Nasreddin Hoca kapısının önünde bir şeyler arıyormuş. Komşuları:
- Hayrola Hoca Efendi, demişler, bir şey mi kaybettin?
- Mühürüm düştü de...
- Nerede düşürdün? Söyle, biz de bakıverelim...
- İçeride düşürdüm, avluda...
- Avluda kayıp olan şey sokakta aranır mı be Hoca?
- Avlu karanlık, burası daha aydınlık da onun için burada arıyorum...

Nasrettin Hoca'ya bir gün sormuşlar:
- Hocam, eğer kadı olsaydın, bir dâvayı nasıl halleder, karar verirdin?
Nasrettin Hoca:
- Bundan tabiî ne var yahu, demiş, haklıyı haklı, haksızı haksız çıkarırım.
- Ya iki taraf da haklı olursa?
Nasrettin Hoca bir düşündükten sonra:
- Vallahi, demiş, bunca yıldır yaşarım, daha iki kişinin birden haklı olduğunu görmedim.

Nasreddin Hoca pazarda görüp beğendiği fiyatı yirmi akçe olan konuşkan papağanı uzun pazarlıktan sonra beş akçeye alır. Fakat papağanı evde bir türlü konuşturamaz.
- Ey papağan, neden böyle yapıyorsun? diye sorar.
Papağan:
- Bak Hoca, beni ucuza kapatıp beş akçeye aldın. Dünyada bir tek uyanık sen misin? Eski sahibimi buraya getir. Gözümün önünde on beş akçeyi ver. Söz sana sabah akşam susarsam namerdim.

Hoca adamı bulup evine getirir ve papağanın önünde on beş akçeyi verir. Bunun üzerine papağan neşelenir ve konuşmaya başlar. Anlatır da anlatır. Dört gün sonra Hoca çaresiz papağana yalvarır:
- Papağan, ne olur, sus artık. Günlerdir uyuyamadım. Al şu iki akçeyi, der.
Papağan akçeleri alır ve susar. Nasreddin Hoca uykuya dalar ve ertesi güne kadar deliksiz bir uyku çeker.

Dostlarından biri Nasreddin Hoca'ya konuk olmuş. Yiyip içmişler, tatlı tatlı söyleşmişler, gece geç vakit yatacakları sırada konuk:
- Bizim eller bizim eller, yatarlarken üzüm yerler, demiş.

Hoca bakmış ki yemenin içmenin sonu gelmeyecek:
- Bizde öyle âdet yoktur, saklarlar da güzün yerler! deyivermiş.

Bir varmış bir yokmuş. Hoca bir gün ciğer alıp eve giderken bir arkadaşına; kardeş ciğer nasıl yapılır diye sormuş arkadaşı tam cevap verecekken güvercin gelip ciğeri kapmış hoca güvercinin arkasından;
- Alsan da yiyemezsin, çünkü tarifi bende

Hoca Nasrettin çift sürerken boyunduruğun kayışı kopar. Hoca derhal başından sarığını çıkarıp kayışı yerine bağlar. Kısa bir zaman sonra tülbent de dayanamayıp kopar. Hoca tülbente hitap ederek:
- Sen de gör, zavallı kayış ne bela çekermiş, der.

Bazı insanlar mümkün olmayan işler peşinde koşup durur. Nasreddin Hoca böyle kişilere bir gün ders vermek istemiş. Elinde koca bir kova yoğurt mayasıyla gölün kenarına gelmiş. Başlamış kaşık kaşık dökmeye :

— Ne yapıyorsun böyle Hoca? demişler.

— Göle yoğurt mayası çalıyorum, demiş kıs, kıs gülerek.

— Olur mu demişler, göl yoğurt mayası tutar mı hiç? Hoca hemen cevabı yapıştırmış.

— Ya tutarsa...