Erzurum'da şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapan bir otobüste muavin horlayan yolcuyu insanları rahatsız ettiği için uyandırır. Yolcu umursamaz tekrar uykuya dalar ve horlamaya devam eder.

Bunun üzerine muavin sinirlenir ve adamla tartışmaya başlar, tartışma uzayınca muavin adamı otobüsten indirmeye karar verir. Sinirlenen adam muavini bir güzel döver, otobüs şoförü müdahale edince şoför de dayaktan payını alır. Yedek şoför gelir, adam onu da dövdükten sonra otobüsten iner, inerken de boksör olduğunu söyler.

Aynı muavin, başka bir gün yine bir yolculuk sırasında yolculardan birinin horladığını duyar ve yolcuyu kibar bir şekilde uyandırdıktan sonra sorar;
- Gardaş boksör misen?
- Hayır
- Karateci misen?
- Hayır
-Tekvandocu misen?
- Hayır
- Kungfucu misen?
Adam şaşırır ve yine "Hayır" der.
Bunun üzerine muavin şaşkınlıkla sorar;
- Peki gardaş, neyine güvenip horlirsen?

Bir zamanlar Erzurum Lisesinin lakaplarıyla maruf hocaları vardı:
Paşa Nene, Paşa Dede, Fizo Baba...
Hastaneler caddesinden aşağı hızla inmekte olan faytoncu, karşıdan karşıya geçmekte olan Paşa Neneyi görünce ezmemek için seslenir:
- Hop hop! Paşa Nene cuggulun yiyim kenara çıh!

Erzurumlu İstanbul'a gelir, berbere gider sakal tıraşı olacak. Berber fırçayı sabunlayıp köpürtürken müdahale eder:
– Ben Erzurumluyum; sabuna, köpüğe gerek yok!
Kuru kuruya tıraş olur, kalkar.
Sıradaki de Erzurumluymuş, koltuğa oturunca o da fiyakasını bozmaz:
– Ben de Erzurumluyum; sabun, köpük istemez!
Berber tıraşa başlar. Bizimkinin canı yanar ama serde erkeklik var, sesini çıkarmaz.
Ama tıraşın yarısına gelince dayanamaz:
– Berber efendi, sen bu tarafı köpükle yine, ben zaten Erzurum'un içinden değilim!

Dilbilgisi dersinde Karadenizli öğretmen Erzurumlu öğrencisini sözlüye kaldırır ve şu soruyu yöneltir:

— Pakmak fiilinin çekiminu yap pakalum ...

Erzurumlu öğrenci hemen atılır:

— Bakirem, bakirsen, bakir...

Öğretmen öğrencisinin bu cevabı karşısında kızmış:

— Uy diluni eşşekarisu soksin! Öyle mi denur daa?

Onun aslu pöyledur:

— Pakayrum, pakaysun, pakayi ...

Erzurumlu harmanını kaldırmış, ekinini kurutuyormuş,öğleden sonra gökyüzü kararmaya başlamış.
- Allah'ım, ne olirsen ekinim gurumadan yagmurunu yagdirma! Allah'ım, birkaç gün daha yağmurunu yagdirma, ne olirsen, diye dualar edip durmuş.

Ekini kurudu kuruyacak. Akşam üzeri, son yarım saatte bir yağmur bir boran, tüm ekin ıslanmış, telef olmuş.
O hırsla eve gelmiş, bir de bakmış ki; eşeği de yıldırım çarpmış. Bu yaşadıkları Erzurumlunun içine oturmuş ama bir şey de yapamamış. Gel zaman git zaman ramazan ayı gelmiş.
İlk gün niyetlenmiş Erzurumlu.
iftara tam yarım saat kala, bir sigara çıkartıp yakmış. İlk nefesini şöyle bir güzelce çekmiş ve gökyüzüne bakarak üflemiş.
- Nasıl? illet oliysen şimdi degil mi?, demiş ve eklemiş:
- Ölen eşegi de gurbana saymazsam şerefsizim...

Erzurumspor yenilirse küme düşecek, berabere kalır ya da yenerse ligde kalacaktır. İmam Efendi'den dua etmesini isterler:
- Hocam bi dua et de takım yensin, heç değilse berabere galsın. İmam dua eder. Maçın 90 dakikası berabere biter ama Erzurumspor uzatmalarda bir gol yer ve küme düşer. Taraftarlar:
- Ne biçim dua ettin İmam Efendi! Diye çıkışırlar. İmam da:
- Ula uşah ben 90 dekke için dua ettim. Ne bülim gavat uzadacah!

Erzurumlu cehennemi boylamıştır ama şikayetçi değildir.
Hatta memnundur. Kapıyı sık sık açan ve açık bırakanlara rica eder:
- Aman, nevolur kapıyi mökkem örtün de bir dalımız gızsın.