Gecenin bir vakti hanımı horlarken, Nasreddin Hocayı uyku tutmamış. Aradan bir saat geçmiş. Duvarlar sallanmaya başlayınca hanımı aniden uyanmış, yatakta oturumuna gelmiş:
- Hoca, gürültüye uyandım. Ben horluyor muydum? Diye sormuş.
Hoca:
- Ne horlaması hanım! Gök gürledi. Belli ki yağmur yağacak, demiş.

Hoca bir gün göl kenarında karsıyla birlikte çamaşır yıkamaya gider. Tam ise başlayacakları sırada bir karga gelir ve kalıp sabunu kaptığı gibi havalanır. Karısı:
- Yetiş efendi sabunu kuş kaptı, dediyse de Hoca kılını bile kıpırdatmaz.
- Telaşlanma hanım baksana kapkara olmuş zavallı, o bizden daha kirli, varsın temizlensin.

Hoca Nasreddin bir gün boş bir bostana(bahçe) dalar, bostanda ne varsa; marullar, patlıcanlar, salatalıklar yolar temizler. Doldurur bir küfeye tıka basa tam yükü yüklenecekken Çam yarması bir adam ortaya çıkar;
- Bre adam! Ne arıyorsun burada?
Hoca bir düşünür ve cevabı bulur der ki:
- Dün şiddetli bir rüzgar çıkmıştı ya o attı beni buraya.
- Demek seni buraya atan rüzgâr, peki ya bu patlıcanlar marullar onları da hep rüzgâr mı kopardı.
- Evet biraz fazlaca esiyordu beni öteye beriye savurdu neye uğradığımı bilemedim bari şunlara tutunayım dedim neye tutundumsa elimde kaldı.

Bunun üzerine bostancı kızar:
- Peki çuvala koyan da mı rüzgar? Söyle kim doldurdu çuvala bunları?
Hoca tatlı tatlı burnunu kaşır, sonra döner der ki:
- İlahi oğlum! İşte ben de tam onu düşünüyorum ya...

Nasreddin Hoca'nın hanımı akşam eve aç dönen hocaya hemen yemek hazırlar, sofraya ateşten yeni indirdiği sıcak çorbayı koyar. Unutarak dolu kaşığı ağzına götüren kadının ağzı sıcak çorbadan yanınca bir anda gözlerinden ateş fışkırır ve ağlamaya baslar. Karısının ağlamasına bir anlam veremeyen hoca ne olduğunu sorunca karısı:
- Rahmetli annemi hatırladım, o da pek severdi bu çorbayı, der.
Hoca kaynanasına pek sevdiğinden rahmetliyi hayırla anarak çorbaya kasığı sallar. Hoca da sıcak çorbadan nasibini alınca onunda gözleri yaşarır. Karısı neden ağladığını sorar, Hoca da:
- Bir anda rahmetli kayınvalidemin yerinde senin olabileceğin aklıma geldi de...

Nasreddin Hocanın evine tüccar arkadaşı misafir olmuş. Hoca ona mantı pişirip getirmiş. Arkadaşı acele edip mantıyı hemen ağzına atınca boğazı yanmış. Boğazının yandığını belli etmemek için başını tavana doğru dikmiş ve yanmanın etkisi gidince de başını tavandan indirmeyip sormuş :

-"Hocam bu tavanı ne zaman yaptınız?" Hoca hemen:

-"Boğazına ateş düştüğü zaman", demiş.

Nasrettin Hoca, eşeğini pazara götürüyormuş. Yolda eşeğin kuyruğu çamura bulanmış. Hoca da kuyruğu kesip heybeye sokmuş. Pazarda eşeği satın almak isteyen biri:
- Yahu, bu eşeğin kuyruğu yok. Kuyruksuz eşek ne işe yarar, demiş. Nasrettin Hoca cevap vermiş:
- Hele pazarlıkta anlaşalım da kuyruğu buluruz, uzakta değil.

Nasreddin Hoca'nın karısı babasının evine gitmiş. Konuşurlarken babasını kızdırınca baba kızına bir tokat atmış.

Kadın eve gelince olup bitenleri Hoca'ya anlatmış, Babasını şikâyet etmiş. Hoca, hanımının babasını şikâyet ettiğini işitince ayağa kalkmış, bir tokat da o vurmuş, peşinden de eklemiş:

- Git babana söyle, o benim karımı döverse ben de onun kızını böyle döverim!