Günün birinde Nasrettin Hocanın karısı ölmüş. Bir ay sonra dul bir kadınla evlenmiş. Evlendiği kadın Hocaya sürekli eski kocasını anlatıyormuş. Yine bir gün yatakta kocasını anlatıyormuş. İşte benim eski kocam şöyle yapardı, böyle yapardı...
Hoca sinirlenmiş ve kadına bir tekme atmış ve kadın yere düşmüş. Kadın sormuş aman hoca niye attın beni. Hocanın da cevabı hazır:
- Eee yatakta bi sen yatıyorsun bi ben bir de eski kocan üçümüz sığamadık sen de düştün

Nasrettin Hoca'ya sorarlar:

— Hocam gün ağardığında insanların kimi o tarafa kimi bu tarafa gidiyor. Sebebi hikmeti ne ola ki?

— Hepsi bir yana gitse dünyanın dengesi bozulur da ondan...

One day, Nasreddin Hodja walks over to Akşehir Lake with copper bucket in his hands and starts pouring spoonfuls of yoghurt into the lake. Seeing Hodja near the lake with a copper bucket full of yoghurt, the curious villgaers ask:
-"What"s up, Hodja? What on earth you up to?"
-"I"m turning the lake into yoghurt" replies Hodja.
-"Reverend Hodja, could a lake ever be fermented?" the villagers retort.
-"I do know it wouldn"t, but what if it does?" is the reply from Hodja

Nasrettin Hoca kilerden bir şeyler almak için içeri girer fakat içerisi karanlık olduğundan bir anda içi patates dolu bir eleğin kafasına düşmesiyle kendini yerde bulur. Biraz sonra kedini toparlar ve ayağa kalkar. Bir kaç adım atmıştı ki ayağı eleğe geçince tekrar yere düşer. Başından sonra sırtını da inciten Hoca birazda sinirle eleğe bir tekme savurur. Elek duvardan seker ve Hocanın alnını çizer. Hoca sonunda dayanamaz ve duvarda asılı yatağan kılıcına sarılarak:

- Hadi bakalım elekler! Şimdi hanginiz gelse umurumda değil.

Adamın biri gezdiği yerlerdeki olayları anlatmaktadır; su baskınları, yangınlar, kudurmuş köpekler, cinayetler...
Nasreddin Hoca bir süre dinledikten sonra sözünü keser:
— Taş üstünde taş kalmazdı dolaşsaydın hâlâ taşrada...

Nasreddin Hoca, Akşehir'den Konya'ya giderken yolunun üstündeki köyde bir köylüye misafir olmuş. Saat epey geçip yatma zamanı gelince adam;
- Hoca efendi, uykusuz mu yoksa susuz musun? diye sormuş.

Adamın yemekten söz etmediğini gören Hoca hiç bozuntuya vermeden;
- Buraya gelirken pınar başında bir güzel uyumuştum, demiş.

Hoca, bir gün yolda giderken, birisi ona gülünç bir soru sormuş:

- Hoca, senden önce ve senden sonra evlenenleri tuhaf bulmuyor musun?

- Her ikisini de tuhaf buluyorum, demiş Hoca.

- Neden böyle? diye bir daha sormuş arkadaşı.

- Neden mi? Benden önce evlenenlere, bana hiç öğüt vermedikleri için kızıyorum. Benden sora evlenenler de, onlara hiç öğüt vermediğim için, bana kızıyorlar