Bir otobüs yolculuğu sırasında mola verilmiş. Çok sıkışan Temel otobüsten indiği gibi tuvalete koşmuş. Tuvaletler arası fazla yalıtım olmadığından, Temel tuvalete girdikten kısa süre sonra, yan tuvaletten bir ses gelmiş:
- Merhaba!

Temel bu sesi duyunca önce ne yapacağını şaşırmış, sonra istemeyerek de olsa "Merhaba" demek zorunda kalmış. Hemen ardından:
- Nasılsın? diye ses gelmiş.

Temel yine şaşırıp muhabbete devam etmiş.
- İyiyim teşekkür ederim siz nasılsınız?

Yan tuvaletten cevap gelmiş:
- Ne yapıyorsun? Bu soruyu duyan Temel, soruyu soranın o an ne yaptığını tahmin edeceğini düşünerek konuyu dağıtmak için:
- Trabzon dan İstanbul'a gidiyorum, ya siz? demiş. Yan kabinden sinirli ses tonu ile cevap gelmiş:
- Aşkım şimdi telefonu kapatmak zorundayım. Yan tuvalette adamın biri var, sana sorduğum soruları cevaplıyor.

Bir gün İzmir'de arkadaşlarla belediye otobüsünde gidiyoruz. Bizim arkadaş boş yer buldu ve oturdu. Sonraki durakta da eli bastonlu yaşlı bir amca geldi. Arkadaş da gıcıklığına adama yer vermedi. Adam o arkadaşın oturduğu koltuğun yanına geldi ve ayakta arkadaşın yer vermesini bekledi. Fakat arkadaş yerini vermedi. Neyse adamcağıza da yazık, bastonu otobüs hareket ettikçe bir o tarafa bir bu tarafa kayıyor. Arkadaş dayanamadı ve yaşlı amcaya:
– Amca bastonun ucuna lastik takarsan kaymaz, dedi. Adam şöyle baktı, sonra;
– O lastiği zamanında baban taksaydı şimdi sen olmazdın, ben de orada oturuyor olurdum deyince bütün otobüs koptu. Arkadaş o gün bu gündür belediye otobüsüne binmez.

Temizlikçi bir kadın dışarıdan ilkokul diploması almak için sınava girer. Hayat bilgisinden sorular ve cevapları şöyle:
Soru: Mide ne iş yapar?
Cevap: Sindirim yapar, yediklerimizi öğütür.

Soru: Akciğer ne iş yapar?
Cevap: Solunum yapar, bizi yaşatır.

Soru: Kalp ne iş yapar?
Cevap: Dolaşım yapar.

Soru: Beyin ne iş yapar?
Cevap: Bizim apartmanda kapıcılık yapar.

Çok kıymetli bir köpek evden kaçmış. Sahibi oturduğu küçük kentte çıkan yerel gazeteye bir ilan gönderip, köpeği bulup getirene 10.000 dolar ödül vadetmiş. Fakat gönderdiği ilan gazetede çıkmamış. Öfkelenen adam doğruca gazete yönetimine gitmiş.
- İlan servisi şefiyle görüşmek istiyorum.
Orda duran bir çalışan:
- Dışarıda efendim, demiş.
-Peki ya yardımcısı?
- O da yok.
- O halde yazı işleri müdürüyle konuşayım.
- O da dışarıda.
- Peki... Gazetenin sahibi?
- O da burada değil...
- İnanılır gibi değil! Nerede bunca adam?
- Köpeğinizi aramaya gittiler efendim

Adamın birisi sokakta gezerken bir penguen bulmuş. Bu pengueni çok sevmiş. Onunla birlikte yürürken bir polisle karşılaşmış. Polise;
- Bu pengueni ne yapayım? diye sormuş.
Polis ona:
- Hayvanat bahçesine götür, demiş.
Adam pengueni alıp hayvanat bahçesine götürmüş.
Aradan birkaç gün geçmiş. Adam yine yolda polisle karşılaşmış. Yanında penguende varmış.
Polis şaşırmış:
- Ben sana bu pengueni hayvanat bahçesine götür dememiş miydim? Adam gülümsemiş.
- Götürdüm efendim, bugünde sinemaya götürüyorum...

Geçen gün akşam vakti dolmuşta gidiyorum, arkadan teyzenin biri bağırdı:
– Evladım, şu sarı kamyonetin yanında indiriver.
Dolmuş şoförü dumur olmuş bir vaziyette:
– İyi de teyze, o kamyonet hareket halinde, nerede duracağını nereden bileyim...

Aylardan Ekim’in başıydı galiba… Semt pazarına çıkarken, hanım turşu kuracağını mutlaka 3 kilo salatalık (hıyar) almamı sıkı sıkı tembih etti. Tam kapıdan çıkarken iyi salatalığın nasıl olduğuyla ilgili ayak üstü yetiştirebildiği kadar malumat verdi. Pazar yeri evimize zaten pek uzak değildi. Yol boyunca alacağım salatalıkları düşündüm, gözümden hanımın tarif ettiği salatalıklar geçiyordu.
Neyse Pazar yerine vardım, ilk önce unutmadan şu turşulukları aradan çıkarayım ki eve varınca hanımla bozuşmayayım diye düşündüm. Pazar yerinde meyve sebze satılan bölümde satıcıların tezgahlarına konsantre olmuş dalgın dalgın salatalık bakıyordum.
Öyle dalmışım ki, birilerinin arkamdan omuzuma dokunduğunu fark ettim. Bir an tezgâhlardan başımı kaldırıp geri dönünce çok sevdiğim bir Edebiyat Öğretmeni arkadaşla burun buruna geldik. Öğretmen arkadaş iyice yanıma sokulmuş, bir yandan gülüyor, bir yandan da biraz sitemkâr bir üslupla –“Sevgili dostum, beni niye görmezden geliyorsun. Tam karşından geldim hiç görmemiş gibi geçip gittin. Yoksa bilmeden bir kusurumuz falan mı oldu, söyleyin de biz de bilelim?” deyip sustu. Hemen arkadaşın elinden yakalayıp bir kıyıya çektim ve durumu kendisine izah ettim. Dedim ki; sayın hocam sizi görmediğime şükredin, çünkü ben evden sipariş verildi tüm dikkatimle salatalık bakıyorum , eğer siz de salatalık cinsinden olsaydınız inanın hemen görürdüm. Çünkü evden tüm özellikleri ayrıntılı şekilde verilmiş salatalıklara odaklandığım için başka şeyleri tam seçemiyorum, kusurumu affedin” deyince arkadaş kahkahayı bastı, dakikalarca gülüştük. O arkadaşıma da tekrar buradan sevgilerimi sunuyorum.

Mustafa ÇAĞIRAN
Selçuklu-KONYA