Bektaşî tarikatına mensup ileri gelenlerden birisi vilayette vali olup iyi yönetimiyle herkesin saygısını ve sevgisini kazanır.
Bir gün vali hapishaneyi gezip mahkumların durumlarını görmek ve yerinde incelemek amacıyla hapishane müdürünü yanına alarak koğuşları dolaşmaya başlar. Mahkumların hepsine birer birer sorar. Hepsi kendilerinin suçsuz olduklarını, oraya garez ve iftira ile sokulduklarını iddia ederler.
Nihayet biri:
- Efendim ben falan suçu işledim ve muhakkak cezası olmak üzere buraya getirildim, deyince valinin hoşuna gider. Hemen hapishane müdürüne:
- Bu fena adamı burada, bu kadar suçsuz ve masumlar arasında bırakmak doğru değildir. Çünkü hepsinin ahlakını bozar. Şimdi bunu tahliye edip buradan kovunuz, emrini verir ve doğru söylediği için adam hapishaneden gönderilir.

Cami imamı bir gün Bektaşi'yi yakalamış:
- Gel ulan, hatırım için bir namaz kıl! Demiş.
Bektaşi razı olmuş:
- Eh, senin hatırına bir rekat kılayım!
Baba Erenler bir rekat kıldıktan sonra camiden ayrılınca hemen haber vermişler:
- Senin hanım, sizlere ömür.
Bektaşi eşeğine atlamış, eve gitmek için deh demiş, hayvan bir türlü yürümüyor, bizimki merkebin kulağına eğilip fısıldamış:
- Ulan yürü! Yoksa senin için de bir rekat kılarım...

Kanuni Sultan Süleyman’ın son devirlerinde sadrazamlığa getirilen Sokullu Mehmet Paşa cidden bilgili ve büyük bir devlet adamıydı. Sayısız başarılı hizmetleri ile olduğu kadar, iffet ve istikameti ile de pek haklı ve şerefli bir şöhret kazanmıştı.
Bazı dileklerde bulunmak üzere huzuruna giden bir delinin hançeri ile ölen ve Eyüp Sultan'da gömülen bu paşanın yalnız on beş senesi sadrazamlık olmak üzere elli seneden fazla devlet hizmetinde geçmesine rağmen ancak defin işlemlerine yetecek kadar parası çıktığı anlaşılınca herkes tarafından hayretle karşılanmış ve sevenleri birkaç misli artmıştı. Gömüldüğü sırada mezarı başında bulunanlar arasında devrin
Bektaşî erenlerinden tok ve doğru söyleyenlerden bir Bektaşi babasının derin bir düşünceye dalması, ocak ağalarından birinin gözüne çarpar. Yavaşça sokulur ve sorar:
- Dedem nedir seni bu kadar endişeye düşüren? Sokullu'nun ölümü mü? Bektaşi acı acı gülümser ve cevap verir:
- Hayır evlat, çalıp çırpmayan rahmetlinin devlet hazinesinde bıraktığı büyük miras ile bu mirasın geride kalan devlet büyükleri arasında uyandıracağı ihtiras düşündürdü beni...

Bektaşi babasına sormuşlar:
— Baba erenler, Ramazan hakkında ne düşünüyorsun?
Bektaşi babası:
— Vallahi... İftara bir şey dediğim yok ama, şu sahuru da öğleye alsalar daha iyi olurdu, demiş.

Bektaşi sormuş;
— Sizin hırkalarınızın yenleri neden bu kadar geniş olur?

Mevlevi cevap vermiş:
— Başkalarında gördüğümüz kusurları örtmek için.

O da sormuş:
— Ya sizin hırkalarınızın yenleri neden bu kadar dar olur?

Bektaşi de şöyle açıklamış:
— Biz hiç kimsede kusur görmeyiz ki...

Bir Bektaşi her ne olursa olsun "Allah'tan" dermiş. Bir gün bir külhanbeyi, bu Bektaşi'nin ensesine sultani bir sille aksetmiş. Bektaşi arkasına dönünce külhanbeyi, “Baba efendi!, ne bakıyorsun, Allah'tan, demiş.

Bektaşi hiç düşünmeden cevap vermiş;
- Amenna, be imanım, ben de Allah'tan olduğunu biliyorum ama hangi pezevengin eliyle yaptırdı diye merak ettim de ona bakıyorum.

Bir Sünni üç kez "boş ol" diyerek hanımını boşamış, daha sonra pişman olup hocaya giderek geri almak istediğini söylemiş Hoca da:
- Bu mümkün değil, tek çaresi var o da hülle,
demiş ama adam razı olmamış Hoca demiş ki:
- Birde Bektaşi'ye danış onlar belki bir yol gösterir,
demiş adamda Bektaşi'ye gitmiş durumu anlatınca Bektaşi sormuş
- Şartı sen mi ettin yoksa eşin mi,
demiş adam da
- Ben ettim. demiş. Bektaşi'de demiş ki;
- O zaman kadının suçu yok, hülle sana düşer hadi git, demiş.