Hoca bir gün dağdan odun getirirken, eşeğinin ayağı kayar. Eşek uçuruma yuvarlanır gider.
Hoca, yukarıdan paramparça olan eşeğine bakar ve sonra der ki:
- Bizim eşek uçmasını öğrenmiş ama, daha konmasını öğrenememiş.

Nasrettin Hoca, bir gün eşeğiyle odun getirir. Karısına:
- Hatun, eşek çok yoruldu, onu bir yemleyiver, diye seslenir. Karısı da:
- Efendi, benim işim var, sen yemleyiver, der.

Hoca sıcaktan iyice bunalmış vaziyette kendini minderin üzerine atar.
- Olmaz! Hiç halim yok, veremem, sen ver der.
Eşeğin yemini sen vereceksin ben vereceğim derken iş kızışır. Kim önce konuşursa eşeğe o yem vermek üzere bahse tutuşurlar. Az sonra kadın, el işini alarak komşuya gider. Aradan biraz zaman geçer. Eve bir hırsız girer. Hocayı görünce kaçacak olur. Ama Hocadan hiç ses ve tepki gelmediğini anlayınca kaçmaktan vazgeçer. Ortalıkta ne var ne yoksa koca bir çuvala doldurur. Hocanın gözleri önünde çuvalı yüklenerek evden çıkar. Karısı epey zaman sonra eve girip evin halini görür. Eşyaların yerinde yeller esmektedir. Telaşla:
- Bu ne hal? Efendi! diye çığlık atar.
Hoca yattığı yerden doğrularak:
- Haydi bakalım Hatun, bahsi kaybettin. Eşeğin yemini sen vereceksin.

Bir gece hoca karısı ile konuşurken şöyle demiş :
"Yarın hava yağmurlu olursa oduna, açık olursa tarlaya gideceğim."
Karısı çıkışmış :
"Efendi inşallah de"
Hoca hiddetlenmiş :
"Niçin inşallah diyeyim hatun? İki işten biri mutlaka olacak, ya o, ya bu"
Ertesi gün hava yağmurlu olduğu için ormana gitmek üzere sabahleyin erkenden evden çıkmış, biraz gittikten sonra yolda bir sipahiye rast gelmiş. Atın üzerindeki sipahi seslenmiş Hoca'ya :
"Bana bak baba Filan köye nerden gidilir?"
Hoca da ilgisiz bir tavırla cevap vermiş :
"Bilmem"
Sipahi yoluna devam etmek isteyen Hoca'yı bırakmamış ve kamçıyla birkaç defa şiddetle vurduktan sonra bağırmış :
"Seni gidi hain herif seni Bilmezsin ha Çabuk düş önüme Sen beni ta o köye kadar götüreceksin"
Hoca bu emri yerine getirmezse başına neler geleceğini düşünerek sipahinin önüne düşmüş ve hayli uzakta bulunan köye kadar götürmüş. Fakat vakitte bir hayli geç olduğu için artık ormana gidememiş, doğruca evine gelmiş. Kapıyı çalınca karısı içerden seslenmiş :
"Kim o ?"
Hoca da suçlu suçlu karşılık vermiş :
"İnşallah benim hatun, aç kapıyı"

Bir gün Nasreddin Hoca'nın eşeği çalınmış. Can sıkıntısı içinde durumu komşularına anlatınca her kafadan bir ses çıkmaya başlamış. Birisi:

- Hocam demiş niye ahırın kapısına iyi bir kilit takmadın sanki ?

Bir başkası:

- Evine hırsız giriyor da senin nasıl haberin olmuyor ? diye konuşmuş.

Bir diğeri de :

- Hocam demiş, kusura bakma ama eşeğin çalınmasına en büyük sebep yine sensin. Çünkü doğru dürüst bir ahırın bile yok. Nerden baksan dökülüyor. Hoca kızmış:

- Yahu demiş, iyi, güzel de kabahatin hepsi benim mi ? Hırsızın hiç mi suçu yok ?

Nasrettin Hoca, bir akrabasına gece yatısına gitmiş. Nihayet yatma vakti gelince, kendisine ayrılan odaya girip soyunmuş. Sıra gecelik kavuğu giymeye gelmiş. Hoca, kavuğu başına geçirir geçirmez boğulacak gibi olmuş. Kavuk, adamakıllı bol ve uzun olduğundan Hocanın boynuna geçivermiş. Ne yaptıysa kavuğu başına uyduramayan Hoca, mendilini çıkarıp kavuğu ortasından sıkıca bağlamış ve başında durabilecek bir duruma getirmiş. Sabahleyin ev sahibi kavuğu görünce:

- Hocam, kavuğu boğmuşsun!.. demiş. Hoca da:

- Birader, ben onu boğmasaydım, o beni boğacaktı!..

Adamın biri gezdiği yerlerdeki olayları anlatmaktadır; su baskınları, yangınlar, kudurmuş köpekler, cinayetler...
Nasreddin Hoca bir süre dinledikten sonra sözünü keser:
— Taş üstünde taş kalmazdı dolaşsaydın hâlâ taşrada...

Kadılık yaptığı sırada Nasrettin Hoca'ya bir adam gelip başından geçen bir olayı anlatmış. Giderken sormuş:
- Haklı değil miyim hocam?

Hoca:
- Haklısın, demiş. Biraz sonra başka biri gelmiş aynı olayı kendi yorumuna göre anlatmış. Sonra sormuş:
- Haklı değil miyim hocam?
Hoca:
- Haklısın, demiş. Adam gittikten sonra hanımı içerden seslenmiş:
- Efendi ikisine de haklısın dedin, birisi haksız olmalı değil mi? dediğinde; Hoca:
- Sen de haklısın hanım ,demiş. :)