Hoca Nasreddin, küçük oğluyla birlikte köyüne gidiyormuş. Oğlunu eşeğe bindirmiş, kendisi yürüyormuş. Karşıdan gelenler, oğlunu göstererek:
- Ak sakallı yaşlı adam yürürken bacak kadar velet eşekle gidiyor. Zamane çocuğu işte, demişler.

Bu konuşmaları işiten Hoca oğlunu indirip kendisi binmiş. Az sonra birkaç kişi daha denk gelmiş. Bunlar ise:
— Koca adama bak! Bu sıcakta kendi eşekte, ufacık çocuğu yaya yürütüyor. Hiç acıma yok, demişler.

Bu konuşmalardan sonra Hoca, eşeğe oğlunu da bindirmiş. Çok geçmeden yine birileriyle karşılaşmışlar. Bu kişiler de:
- Zavallı hayvan zor yürüyor. Düşüp ölecek! Hiç acımadan iki kişi birden binmişler üstüne, demişler.

Hoca hemen inmiş, oğlunu da indirmiş. Eşek önde, onlar arkada ilerlemişler. Biraz sonra, yol kıyısında oturanlar:
- Şu dünyada amma aptal adamlar var; eşek bomboş gidiyor, adam da oğlu da kan ter için de arkasından koşuyor! diye konuşmaya başlamışlar.

Nasreddin Hoca dayanamamış. Oğluna dönüp demiş ki:
- Gördün mü evladım! Her kafadan ayrı bir ses çıkıyor. Şu dünyada kimseyi hoşnut edemiyor, kimsenin dilinden kurtulamıyorsun! iyisi mi, kimseye kulak asmayacaksın ve kendi bildiğini yapmaktan şaşmayacaksın...

Hoca, vatandaşın birinden ödünç para alır "Cuma günü paranı veririm" der.
Cuma geçer, ödünç parayı veren adam Nasreddin Hocaya sorar:
- Hoca Efendi, cuma günü ödünç parayı verecektin, ne oldu?
- Ben hemen bu cuma vereceğim demedim ya. Allah'ın cumaları çoook! Elbet bir cuma günü veririm, der.

Bir toplulukta binicilikten söz açılmış. Herkes biniciliğini övmeğe başlamış. Nasrettin Hoca da meraklanmış, anlatmaya başlamış:

- Falanca çiftlikteydim. Kâhya bir at getirdi. Dik başlıydı. Kimseyi yanına yaklaştırmıyordu. Usta binicilerden biri ata binmek istedi, hayvan onu yere vurdu. Bir başkası şansını denedi, o da yuvarlandı. Bir üçüncüsü de yere serilince, iş bana düştü.
Şöyle bir kollarımı sıvadım, eteklerimi belime doladım, el çabukluğuyla hayvanın yelesinden yakaladığım gibi bir sıçradım...

Tam sözün burasında adı geçen kâhya içeri girince, Nasrettin Hoca hiç istifini bozmadan sözünü tamamlamış:
- Ama ben de binemedim.

Nasreddin Hoca Akşehir pazarında bir adamın başına toplanmış olan kalabalığa yaklaşır. Satıcı elindeki kuşu satmaya çalışmaktadır. Yandaki tavuklar 5 akçeyken, kuşun fiyatı 50 akçedir.

Hoca bir türlü fiyattaki aşırı farka anlam vermez ve sorar:
— Hemşerim bu nasıl bir kuştur ki 50 Akçe istersin?
— Hoca efendi bu bildiğin kuş değildir bunun özelliği var.
— Neymiş özelliği?
— Hocam bu kuşa papağan derler ve konuşur.
— Hoca hemen eve koşar, kümesten hindisini kaptığı gibi pazara döner.

Papağan satmakta olan adamın yanında durur ve yüksek sesle:
— Bu gördüğünüz kuş sadece 100 Akçeye, gel, gel!

Herkesten çok, papağan satan şaşar bu işe ve sorar:
— Hocam 100 Akçe çok değil mi bir hindi için?
— Sen 50 akçeye satıyorsun ama?
— Dedim ya hocam benim kuş konuşur ama...
— Öyleyse, benimki de düşünür!

Nasrettin Hoca'nın eşeği ölmüş. Kapısının eşiğine oturmuş, hüngür hüngür ağlıyormuş. Bir komşusu yaklaşarak:
- A Hoca, geçende karın öldü, ağlamadın. Bir eşek için ağlamak sana yakışır mı?
Nasrettin Hoca da cevap vermiş:
- Nasıl ağlamayayım? Karım ölünce, eş dost, hepiniz etrafımı aldınız, "Üzülme, biz sana daha iyisini buluruz" dediniz. Ama bir Müslüman çıkıp da "Hoca ağlama, sana eşek alırız." demedi.

Nasreddin Hoca fakirlikten Kurban Bayramı'nda kurban kesemeyecekmiş.
Bayram namazından dönerken şansına sokakta bir keçi görmüş, hemen yakalamış kurban edip güzel bir ziyafet çekip yemiş.
Bu durumu öğrenen komsusu Nasreddin Hoca'ya demiş:
- Hocam kıyamet günü keçi için sorguya çekileceksin, o zaman ne diyeceksiniz?
Hoca :
- İnkâr ederim, demiş.
- İnkâr edemezsiniz, kıyamet günü keçi dirilip tanıklık edecek.
- Öyleyse daha iyi, demiş Hoca. Kıyamet günü keçi dirilip gelse hemen yakalayıp sahibine geri verip bu dertten de kurtulurum.

Nasrettin Hoca bir gün bir dereden geçiyormuş, bir taştan diğer bir taşa atlarken kayıp suya düşüvermiş
- İhtiyarlıktan oluyor böyle şeyler, diye söylenivermiş. Çevresine bakınınca kimseyi görememiş
- Gençliğinde de bir şey değildin ya, demiş.