Kadılık yaptığı sırada Nasrettin Hoca'ya bir adam gelip başından geçen bir olayı anlatmış. Giderken sormuş:
- Haklı değil miyim hocam?

Hoca:
- Haklısın, demiş. Biraz sonra başka biri gelmiş aynı olayı kendi yorumuna göre anlatmış. Sonra sormuş:
- Haklı değil miyim hocam?
Hoca:
- Haklısın, demiş. Adam gittikten sonra hanımı içerden seslenmiş:
- Efendi ikisine de haklısın dedin, birisi haksız olmalı değil mi? dediğinde; Hoca:
- Sen de haklısın hanım ,demiş. :)

Nasrettin Hoca, altını çize çize "Hiç bir dünyevi işle iştigal etmedim" diyor ya!.. Bunu duyan ve Hoca'nın da on-on beş aile üyesine baktığını bilen biri:

- "Hoca, demiş, sen bu onbeş kişiye neyle nasıl bakıyon Allah aşkına yaaav? Nereden geliyor bu değirmenin suyu?.. Hoca Talak Suresi 2. ayetin sonundan itibaren okuyarak:

- "Kim Allah'a karşı takva üzere olursa, Allah ona, darlıktan genişliğe, bir çıkış yolu ihsan eder. Bir de ona, ummadığı yerden rızık verir, Kim Allah'a tevekkül ederse, Allah ona yeter..." Diye cevap vermiş, fakat adam tatmin olmamış:

- "Hoca, amenna, amenna da... Neyinen geçiniyoooon?

Diye tekrar sormuş,. Hoca bu kez de, Zümer süresi, 36. ayetle cevap vererek;

- "Allah kuluna kafi değil mi?" Demiş, Adam yine aynı gevezelikle:

- "Hoca, amenna, anladık, Allah kuluna kafi de... Sen neyinen geçiniyooon?" Diye üstelemiş. Hoca da dayanamamış ve şaka olsun diye:

- "Şu kadar HANım, bu kadar HAMAMın var!.." Gibilerden olmayan şeylerini saymaya başlayınca adam:

- "Hah, demiş şimdi oldu işte canım!.." Deyince, Hoca'nın tepesi atıvermiş:

- "Allah'a itimat etmiyon, hana hamama itimat ediyon sen! Çabuk, imanını tazele hergele!..

Hoca Nasrettin eşeğine binmiş giderken eşek bir anda önüne çıkan köpekten ürker ve Hoca eşekten düşer. Hocanın düştüğünü gören komşusu hemen koşar ve Hocaya;
- Çok kötü düştün be komşu, der. Hoca Nasrettin hiç istifini bozmadan şu cevabı verir;
- Düşmesem de zaten inecektim.

Hoca ne kadar uğraştıysa da bir türlü ata yardım alamadan binemeyince "Hey gidi gençlik!" der ve yola revan olur.
Halktan uzaklaştıktan sonra, kendi kendine:
- Senin gençliğini de biliriz ama neyse...

Nasrettin Hoca o aralar paraya sıkışmıştır. Bir vatandaş gelip Hocaya:
"Şeytan nerede yaşar?" diye sormuş.

Hoca cevabı bilmez ama vatandaşı cevapsız bırakmamak için soruyu cevaplar. Adam giderek hocayı soru yağmuruna tutmuş ve sonunda Hocaya:
- Peki hocam şeytan ne yer? diye sorar. Hoca da;
- Eğer benim gibi parası yoksa zıkkımın kökünü yer, demiş.

Bir gün Nasreddin Hoca'nın eşeği çalınmış. Can sıkıntısı içinde durumu komşularına anlatınca her kafadan bir ses çıkmaya başlamış. Birisi:

- Hocam demiş niye ahırın kapısına iyi bir kilit takmadın sanki ?

Bir başkası:

- Evine hırsız giriyor da senin nasıl haberin olmuyor ? diye konuşmuş.

Bir diğeri de :

- Hocam demiş, kusura bakma ama eşeğin çalınmasına en büyük sebep yine sensin. Çünkü doğru dürüst bir ahırın bile yok. Nerden baksan dökülüyor. Hoca kızmış:

- Yahu demiş, iyi, güzel de kabahatin hepsi benim mi ? Hırsızın hiç mi suçu yok ?

Nasrettin Hoca'ya sorarlar:

— Hocam gün ağardığında insanların kimi o tarafa kimi bu tarafa gidiyor. Sebebi hikmeti ne ola ki?

— Hepsi bir yana gitse dünyanın dengesi bozulur da ondan...