Bir gün Nasreddin Hoca evinde otururken komşularından biri telaşla kapıyı çalmış:

- Aman Hoca, bizim evde karımla baldızım fena halde kapıştılar, saç saça, baş başa dövüşüp duruyorlar. Bir türlü ayıramadım. Yetiş, yardım et!

Hoca sormuş:

- Kavga neden çıktı? Yaş meselesinden mi?

- "Hayır" demiş komşusu, "başka bir konu yüzünden"

Hoca elini şöyle bir sallayıp eklemiş:

- Öyleyse hiç telaşlanma evladım, yüreğini serin tut. Şimdiye kadar iki kız kardeş barışmışlardır bile!

Nasreddin Hoca ve karısı konuşuyorlardı. Karısı:
- Benim yüzüme bakarken besmele çekiyorsun.

- Ne olmuş yani?
- İmam efendi, karısının yüzüne bakarak Yasin-i Şerif okuyormuş.

Hoca güldü:
- Be hanım, ben o kadını görsem, hatim bile indiririm!..

Nasreddin Hoca'ya sormuşlar:

- "Hocam, kıyametin alâmeti nedir?"

- "Neme lâzım" demiş Hoca.

- "Aman Hocam" demişler, "Sen de nemelâzım dersen kime sorup öğrenelim?.."

- "Dedik ya neme lâzım diye" demiş Hoca. "Herkes neme lâzım derse, kıyamet alâmetidir!.."

Timurlenk, Akşehir'de karargâh kurulunca şehir halkı adına Nasrettin Hoca ile eşraftan iki zat hatır sormaya gittiler. Kahveler içilip sohbet edildikten sonra, Timur sormuş:
— Karargâhımı nasıl buldunuz?
Beylerden biri cevap vermiş :
— Çok güzel ama fena bir koku var!
Timur fena halde kızmış, yanındakilere "Alın şu adamı, boynunu vurun" demiş ve öteki beye dönmüş :
— Koku var mı?
Adam korkusundan :
— Ne münasebet efendimiz, misk-ü amber kokuyor, deyince Timur gene kızmış :
— Neresi misk kokuyor dalkavuk herif!
Alın şunun da boynunu vurun! Sonra aynı soruyu Hoca'ya sormuş.
Hoca bakmış pabuç pahalı yapıştırmış cevabını :
— Vallahi hükümdarım ne diyeyim, nezleyim burnum koku almıyor.

Nasreddin Hoca'ya sormuşlar:
- Kimsin?
- Hiiiç! Hiç kimseyim... demiş Hoca;
Dudak bükülüp önemsenmediğini görünce, sormuş Hoca:
- Sen kimsin?
- Mutasarrıfım! demiş adam kabara kabara.
- Sonra ne olacaksın? diye sormuş Nasreddin Hoca.
- Herhalde vali olurum, diye cevaplamış adam.
- Daha sonra?.. diye üstelemiş Hoca.
- Vezir, demiş adam.
- Daha daha sonra ne olacaksın?
- Bir ihtimal sadrazam olabilirim.
- Peki ondan sonra?
Artık makam kalmadığı için adam boynunu büküp;
- Hiiiç. Demiş
- Daha niye kabarıyorsun be adam, demiş Hoca.
- Ben şimdiden, senin yıllar sonra gelebileceğin makamdayım.

Mutasarrıf: Sancak beyi

Hoca'nın canı et yemeği istemiş bir gün. Kasaptan iki kilo et alıp evine götürmüş.

- Akşama güzelce pişir bunları, demiş hanımına. Ne var ki o gün eve hanımı misafirleri gelmiş. Kadıncağız eti pişirip onlara ikram etmiş. Akşamda bir tarhana çorbası çıkarmış. Hoca'nın önüne.

- Et nerde demiş Hoca. Kadın doğruyu söyleyeceğine bir yalan kıvırmış.

- Eti kedi yedi, demiş.

- Getir şu kediyi bakalım demiş Hoca. Sonra teraziyi çıkartıp kediyi tartmış. Bakmışlar ki tam iki kilo geliyor. Hoca hanımına sormuş:

- Peki hanım demiş, kedi bu ise bizim et nerede? Et buysa kedi nereye gitti?

Bayram gecesi Nasrettin Hocanın karısı tatlı pişirmiş. Karı koca, konuşa gülüşe yemişler, birazı da artmış, bunu da sabaha yeriz deyip kalkmışlar. Uykuları gelince de yatmışlar. Yatmışlar amma Hocayı bir türlü uyku tutmamış. Nihayet karısını dürtmüş:

- Hanım kalk, kalk aklıma pek önemli bir şey geldi, durma, kalk.

Karısı telaşla kalkıp:
- Ne var, hayrola hoca, deyince

- Şu artan tatlıyı getir.

Karısı, tabağı getirince
- Çök yanıma, demiş. Oturup tabağı bir güzel temizlemişler. Sonra

- Şimdi yatalım, uyuyalım. Hiç olmazsa tatlı karnımızda olsun.