Nasreddin Hoca iri iri, sapsarı, mis kokulu ayvaları bir sepete güzelce doldurmuş, götürüyormuş.
Yolda birsi selâm vermiş ve;
- Nereye gidiyorsun böyle Hoca Efendi? diye sormuş.

- Padişaha armağan götürüyorum, demiş Hoca.

- İncir götürsen daha iyi edersin, baksana incirler ne kadar olgun ve güzeller, ayvalar belki sert olabilir, demiş adam.

Hoca ayvaları bahçesine boşaltıp, itina ile incirleri toplayıp sepete yerleştirmiş. Padişahın yanına varıp hediyesini sunmuş.

Meğer Padişah incirden hiç hoşlanmazmış. Hoca'nın incirleri kasten getirdiğini düşünerek, adamlarına buyruk vermiş.

- İncirleri teker teker şu adamın kafasına atın.

İncir yağmuruna tutulan Hoca, kafasına her incir vurduğunda:

- Oooh, çok şükür! dermiş.

Padişah:

- Bre Hoca! Nedir bu? Kafana vuruldukça şükrediyorsun?

Hoca yine :
- Çok şükür, çok şükür, ya dostumun sözünü dinlemeyip de ayvaları getirseydim!

Nasreddin Hoca, şehirlerarası yolculuk yaparken, yolunun üstündeki köyde bir köylüye konuk olmuş. Yatma zamanı gelince adam;
- Hoca efendi, uykusuz mu yoksa susuz musun? diye sormuş.

Adamın yemekten söz etmediğini gören Hoca hiç bozuntuya vermeden;
- Buraya gelirken pınar başında bir güzel uyumuştum, demiş.

Aile büyükleri Nasrettin Hocayı hiç görmediği bir kadınla evlendirmişler.
Kadın eline eteğine çok temiz bir kadınmış. Ama gel gelelim çok çirkinmiş.
Evlendiklerinden ertesi günü hoca çarşıya çıkarken kadıncağız:
- Efendi, hısım akrabadan, konu komşudan kimlere görüneyim, kimlere görünmeyeyim?

Hoca hemen cevap vermiş:
- Bana görünme de kime görünürsen görün

Hoca bir gün karısına:
— Hatun demiş, şu bizim komşu çarıkçı Mehmet Ağa'nın adı neydi?

— Kendin söyledin ya, efendi demiş karısı, Mehmet Ağa.

— Canım dilim sürçtü işte... ne iş yapar diyecektim, demiş hoca.

— A efendi demiş karısı, kendin çarıkçı demedin mi?

— Anlasana işte demiş hoca, nerede oturuyor demek istedim.

— Efendi, bugün sana ne oluyor? demiş karısı. komşu dedin yaa...

Hoca birden sinirlenmiş:

— Aman be hanım....seninle de bir türlü konuşulmaz ki !

Bir gün Nasreddin Hoca'ya, sanki çok lâzımmış gibi,

- Hangi burçtansın Hoca ? diye sormuşlar.

- Teke burcundanım, demiş Hoca.

Etraftakiler :

- A efendi öyle bir burç yok ki! deyince;

Hoca şöyle cevap vermiş :

- Bana çocukluğumda oğlak burcundansın demişlerdi. Yıldızım hep oğlak kalacak değil ya. Şimdiye kadar çoktan büyüyüp, teke olmuştur.

Nasrettin Hoca'nın komşusu evlenirken Hoca'dan davetiye dağıtmasını rica etmiş

Hoca şehirde kendini beğenmiş olarak ün kazanan bir zengine davetiyesini vermeye gitmiş.

Hoca'yı gören zengin sinirlenmiş:

- Davetiye dağıtmaya iyi bir insan bulamamışlar mı?

diye çıkışmış

Nasrettin Hoca:

- İyi insanlar da vardı, ama onlar iyi insanların davetiyelerini vermeye gitti

demiş.

Nasrettin Hoca, bir gün zengin bir adamın cenazesinde hem tabutun yanında yürüyor hem de sesli sesli ağlıyormuş. Cenazeye katılanlardan biri onu teselli etmek için yaklaşmış.
- Merhum akraban mıydı?
Hoca cevap vermiş:
- Yok akrabam değildi, ben de ondan ağlıyorum ya!