Nasrettin Hocanın bir gün canı çorba içmek istemiş.
— Üstüne nane ekilmiş bir tas çorba olsa da içsem, diye hayal kuruyormuş .
Tam bu sırada evin kapısı çalınmış. Komşunun çocuğu elinde çorba kasesi ile çıkagelmiş, ve Hoca'ya:
— Hocam annem çok hasta, bir tas çorba verecekmişsiniz, demiş .
Bu istek karşısında şaşırıp kalan Hoca:
— Benim komşular da amma uyanık. Hayal edilen bir çorbanın bile kokusunu alıyorlar, demiş

Hoca, bir kış günü ormanda odun kesiyormuş. Odun kesmeye iyice dalmış. Bir an kurt sessizce saldırıp, Nasreddin Hoca'nın yokuşun altında bıraktığı eşeğini yemiş, yokuş yukarı kaçmaya başlamış.

Birisi uzaktan durumu görüp seslenmiş:

- Hoca yetiş! Kurt eşeğini yedi, kaçıyor!

Hoca bir eşeğin kemikleri çıkmış ölüsüne, bir de yokuş yukarı kaçmakta olan kurda baktıktan sonra demiş ki:

- Boşuna yorulma efendi! Olan oldu! Hiç olmazsa tok karnına yokuş yukarı kaçmaya çalışan kurdun keyfini bozma!

Günlerden bir gün, gecelerden bir gece Hoca Nasrettin, kuyudan su çekmeye karar vermiş. Elinde su kovası, bahçedeki kuyunun başına gelmiş. Tam kovayı sarkıtacağı sırada, kuyunun içinde Ay'ı görmüş:
– Eyvah! Ay kuyuya düşmüş, deyip üzülmüş. Sonra da Ay'ı kuyudan nasıl çıkaracağını düşünmüş. Aklına kovası gelmiş. Ay'ı kova ile çıkarmaya karar vermiş.

Kovayı, ipiyle kuyuya sarkıtmış. Kova, suya değince de ,çekmeye başlamış. Su ile ağırlaşan kova bir süre sonra, kuyu duvarına takılmış. Nasrettin Hoca, kovayı ne kadar çekmek istemişse de bir türlü çekememiş.

Kan ter içinde kalmış. Kovanın yukarı gelmemesinin nedenini Ay'ın ağır olmasına vermiş. Kovayı yukarı çekmeyi sürdürmüş.

Fakat ipe o kadar şiddetli asılmış ki, ip kopmuş. Nasrettin Hoca da, sırt üstü yere yuvarlanmış.
Nasrettin hoca, gözünü açınca, gökte parıldamakta olan Ay'ı görmüş,

— Oh, çok şükür.. Epeyce uğraştım, epeyce yoruldum ama sonunda Ay'ı kuyudan çıkarmayı başardım. Bu iş bütün yorgunluğuma değdi. demiş.

Nasrettin Hoca'nın eşeği ölmüş. Kapısının eşiğine oturmuş, hüngür hüngür ağlıyormuş. Bir komşusu yaklaşarak:
- A Hoca, geçende karın öldü, ağlamadın. Bir eşek için ağlamak sana yakışır mı?
Nasrettin Hoca da cevap vermiş:
- Nasıl ağlamayayım? Karım ölünce, eş dost, hepiniz etrafımı aldınız, "Üzülme, biz sana daha iyisini buluruz" dediniz. Ama bir Müslüman çıkıp da "Hoca ağlama, sana eşek alırız." demedi.

Bir Ramazan günü Nasreddin Hoca'nın gözleri susuzluktan afallamış.
Dayanamayıp bir çeşmeye çaktırmadan yanaşmış. Tam suyunu içerken, bir köylü görmüş Hocayı:
- Aman hoca, günah değil midir bu yaptığın!
- Yıkıl karşımdan, Ramazan gider bir daha gelir, ama ben gidersem bir daha gelmem; ne günahı...

Hoca, eşeğine iki küfe üzüm yüklemiş, evine götürüyormuş. Şehre girince çocuklar başına üşüşüp;
- Hoca Hoca! Bize birer salkım üzüm versene, demişler.
Hoca, çocukların çokluğunu görünce her birine üçer beşer üzüm vermiş.
- Hocam! Bu kadar az verilir mi? demişler. Hoca da demiş ki:
- Çocuklar, küfelerdeki bütün üzümlerin tadı da, bir tanesinin tadı da aynı. Az yemekle çok yemek arasında bir fark yok ki.

Adamın biri Nasrettin Hocadan eşeğini ister fakat evde olmadığını söylediği sırada ahırdan anırma sesini duyunca:
- Aşk olsun Hocam bunca yıllık komşuyuz. Bak işte sesi geliyor. Hoca hemen cevabı yapıştırır:
- Ne yani şimdi kırk yıllık komşuna değil de kılkuyruk eşeğin sözüne mi inanıyorsun? Der. Komşu ısrar edince eşeğe fikrini sorup gelir ve:
- Razı olmadığını ve iyilik etme eloğluna, kemlik bulursun, dediğini bildirir.