Bir İngiliz: holigan;
İki İngiliz: kavga;
Üç İngiliz: savaş;
Bir Fransız: aşık;
İki Fransız: duel;
Üç Fransız: Paris komunası;
Bir Zenci: basketçi;
İki Zenci: basket takımı;
Üç Zenci: güneş tutulması;
Bir Kayserili: satış noktası;
İki Kayserili küçük bir pazar;
Üç Kayserili: Hipermarket;

Biri Adanalı, diğeri Kayserili iki çiftçi sohbet ederler, tabi haliyle zenginlikleriyle övünecekler. Adanalı başlamış:
- Bizim orda sabah güneş doğmadan biniyoruz arabaya, akşam oluyor, biz hala çiftliğin öteki ucuna yetişemiyoruz, demiş.
Kayserili de demiş ki:
- Yahu bizim de vardı öyle bir arabamız ama geçenlerde satıp yeni modelini aldık...

Rahmetlidir, Cadalın Şambal Emmi derlerdi. Şakacı bir insandı. Bir gün misafirliğe gitmek üzere yola çıkarlar. Şambal Emmi, abasının (annesinin) kolundan tutar, yavaş yavaş yürürler. Yaşlılarımız büyük motorlu vasıtaları hiç görmemişlerdir. Yeşilhisar'a o tarihlerde yeni yeni kamyon girmektedir. Yol kenarına bir MAN kamyon durmuş.
Ön kaputu kaldırılmış, şoför arabanın önünde arabanın arızasını gidermektedir. Gazına basılmış, yüksek sesle çalışmaktadır. Şambal Emminin abası ürperir, sorar:
- Gadasını aldığım, kölesi olduğum Şambalım, hayvanın ağzını aşmışlar neydiyorlar?
Şambal Emmi bu ya hemen başlar:
- Aba aba dişi ağrıyormuş, dişini çekiyorlar.
- Hele Şambalım, kölesi olduğum, hele nasıl bağırıyordu hayvan.

Genç bir Kayserili yeni bir işe başlamış. Bir aylık çalışma sürecinin sonunda ilk maaşını almak için bankamatiğe gittiğinde anlaştıkları maaşın 8OO TL üzerinde fazla bir ücret yatırıldığını görmüş.

Hiç sesini çıkarmadan, sevinerek maaşını çekmiş. Aradan bir ay daha geçmiş. Tekrar maaşını almaya bankamatiğe gitmiş, bakmış ki maaş bu sefer de 400 TL eksik yatmış. Sinirle hemen muhasebeye gidip itiraz etmiş ve sormuş;
- Neden maaşım eksik yattı?

Bunun üzerine muhasebeci sormuş;
- Neden geçen ay 800 TL fazla para yattığında itiraz etmediniz de, şimdi eksik yatınca itiraz ediyorsunuz?

Adam sakince cevap vermiş;
- Prensibimdir, ilk hatayı her zaman affederim.

Kayseri'de bir ilkokulda matematik dersinde öğretmen öğrenciye sormuş:
— Altı kere altı?

— Otuz dokuz.

— Otur, sıfır, diye bağırmış öğretmen.

Öğrencinin bir arkadaşı dönüp merakla sormuş:
— Ya bildiğin halde neden otuz dokuz dedin?
— Pazarlık edecektim, anlamadı.

Padişahın biri,
- Bana yalan söyleyebilene bir küp dolusu altın vereceğim, demiş.
Yalancılar, hemen saraya koşuşturup başlamışlar yalana;
- Bir kuş, aslanı kapıp yuvasına götürdü.
- Bunun neresi yalan?
Kuş kartaldır, Arslan da kuzu kadar minik bir yavru.
Kaptı mı götürür tabii!
- Komşu ülkede bir eşeği kral yaptılar!
- Ülkenin kralı, pencereden bakınırken tacını düşürmüş. Taç da pencerenin altındaki eşeğin başına geçmiş. Taç kimin kafasındaysa, kral odur tabii!
- Padişahım, ben gökyüzüne bir ok attım. Altı ay sonra geri döndü!
- Senin ok bir ağacın üstüne düşmüştür. Ağaç, sonbaharda yapraklarını dökünce, takılacak yer bulamayıp yere inmiştir.
Böylece padişah, her yalana gerçek bir bahane bulmuş ve kimse padişaha bu yalandır dedirtememiş.
Ama bir gün bir Kayserili gelmiş;
- Padişahım, sen benim babamdan borç olarak bir küp dolusu altın almıştın. Şimdi geri almaya geldim. Yalandır dersen ödülümü ver. Yalan değil dersen borcunu öde!

Zamanın Bünyan Kaymakamı “gece kimse fenersiz gezmeyecek” diye emir verir. Emrine uyulup uyulmadığını kontrol etmek için geceleri gezmeye çıkar. Bir gün Aşık Mustafa'ya rastlar. Aşığın elinde fener yerine keven otu yandığını gören kaymakam, kızgın kızgın sorar:
- Hani senin fenerin?
Aşık Mustafa hiddetlenerek cevap verir:
- Ottan olur aşıkların feneri,
Yeni çıktı Kaymakamın hüneri,
Çeker isem belimdeki döneri
Haddini bildiririm kaymakam.

Neye uğradığını şaşıran kaymakam, çevredekilere sorar.
- Bu kim yahu? Çevresindeki görevliler:
- Efendim buna Bünyan'ın meşhur Aşık Dayısı derler. Bu halk asığıdır. Kaymakam bir şey söylemeden çeker, gider.