Bektaşi sormuş;
— Sizin hırkalarınızın yenleri neden bu kadar geniş olur?

Mevlevi cevap vermiş:
— Başkalarında gördüğümüz kusurları örtmek için.

O da sormuş:
— Ya sizin hırkalarınızın yenleri neden bu kadar dar olur?

Bektaşi de şöyle açıklamış:
— Biz hiç kimsede kusur görmeyiz ki...

Bektaşî tarikatına mensup ileri gelenlerden birisi vilayette vali olup iyi yönetimiyle herkesin saygısını ve sevgisini kazanır.
Bir gün vali hapishaneyi gezip mahkumların durumlarını görmek ve yerinde incelemek amacıyla hapishane müdürünü yanına alarak koğuşları dolaşmaya başlar. Mahkumların hepsine birer birer sorar. Hepsi kendilerinin suçsuz olduklarını, oraya garez ve iftira ile sokulduklarını iddia ederler.
Nihayet biri:
- Efendim ben falan suçu işledim ve muhakkak cezası olmak üzere buraya getirildim, deyince valinin hoşuna gider. Hemen hapishane müdürüne:
- Bu fena adamı burada, bu kadar suçsuz ve masumlar arasında bırakmak doğru değildir. Çünkü hepsinin ahlakını bozar. Şimdi bunu tahliye edip buradan kovunuz, emrini verir ve doğru söylediği için adam hapishaneden gönderilir.

İçkinin şiddetle yasak olduğu bir zamanda, gizli meyhanelerden birinde
içen Bektaşi, salına salına giderken birden bire tanıdık bir yüz ile karşılaşmış.
Hemen teklifsizce elini o çehre sahibinin omuzuna koyarak, sormaya başlamış.
- İmanım, seni iyice gözüm ısırıyor. Acaba nerede gördüm, Fenerdeki
Çardaklı meyhanede mi?
- Hayır.
- Öyleyse, Tavukpazarı'ndaki Küprü'de.
- Hayır.
- Eh, o halde, mutlaka Uzunodalar'da.
- Hayır.
- Allah Allah... Bari söyle de meraktan kurtulayım.
- Herhalde sen beni selamlık ettiğin zaman görmüş olacaksın.
Bektaşî karşısındaki adamın padişah olduğunu anlamış. Artık söyleyecek söz bulamamış. Hemen oraya sırtüstü yatarak:
- Ey ahali... Ben kalıbı değiştiriyorum, buyurun cenaze namazına, diye
bağırmış.

Paşalardan biri, dostlarından bir Bektaşi ile sohbet ederlerken, namazdan konu açılır. Paşa sorar:
- Erenler, borcunuz var mı?
- Evet, bakkal Mehmet Ağaya on lira borcum var.
- Hayır öyle değil, namaz borcunu sordum, deyince Bektaşi:
- Onu Allah sorar. Sizin soracağınız ancak bakkal borcudur...

Dilencinin biri el açmış dileniyor, hem de dua ediyormuş.
Bektaşi yirmi lira vermiş;
- Duanı istemem, demiş.
Dilenci şaşkınlıkla sormuş:
- Niye duamı istemiyorsun ki?
- Yahu senin duan kabul olsaydı, kendini kurtarır da dilenmezdin!

Bektaşi hastalanmış; "ölecek miyim" diye evhamlanıyor; pek yakın dostu olan mahallenin papazını çağırmış.
- Hristiyan olmak istiyorum. Papaz sormuş:
- Neden?.. Bektaşi:
- Madem ki öteki dünyaya gidiyorum, bari bu dünyadan bir gavur eksilsin...

Bektaşi'nin ticarete atılacağı bir dönemde 1 milyona ihtiyacı vardır. Camiye gider ve başlar dua etmeye:
- Allah'ım bana 1 milyon ticarete atılacağım...
- Allah'ım bana 1 milyon ticaret yapacağım...
Hemen yanındaki dilenci:
- Allah'ım bana 1 lira ekmek parası. Bunu duyan Bektaşi hemen çıkarır 1 lirayı verir ve:
- Şimdi defol git, gözüme görünme, böyle ufak işlerle Allah'ı meşgul etme. Kör müsün burada büyük işlerle uğraşıyoruz!