Bir bayramda Nasrettin Hocayı komşusu misafir etmiş, Hoca önüne koyulan yemeklerden yemiş, yemekler bitince hoca efendi:
- Keşke her gün bayram olsa, demiş. Komşusu bunu fırsat bilip demiş ki:
- Hocam deliye her gün bayram...

Hoca, bir kış günü ormanda odun kesiyormuş. Odun kesmeye iyice dalmış. Bir an kurt sessizce saldırıp, Nasreddin Hoca'nın yokuşun altında bıraktığı eşeğini yemiş, yokuş yukarı kaçmaya başlamış.

Birisi uzaktan durumu görüp seslenmiş:

- Hoca yetiş! Kurt eşeğini yedi, kaçıyor!

Hoca bir eşeğin kemikleri çıkmış ölüsüne, bir de yokuş yukarı kaçmakta olan kurda baktıktan sonra demiş ki:

- Boşuna yorulma efendi! Olan oldu! Hiç olmazsa tok karnına yokuş yukarı kaçmaya çalışan kurdun keyfini bozma!

Hoca, eşeğine iki küfe üzüm yüklemiş, evine götürüyormuş. Şehre girince çocuklar başına üşüşüp;
- Hoca Hoca! Bize birer salkım üzüm versene, demişler.
Hoca, çocukların çokluğunu görünce her birine üçer beşer üzüm vermiş.
- Hocam! Bu kadar az verilir mi? demişler. Hoca da demiş ki:
- Çocuklar, küfelerdeki bütün üzümlerin tadı da, bir tanesinin tadı da aynı. Az yemekle çok yemek arasında bir fark yok ki.

Nasreddin Hoca bir gün hem ezan okuyor, hem de camiden koşarak çıkıyormuş.

- Niçin hem ezan okuyor, hem de camiden koşarak çıkıyorsun? Diye birisi bağırmış.

Hoca şöyle inandırıcı bir cevap vermiş.

- Bakalım sesim nerelere kadar varıyor diye dinlemeye gidiyorum.

Nasreddin Hoca, insanların kendilerine söylenenleri, verilen öğütleri iyi dinlemeleri, devamlı olarak bir şeyler öğrenmeye çalışmaları ve ilimlerini arttırarak daha mükemmel yaşamaları gerektiğini anlatıyormuş.

- "Beşikten mezara kadar ilim öğreniniz" emrini unutmayınız diyormuş. Cemaatte pek uyanış görememiş.
Bir gün beraberce ormana gittiklerinde eşeklerini otlu bir düzlükte serbest bırakmışlar. Hoca eşeklere dönüp,

-"Biraz burada otlayın. Sonra şu tarafa doğru gidin, orada daha güzel otlar var. Sonra şuraya doğru gidin. Hem içecek su var, hem de daha da güzel otlar var." demiş.

İşlerini tamamlayıp eşeklerini almaya gitmişler. Bakmışlar ki eşekler ilk bıraktıkları yerde otlamaya çalışıyorlar. Hem karınlarını tam doyuramamışlar, hem de susuzlar.

Hoca eşeklere çıkışmış;

-"Sizlere o kadar nasihat edip yol gösterdim, halâ bıraktığım yerde otluyorsunuz! Yürüyün bakalım, doğru ahırınıza." demiş.

Nasrettin Hocanın bir gün canı çorba içmek istemiş.
— Üstüne nane ekilmiş bir tas çorba olsa da içsem, diye hayal kuruyormuş .
Tam bu sırada evin kapısı çalınmış. Komşunun çocuğu elinde çorba kasesi ile çıkagelmiş, ve Hoca'ya:
— Hocam annem çok hasta, bir tas çorba verecekmişsiniz, demiş .
Bu istek karşısında şaşırıp kalan Hoca:
— Benim komşular da amma uyanık. Hayal edilen bir çorbanın bile kokusunu alıyorlar, demiş

Nasreddin Hoca fakirlikten Kurban Bayramı'nda kurban kesemeyecekmiş.
Bayram namazından dönerken şansına sokakta bir keçi görmüş, hemen yakalamış kurban edip güzel bir ziyafet çekip yemiş.
Bu durumu öğrenen komsusu Nasreddin Hoca'ya demiş:
- Hocam kıyamet günü keçi için sorguya çekileceksin, o zaman ne diyeceksiniz?
Hoca :
- İnkâr ederim, demiş.
- İnkâr edemezsiniz, kıyamet günü keçi dirilip tanıklık edecek.
- Öyleyse daha iyi, demiş Hoca. Kıyamet günü keçi dirilip gelse hemen yakalayıp sahibine geri verip bu dertten de kurtulurum.