Bektaşi babasına sormuşlar:
— Baba erenler, Ramazan hakkında ne düşünüyorsun?
Bektaşi babası:
— Vallahi... İftara bir şey dediğim yok ama, şu sahuru da öğleye alsalar daha iyi olurdu, demiş.

Bir Hoca ile bir Bektaşi dervişi yol arkadaşı olmuş. Hocanın bir beygiri dervişin de bir eşeği varmış. Mevsim yaz olduğundan akşamüstü bir çayırlık mahalle civarında geceyi geçirmeye karar vermişler. Heybelerindeki nevaleden beraberce yiyip biraz konuştuktan sonra yatıp uyuma vakti gelince Hoca “Yarabbi, beygirimi sana emanet ettim, sen koru.” demiş.

Bektaşi de, “Şeyhim, benim eşeği de sen bekle.” demekle hoca hayretle, “Allah'a emanet et, günaha giriyorsun" demiş ise de derviş aldırmamış. Yatıp uyumuşlar. Ertesi sabah kalktıkları zaman hocanın beygiri meydanda olmadığı halde Bektaşi'nin eşeği orada otlayıp duruyormuş. Bu hali gören hoca hayretle, “Bu nasıl şey” Allah'a emanet ettiğim beygir gitmiş, Bektaşi'nin eşeği duruyor” diye söylenmeye başlayınca derviş, “Bunda hayret edilecek bir şey yok. Allah'ın kulu bir sen değilsin. Beygiri diğer kuluna verdi. Halbuki bizim şeyhin yegane dervişi benim. Tabii malımı sabaha kadar bekledi” diyerek hocayı da güldürmüş.

Bektaşi bir gün yolda yürüyormuş bir dilim karpuz bulmuş. Bunu kabuğuna kadar yemiş sonra bir köşede oturmuş. Onun ardından gelen sofu kabuğunu yemiş başlamış şükre "yarabbim sana çok şükür, verdiğine vereceğine bin defa şükür" demiş.
Bunu duyan Bektaşi kızgın kızgın sofunun yanına gelmiş.
- BRE MELÜN BEN DİLİMİNİ BULDUM ŞÜKRETMEDİM SEN KABUĞUNA ŞÜKREDİYORSUN. ŞÜKREDİN, ŞÜKREDİN ŞIMARTIN YUKARDAKİNİ ŞIMARTIN

Bir Bektaşi her ne olursa olsun "Allah'tan" dermiş. Bir gün bir külhanbeyi, bu Bektaşi'nin ensesine sultani bir sille aksetmiş. Bektaşi arkasına dönünce külhanbeyi, “Baba efendi!, ne bakıyorsun, Allah'tan, demiş.

Bektaşi hiç düşünmeden cevap vermiş;
- Amenna, be imanım, ben de Allah'tan olduğunu biliyorum ama hangi pezevengin eliyle yaptırdı diye merak ettim de ona bakıyorum.

Bir Sünni üç kez "boş ol" diyerek hanımını boşamış, daha sonra pişman olup hocaya giderek geri almak istediğini söylemiş Hoca da:
- Bu mümkün değil, tek çaresi var o da hülle,
demiş ama adam razı olmamış Hoca demiş ki:
- Birde Bektaşi'ye danış onlar belki bir yol gösterir,
demiş adamda Bektaşi'ye gitmiş durumu anlatınca Bektaşi sormuş
- Şartı sen mi ettin yoksa eşin mi,
demiş adam da
- Ben ettim. demiş. Bektaşi'de demiş ki;
- O zaman kadının suçu yok, hülle sana düşer hadi git, demiş.

Üç tane kızı olan bir adam:
— Allah'ım bana bir erkek evlat verirsen iki yaşına gelince eşeğin sırtında minareye çıkaracağım; söz, der.

Ve gün gelir bir erkek evladı olur.
Çocuk iki yaşına gelmiştir, artık babanın sözünü tutması gereklidir. Eşeği ve çocuğu alıp caminin yolunu tutar. Başlar minarenin kapısında hayvanı çekiştirmeye, orada oturan Bektaşi'nin dikkatini çeker bu iş.

— Hayrola, der Bektaşi.

Adam anlatır hepsini Bektaşi gülerek:

— Boş ver şimdi bunları gel bir kadeh rakı içelim

— Adam hırsla hayır ben Müslümanım.

— Yahu gel o zaman çengiye gidelim şuracıkta, der.

— Adam itiraz eder haşa ben Müslümanım.

Bektaşi sinirlenir:

— Bre adam hayvanı ne yoruyorsun, al çocuğu sırtına hadi çık minareye.

Bektaşi sormuş;
— Sizin hırkalarınızın yenleri neden bu kadar geniş olur?

Mevlevi cevap vermiş:
— Başkalarında gördüğümüz kusurları örtmek için.

O da sormuş:
— Ya sizin hırkalarınızın yenleri neden bu kadar dar olur?

Bektaşi de şöyle açıklamış:
— Biz hiç kimsede kusur görmeyiz ki...