Nasreddin Hoca, eşeğine binmiş kasabaya gidiyormuş. Yolda bir tanıdığı sormuş:
— Hayrola Hoca, nereye böyle?

—Cuma namazına gidiyorum

www.dersimiz.com

— Nasıl olur, bugün salı

Hoca, altındaki eşeği göstererek:
— Böyle bir eşeğin olursa, ancak salıdan yola çıkıp, cuma namazına yetişebilirsin.

Bir gün Nasrettin Hoca pazara giderken çocuklar etrafını almışlar. Hepsi birer düdük ısmarlamış, ama para veren olmamış.
Hoca çocukların tümüne olumlu cevap vermiş:
— Peki, olur...
Çocuklardan yalnız biri, elinde para olduğu halde, Hocaya şunları söylemiş:
— Şu parayla bana bir düdük getirir misin ?
Hoca akşama doğru pazardan dönmüş. Yolunu bekleyen çocuklar hemen
Hocanın etrafını sararak düdüklerini istemişler.
Nasrettin Hoca, cebinden bir düdük çıkarıp kendisine para veren çocuğa uzatmış.
Ötekileri bağırmaya başlamışlar:
— Ya bizim düdükler nerede ?
Hocanın cevabı kısa ve anlamlı olmuş:
— Parayı veren düdüğü çalar.

Bir gün Timur, Nasrettin Hocaya sinirlenir ve adamlarına emreder. Falakaya yatırın şu adamı ve üç bin beş yüz sopa vurun. Hoca;
— İnsaf edin efendimiz, siz ya hiç sopa yemediniz ya da sayı saymasını bilmiyorsunuz, der.

Nasreddin Hoca bir gün hem ezan okuyor, hem de camiden koşarak çıkıyormuş.

- Niçin hem ezan okuyor, hem de camiden koşarak çıkıyorsun? Diye birisi bağırmış.

Hoca şöyle inandırıcı bir cevap vermiş.

- Bakalım sesim nerelere kadar varıyor diye dinlemeye gidiyorum.

Hoca bir gün, yol kenarındaki hayrat ağaçlardan birine çıkmış, incir yemeye başlamış. Yanından geçen bir yolcu seslenmiş:
—Hey! Sen kimsin? Ne yapıyorsun orada?
—Ben bülbülüm, demiş Hoca.

Adam :
—Öyleyse öt bakalım, deyince, Hoca karga gibi acayip sesler çıkarmış.

—Bu ne biçim bülbül sesi yahu! Bülbül hiç böyle mi öter? demiş adam.

— Ne yapalım, acemi bülbül bu kadar öter! demiş Hoca.

Nasreddin Hoca, insanların kendilerine söylenenleri, verilen öğütleri iyi dinlemeleri, devamlı olarak bir şeyler öğrenmeye çalışmaları ve ilimlerini arttırarak daha mükemmel yaşamaları gerektiğini anlatıyormuş.

- "Beşikten mezara kadar ilim öğreniniz" emrini unutmayınız diyormuş. Cemaatte pek uyanış görememiş.
Bir gün beraberce ormana gittiklerinde eşeklerini otlu bir düzlükte serbest bırakmışlar. Hoca eşeklere dönüp,

-"Biraz burada otlayın. Sonra şu tarafa doğru gidin, orada daha güzel otlar var. Sonra şuraya doğru gidin. Hem içecek su var, hem de daha da güzel otlar var." demiş.

İşlerini tamamlayıp eşeklerini almaya gitmişler. Bakmışlar ki eşekler ilk bıraktıkları yerde otlamaya çalışıyorlar. Hem karınlarını tam doyuramamışlar, hem de susuzlar.

Hoca eşeklere çıkışmış;

-"Sizlere o kadar nasihat edip yol gösterdim, halâ bıraktığım yerde otluyorsunuz! Yürüyün bakalım, doğru ahırınıza." demiş.

Nasrettin Hoca bir gün bir dereden geçiyormuş, bir taştan diğer bir taşa atlarken kayıp suya düşüvermiş
- İhtiyarlıktan oluyor böyle şeyler, diye söylenivermiş. Çevresine bakınınca kimseyi görememiş
- Gençliğinde de bir şey değildin ya, demiş.