına koşar ve heyecanla atlamaya hazırlanan deliye "atlamamasını, havuzun içinde su olmadığını" söyler. Deli:
— Ne zararı var? Zaten ben de yüzme bilmiyorum ki!

Bir gün deliler hastanesinde doktor, delilerin iyileşip iyileşmediğini anlamak için duvara bir kapı çizmiş Deliler bu kapıyı açmaya çalışıyorlarmış. Delilerden biri kıs kıs gülüyormuş. Doktor, bir delinin iyileştiğini sanarak sevinç ile yanına gitmiş.Deliye sormuş;
- Sen neden gülüyorsun? O da;
- Onlar o kapıyı açamazlar, çünkü kapının anahtarı bende, demiş.

Bir gün deli kız köprüden geçiyormuş, köprü kırıkmış ve bunu bildiği halde yürümeye devam etmiş çünkü kız gece rüyasında kendini o köprüden düşerken görmüş kendi kendine bana herkes rüyaların tersi olur derlerdi demiş bende düşersem eğer yalan söyledikleri belli olur bana deli demezler demiş.

Doktor akıl hastanesine gelmiş, artık iyileştiği belli olan üç deliye sormuş. Hangisi bu soruyu bilirse kurtulacakmış birincisine sormuş :
— 3 kere 3 kaç eder ?
— Cumartesi eder, demiş. Doktor;
— Bu hala deli, demiş. Öbürüne sormuş;
— Ben de buldum, diyen deli diye diye "çorap" demiş öbür deliye sormuşlar
— Ben de buldum 9, demiş doktor;
— Nasıl yaptın? diye sormuş deli ise demiş ki:
— Çoraptan cumartesiyi çıkardım, demiş.

Churchill, bir tımarhaneyi geziyordu. Rastladığı bir deli sordu;
- Adın ne ahbap?
- Winston Churchill.
- Vah vaah! Benim hastalığım da böyle başlamıştı.

Bir deliler hastanesinde doktor delileri test ediyormuş. Boş bir havuza delilerin atlamasını söylemiş. Hepsi atlamış ve bir yerleri kırılmış. Birinin atlamadığını görünce akıllandığını sanan doktor, deliye:
- Sen neden atlamıyorsun?
deli şöyle cevap vermiş
- Çünkü üstümde mayom yok, mayosuz yüzemem...

Bir gün Temel'in annesi ölmüş vasiyeti şöyleymiş; oğlum ben öleceğim, ben ölürsem bana mutlaka bir mezar taşı yaptır. Ancak ne yazık ki Temel'in parası yokmuş, aklına bir fikir gelmiş başka bir yerden mezar taşı çalmış, kendi annesinin mezarına dikmiş. Dursun bu olayı fark etmiş demiş ki;
- Ula Temel sen ne yapaysun, taşta başkasının ismi yazayı, der, Temel;
- La boş ver Dursun zaten annemin okumasi yazmasi yoktur.