Bir gün babaanneme soru sordum:
- Babaanne bana bi tane güzel bi dizi söyle
Babaanne: Aramızda kalsın
Ben: Tamam aramızda kalsın
Babaanne: Dizinin adı aramızda kalsın.

Olay, bir arkadaşımın annesinin gözetmen olarak bulunduğu ilkokulu dışarıdan bitirme sınavlarından birinde gerçekleşiyor.
Dışarıdan bitirme sınavı ya, yağlı ballı adamlar da var sınavda.
Gözetmenler sınav sırasında sıraların arasında dolaşıyorlar. Tam o sırada gözetmen bakıyor, adamın biri soruların hiçbirine cevap verememiş; acıyor adama. "Maddenin üç halini yazınız" sorusunu parmağıyla işaret ediyor ve adamın kulağına eğilip cevabı fısıldıyor:
"Katı, Sıvı, Gaz."
Sınav kurulunu dumura uğratan an cevap kağıtları okunurken gerçekleşiyor.
Sorunun cevabı, kağıtların birinde aynen şöyle yer alıyor:
"Katır, Sığır, Kaz"

Eski yıllarda komşu illerden bir yolcu Kayseri'ye gelmiş. Pastırmanın çok methini duymuş, hatta birkaç sefer de yemiş. Ancak pastırma aleyhinde çıkan dedikodulardan da oldukça rahatsızmış. Tek problemi eşek etinden pastırma satmayan bir dükkan bulup oradan almakmış. Adamcağız şüpheli bakışlarla pastırmacılar çarşısını dolaşıp dükkanları inceleyip (şurası satar, burası satmaz; şurası daha temiz, burası pasaklı vb.) düşünürken, yazı tura atmak gelmiş aklına. Atmış yazı turayı, denk gelen dükkana girmiş. Adamın şüpheli bakışlarla girip pastırmaları incelediğini anlayan Kayserili esnaf, adamın ne için bu kadar incelediğini de tahmin etmiş ve bir oyun oynamayı düşünmüş. "Buyurun" demiş esnaf.

Adam yine tedirgin:

– Pastırma alacağım da! Diye kekelemiş korkarak.

- Tabii derhal, ne kadar?

- İki yüz gram yeter. Çok severim de... Ama öbür tarafını diyememiş. (yani aman eşek eti olmasın diyecek) Kayserili anlamış vaziyeti. Parçayı tarttıktan sonra satırla kıymaya başlamış. Adam;
- Hemşehrim bu niye bu kadar zor kesiliyor öyle.

Kayserili hemen taşı gediğine oturtmuş:

- Sorma birader, bu namussuz eşek iken de böyle inattı.

Kalp ameliyatı oldum. 4 ay rapor aldım ve bu 4 ayın sonunda rapor paramı almak için Fatih SGK'ya gittim. Klasik bir şekilde eksik evrakları parça parça söyledikleri için 3 gün uğraştım ve büyük gün geldi. Param hesaplanıyor. Bankodayım, sorular geldi:
– Hastanede yattın mı?
– Herhalde abi, dedim, henüz evlerde kalp ameliyatı yapamıyorlarmış. Hiç yorum yapmadı ve 2. soruya geçti:
– Çıktın mı peki? Ve ben dumur...
– Hayır, hala akşamları işten sonra yatmaya hastaneye gidiyorum. Ve kafamı duvarlara vurduracak soru geldi. Espri bile anlamaktan aciz bu adam sordu:
– İstanbul'da kimsen yok mu yahu! Niye hastanede kalıyorsun ki hala?

Genç adam, İstanbul'dan Ankara'ya otobüsle giderken, verilen molada hemen tuvalete koşturdu. Boş bir kabin bulup kendini oraya attı. Tam kabine girmişti ki, yan kabinden bir ses,
— Merhaba, dedi.

Adam şaşkın şaşkın,
— Merhaba, diye cevap verdi.

Ses devam etti:
— Nasılsın?

İlk defa başına böyle bir şey geliyordu, yine de şaşkın şaşkın cevap verdi:
— Sağ ol, iyiyim. Sen nasılsın?

Ses sordu:
— Ne yapıyorsun?

Bir an tereddüt geçirdi. Adam onun tuvalette olduğunu bildiği için mutlaka ne yaptığını da biliyordu. Başka bir şey söylemesi gerektiğini düşündü ve:
— Ben, İstanbul'dan gelip, Ankara'ya gidiyorum. Sen nereye gidiyorsun ?

Adamın sonraki cümlesi bu muhabbeti sona erdirdi.
— Hayatım, telefonu kapatıyorum. Yandaki tuvalette geri zekalı biri var. Sana sorduğum sorulara cevap verip duruyor. Ben seni daha sonra ararım..!

Bir hastaya Doppler US yapılmaktadır.
Doktor:
— Lütfen tuvaletinizi yapar gibi ıkınır mısınız?
— Büyük tuvalet gibi mi yoksa küçük tuvalet gibi mi doktor bey?

Rahmetli Ecevit 1997 yılı seçim kampanyasında konuşuyor:
— Bu düzen değişecektir.

Bir vatandaş bağırmış:
— Düzen hayatından memnun, düzülen ne zaman değişecek?