Nasrettin hoca pazarda dalgın yürüyormuş. Etrafındaki esnafları seyrediyor. Bu sırada ensesine bir tokat geliyor. Hoca tökezlemiş bir kaç adım sendelemiş neyse toparlanıp sinirli bir şekilde arkasını dönmüş.

Bir bakmış ki hocanın 2 katı hayvan gibi bir adam. Hoca durmuş bir yutkunmuş önce, sonra:
- Bana sen mi vurdun? Demiş adama. Adam:
- Ben vurdum lan ne olacak? Demiş. Hoca:
- Şakadan mı vurdun ciddiden mi? Demiş. Adam:
- Ciddi vurdum napacaksın? Hoca:
- Aman aman öyle olsun... Çünkü şakadan hiç hoşlanmam da

Hoca yolda giderken adamın biri arkasından yaklaşıp ensesine bir okkalı bir tokat atmış. Hoca kadıya başvurmuş. Meğer kadı bu adamın yakın dostuymuş. Onları barıştırmayı denemiş, ama başaramamış.

Mecbur kalan kadı:

- Haksız yere tokat vuranın bir akçe ceza ödemesine karar verdim, demiş.
Adama dönüp kaş göz işareti yaparak, "Git bir akçe getir" diye emretmiş.

Adam gitmiş. Hoca da oturup akçenin gelmesini beklemiş. Aradan uzun bir süre geçip de adamın gelmeyeceğini anlayan Hoca, önündeki kâğıdı okumaya çalışan kadıya yavaşça yaklaşıp ensesine iki tokat şaplatmış. Kadı efendiye bir akçe uzatmış, peşinden de eklemiş:

- Benim işim var kadı efendi, şu bir akçe benden, bir akçe de getiren adamdan alırsın, hesap tamam olur.

Bir gün Nasrettin Hoca pazara giderken çocuklar etrafını almışlar. Hepsi birer düdük ısmarlamış, ama para veren olmamış.
Hoca çocukların tümüne olumlu cevap vermiş:
— Peki, olur...
Çocuklardan yalnız biri, elinde para olduğu halde, Hocaya şunları söylemiş:
— Şu parayla bana bir düdük getirir misin ?
Hoca akşama doğru pazardan dönmüş. Yolunu bekleyen çocuklar hemen
Hocanın etrafını sararak düdüklerini istemişler.
Nasrettin Hoca, cebinden bir düdük çıkarıp kendisine para veren çocuğa uzatmış.
Ötekileri bağırmaya başlamışlar:
— Ya bizim düdükler nerede ?
Hocanın cevabı kısa ve anlamlı olmuş:
— Parayı veren düdüğü çalar.

Nasreddin Hoca pazarda dolaşırken, bir papağanın on iki altına satıldığını görünce şaşıp kalarak yanındakilere sormuş:

- Bu kuş neden bu kadar para ediyor?

— Bu papağandır konuşur, demişler.

Hoca doğru evine gitmiş. Hindisini koltuğunun altına alıp pazara getirmiş.

— Kaça hindi? diye sormuşlar.

— On beş altın, demiş Hoca.

— Bir hindi on beş altın eder mi? demişler.

— Görmüyor musunuz? demiş Hoca;

— Yumruk kadar papağanı on iki altına satıyorlar.

— Onun marifeti var, insan gibi konuşur. Ya seninki ne yapar? diye sormuşlar.

— O düşünmeden konuşur, demiş Hoca ;

— Bu da insanlar gibi düşünür.

Hoca bir gün, yol kenarındaki hayrat ağaçlardan birine çıkmış, incir yemeye başlamış. Yanından geçen bir yolcu seslenmiş:
—Hey! Sen kimsin? Ne yapıyorsun orada?
—Ben bülbülüm, demiş Hoca.

Adam :
—Öyleyse öt bakalım, deyince, Hoca karga gibi acayip sesler çıkarmış.

—Bu ne biçim bülbül sesi yahu! Bülbül hiç böyle mi öter? demiş adam.

— Ne yapalım, acemi bülbül bu kadar öter! demiş Hoca.

Nasrettin hoca eşiyle birlikte gezmeye gitmeyi planlar, eşi arabayla gitmek ister ama Nasrettin Hoca'nın arabası yok Nasrettin hoca cenaze işlerinde çalışan bir arkadaşından cenaze arabasını alır eşi de der ki;
— Bula bula bunu mu buldun?

Nasrettin hoca:
— İnsanlar bu arabaya binmek için ölüyorlar sen nesini beğenmiyorsun demiş ve bitmiş :D :D :D ha ha ha çok komik

Bir Ramazan günü Nasreddin Hoca'nın gözleri susuzluktan afallamış.
Dayanamayıp bir çeşmeye çaktırmadan yanaşmış. Tam suyunu içerken, bir köylü görmüş Hocayı:
- Aman hoca, günah değil midir bu yaptığın!
- Yıkıl karşımdan, Ramazan gider bir daha gelir, ama ben gidersem bir daha gelmem; ne günahı...