Nasreddin Hoca'nın komşusunun hanımı hamileymiş. Gece sancısı tutmuş. Komşu hanımlar koşuşmuşlar. Ebe'yi çağırmış almış getirmişler.

Biraz sonra ebe hanım içerden seslenmiş;

- "Bir oğlunuz oldu!"

Adam sevinmiş.

Az sonra ebe yine seslenmiş;

- "Bir de kızınız oldu!"

Adam biraz şaşırmış.

- "Aman Hocam, biz bu kış kıyamette ikizlere nasıl bakacağız?" derken, Ebe hanım

- "Bir kızınız daha oldu" diye seslenince, Nasreddin Hoca:

-"Aman ebe hanım, çabuk mumu söndür. Işığı gören dışarı fırlıyor. Yandı zaten bu gariban!" demiş.

Çok bilmiş komşusu Nasreddin Hoca'yı sınamaya kalkmış.

- Hoca sen her şeyi bilirsin.

- Söyle bana Dünyanın merkezi neresidir? Hoca, adamın niyetini hemen anlamış:

-Tam bulunduğun yerdir, diye yapıştırmış cevabı.

- "Aman Hoca! Nasıl olur?" demiş adam. Hoca kızar gibi yapmış.

- "Adam! Sordun, söyledik. İnanmazsan alır cetveli ölçersin."

Hocanın kızı müthiş bir gümbürtü duyup seslenir:
— Baba, bu ses nedir ?

— Hiç kızım hiç, kavuk merdivenden yuvarlandı da.

— Aaa! baba, kavuktan bu kadar çok ses çıkar mı?

— Çıkar kızım çıkar. İçinde ben olursam çıkar.

Hoca, eşeğini satmaya karar vermiş.
- Gel uzun kulaklım, diyerek eşeği ahırdan çekmiş. Arkasına atladığı gibi pazarın yolunu tutmuş. Hava yağmurlu olduğu için yollar çamurluymuş. "Eşeğimin kuyruğu çamurlanmasın; daha erkenden müşteri bulayım," diye düşünerek eşeğin kuyruğunu kesip heybeye koymuş. Pazara varınca:

- Satılık eşek! Satılık eşek! diye bağırmaya başlamış. Çok geçmeden birisi müşteri olmuş. Adam, eşeğin sağına soluna bakarken, kuyruksuz olduğunu görmüş.

- Ben, kuyruksuz eşeği ne yapayım? diyerek pazarlıktan vazgeçmek istemiş.
Hoca bakmış müşteri elden gidecek:

- Kuyruk yabanda değil arkadaş, demiş. Heybeden, eşeğin kuyruğunu çıkararak:

- İşte kuyruk! diye bağırmış.

Nasreddin Hoca'nın canı bol naneli, yoğurtlu çorba istemiş. Şimdi sofraya gelse de kaşıklasam diye düşünürken kapı çalınmış.

Komşunun çocuğu elinde kâseyle gelip :

- "Babamın selâmı var. Sizden biraz naneli, yoğurtlu çorba istedi." demiş.

Hoca gülümseyerek:

- "Amma iş!" demiş. "Bizim komşular hayalimin de kokusunu alıyorlar!"

Adamın biri, avucuna bir yumurta alarak Nasrettin Hocaya sormuş.
- Bilin bakalım Hocam, avucumda ne var?
Hoca:
- Şunu biraz tarif et, ne olduğunu söyleyeyim, demiş.
- Peki, demiş adam. Dışı beyaz, içi sarı!
- Bildim, bildim! diye bağırmış Hoca. Şalgamı soymuşlar, içini oymuşlar, ortasına da havuç koymuşlar!

Nasreddin Hoca çocukken Akşehir'e yapılan ilk büyük caminin (Ulucami M. 1213) minaresi tamamlanır ve hizmete girer. Küçük Nasreddin bir gün oradan geçerken ilk kez gördüğü camiyi ve özellikle minareyi şaşkın bakışlarla inceler. Tam bu sırada vakit namaz vaktidir, müezzin şerefeye çıkıp ezan okumaya başlar. Nasreddin bir an korkar, kendisini biraz toplayınca minarenin çevresinde telaşla bir tur atar, bakar ki çare yok, minaredeki müezzine bağırır ;

— Boş yere bağırma amca! öyle dalsız budaksız bir yere çıkmışsın ki... ben seni nasıl kurtarayım.