Mahmut Efendi, hanımını hiç yanından ayırmak istemezmiş. Ancak, kayınpederinin hastalığını bildiren telefon gelince hanımını göndermek zorunda kalmış. Günlerce yalnız kalan Mahmut Efendi evin bütün işlerini kendi yapmaya başlamış. Hastanın iyileşmesi üzerine gelen bir telefon onu sevindirmeye yetmiş. Çünkü hanımının geleceği gün de belli olmuş.

Beklenen vakit yaklaşınca eşeğine binen Mahmut Efendi yola çıkmış. Ancak, normalde tembel ve uyuşuk olan eşek o gün hızlı hızlı gitmeye başlamış. Bu duruma şaşıran Mahmut Efendi, ileride aynı yöne gitmekte olan bir eşeği görmüş ve meseleyi hemen anlamış. Eşeğinin kulağına eğilip şöyle demiş:
- Ulan eşek, bu gün sana ne oldu? Birdenbire küheylâna dönüverdin. Yoksa karıdan sana da mı haber geldi?

Politikacının biri, seçim propagandası için köyleri dolaşmaya çıkar. Politikacı köy hayatını fazla bilmediğinden, her şeyi merakla incelemektedir. Bir köyde su dolabını çeviren eşeği izler. Köylüye:
- Hayvanın gözlerini bağladığını anladım da, boynuna niçin çıngırak taktın? Onu anlamadım, der. Köylü:
- Efendim, eşek dönerken durursa, çıngırağın sesi kesilir. Ben de durduğunu anlarım. Koşup, hayvanı tekrar yürütürüm, cevabını verir.
- İyi ama eşek yerinde durur da, yürüyormuş gibi yapıp, başını sallarsa, ne yaparsın o zaman?
Köylü soruya gülerek cevap verir: fıkraoku.com
- Aman efendim, böyle sizin kadar akıllı eşek nerede?

Kendi halinde yaşayan, gariban bir köylü şehre gitmişti. Büyük bir mağazada iki kişinin karşılıklı oturup konuştuklarını gördü. İçerde bir masa ve üç dört koltuktan başka bir şey görünmüyordu. Merak etti ve içeri girdi:
- Selamünaleyküm ağalar.
- Aleykümselam hemşerim ne istiyorsun?
- Merak ettim acaba burada ne satıyorsunuz?

Köylü ile dalga geçmek isteyen satıcı sırıtarak cevap verdi:
- Eşek satıyoruz.

Köylü de taşı gediğine yerleştirdi:
- Sadece ikiniz misiniz, yoksa daha var mı?

Saf köylü, kente iş için gelmiş. Bir evin penceresinde gördüğü papağanın renk renk tüylerine hayran oluyor.
- Allah'ım... Ne güzel canlılar var...
Tam o sırada papağan konuşmaya başlıyor:
- Ne bakıyorsun?
Köylü, neye uğradığını şaşırıyor:
- Kusura bakma hemşehrim. Seni kuş sandım da...

Hamdi Efendi doksan yaşını geçmişti. Bir gün dostlarıyla sohbet ederken;
- Bu yaşa geldim, bir tek düşmanım bile yok, dedi.
Etrafındakiler merakla sorar:
- Nasıl olur Hamdi Efendi, bunun sebebi nedir?
O gayet doğal bir halde cevap verir:
- Nasıl olacak, düşmanlarımın hepsi öldü de ondan.

İstanbul'un taşı toprağı altındır diyerek memleketinden kalkıp gelen bir köylü, kuyumcu dükkanının vitrinini hayran hayran inceliyormuş. Kuyumcu köylünün kıyafetinden dolayı birazda aşağılayarak:

- Ne bakıyorsun öyle hemşerim? demiş.

- Hiiiç... Sizin dükkanda ne sattığınızı merak ettim. Adam alay edercesine cevap verir:

- Biz eşek kafası satıyoruz.

- Allah versin... İşleriniz iyi gidiyora benziyor.

- Nereden bildin iyi gittiğini,

- Baksana, koskoca dükkanda seninkinden başka kalmamış da ondan!

İki hırsız, eşeğiyle gitmekte olan bir köylünün eşeğini çalmayı planlarlar. Biri hemen adamın arkasına geçip eşeğin boynundaki yuları kendi boynuna geçirir, öbürü de eşeği alıp gider. Bir müddet sonra adam arkasına bakınca bir de ne görsün, yuların içinde bir adam.
- Sen kimsin?
- Ben senin eşeğinim. Vaktiyle anam babam beddua etmişti de eşek olmuştum. Demek ki şimdi de hayır duası ettiler ki adam oldum.

Eşeğin sahibi çaresiz yoluna devam edip gitmiş. Birkaç gün sonra, yolu pazara düşmüş. Bakmış ki eşeği satış için ortalarda gezdiriliyor.
Hemen eşeğinin kulağına eğilip demiş ki:
- Yine ananın babanın canını sıktın da eşek mi oldun?