Hoca, eşeğini satmaya karar vermiş.
- Gel uzun kulaklım, diyerek eşeği ahırdan çekmiş. Arkasına atladığı gibi pazarın yolunu tutmuş. Hava yağmurlu olduğu için yollar çamurluymuş. "Eşeğimin kuyruğu çamurlanmasın; daha erkenden müşteri bulayım," diye düşünerek eşeğin kuyruğunu kesip heybeye koymuş. Pazara varınca:

- Satılık eşek! Satılık eşek! diye bağırmaya başlamış. Çok geçmeden birisi müşteri olmuş. Adam, eşeğin sağına soluna bakarken, kuyruksuz olduğunu görmüş.

- Ben, kuyruksuz eşeği ne yapayım? diyerek pazarlıktan vazgeçmek istemiş.
Hoca bakmış müşteri elden gidecek:

- Kuyruk yabanda değil arkadaş, demiş. Heybeden, eşeğin kuyruğunu çıkararak:

- İşte kuyruk! diye bağırmış.

Adamın biri, avucuna bir yumurta alarak Nasrettin Hocaya sormuş.
- Bilin bakalım Hocam, avucumda ne var?
Hoca:
- Şunu biraz tarif et, ne olduğunu söyleyeyim, demiş.
- Peki, demiş adam. Dışı beyaz, içi sarı!
- Bildim, bildim! diye bağırmış Hoca. Şalgamı soymuşlar, içini oymuşlar, ortasına da havuç koymuşlar!

Hoca, bir gün, bir münasebetle birisiyle konuşur, uzun müddet dertleşir. Adamcağız giderken "bağışla" der, "tanıyamadım, kimlerdensin sen?" Adam, "tanımıyordun da" der; "bunca vakittir ne diye uzun uzun konuştun benimle?" Hoca der ki:
- Baktım, kavuğun kavuğuma benziyor, kaftanın kaftanıma, seni kendim sandım.

Bir gün Nasrettin Hoca'ya sormuşlar:
— Hocam saz nasıl çalınır.

Nasrettin Hoca cevap vermiş:
— Boğazını sıkıp, karnını gıdıklayarak, demiş.

Nasrettin Hoca bir gün yere düşer.

Hemen karısına haber verir.

- Hanım bilmiyor musun ben bugün bayıldım. Hemen komşulara haber ver.

Karısı haber verir.

- Yardım et komşu kocam yolda bayıldı.

Komşu

- Kim sana haber verdi der.

Nasrettin Hocanın karısı

- Bey haber verdi.

Nasreddin Hoca bir gün Konya'ya gider. Konya sokaklarında dolaşmaya başlar. Yolda adamın biri Hocayı durdurur ve sorar:
- Pardon Hoca efendi, bugün ayın kaçı, biliyor musun?

Nasreddin Hoca hangi gün olduğundan emin olamayınca adama cevap verir:
- Nereden bileyim yahu! Ben buranın yabancısıyım.

Hoca Nasreddin bir gün boş bir bostana(bahçe) dalar, bostanda ne varsa; marullar, patlıcanlar, salatalıklar yolar temizler. Doldurur bir küfeye tıka basa tam yükü yüklenecekken Çam yarması bir adam ortaya çıkar;
- Bre adam! Ne arıyorsun burada?
Hoca bir düşünür ve cevabı bulur der ki:
- Dün şiddetli bir rüzgar çıkmıştı ya o attı beni buraya.
- Demek seni buraya atan rüzgâr, peki ya bu patlıcanlar marullar onları da hep rüzgâr mı kopardı.
- Evet biraz fazlaca esiyordu beni öteye beriye savurdu neye uğradığımı bilemedim bari şunlara tutunayım dedim neye tutundumsa elimde kaldı.

Bunun üzerine bostancı kızar:
- Peki çuvala koyan da mı rüzgar? Söyle kim doldurdu çuvala bunları?
Hoca tatlı tatlı burnunu kaşır, sonra döner der ki:
- İlahi oğlum! İşte ben de tam onu düşünüyorum ya...