Kahvede bir masa sohbetinde yeni yemekler bulma fikri ortaya atıldı. Hoca bunu sonuna kadar dikkatlice dinledi ve gayri ihtiyari:
- Ben de bir defa kar ile ekmek yemeğini hazırlamıştım, ama o benim bile hoşuma gitmedi, demiş.

Nasrettin hocanın evine bir gün tüccar arkadaşı gelir hoca hemen acılı mantı yapar. Arkadaşı boğazı yanınca tavana bakar. Geçince de hocaya sorar:
- Hocam bu tavanı ne zaman yaptırdınız? Hoca:
- Boğazın yandığı zaman

Hoca, gençlik döneminde bahçelerden birine girerek biraz meyve yemek istemiş. Uzun bir merdiven dayayarak duvarın üstüne çıkmış. Merdiveni duvarın üstüne çektikten sonra bahçeye sarkıtmış. Tam bahçeye ineceği sırada bahçıvan tarafından yakalanmış.

Bahçıvan:

- Kimsin sen? Burada ne yapıyorsun? diye sormuş. Genç Nasrettin:

- Hiç, merdiven satıyorum, demiş.

Bu cevaba canı sıkılan bahçıvan bağırmış.

- Burada merdiven satılır mı delikanlı? Sen kime maval okuyorsun?...
Nasrettin başını sallamış.

- Bu merdiven amca. Bakkalda satılacak değil ya! Merdiven satmanın yeri mi olur? diye karşılık vermiş.

Nasrettin Hocayı bir şölene davet etmişler. Sofraya oturulunca, Hoca ağzındaki sakızı çıkarıp burnunun ucuna yapıştırmış. Bunu görenler sormuş;

- Sakızı koyacak başka yer bulamadın mı?

- Ne olur ne olmaz, yoksulun malı gözünün önünde gerek.

Nasrettin Hocanın bir zamanlar iki karısı vardı. Bunlardan biri yaşlı diğeri genç ve güzeldi. Bunlar bir gün Hocaya beklenmeyen bir soru sorarlar:
— Akşehir gölünde kayığımız devrilse hangimizi kurtarırsın?
Hoca cevap vermeden kurtulamayacağını anlayınca, yaşlı karısına döner ve şöyle der:
— Hanım sen biraz yüzme biliyordun galiba?

Günün birinde Nasrettin Hocanın karısı ölür. Fakat Hoca da ciddi bir üzüntü belirmez. Bir müddet sonra eşeği de ölünce hoca yas tutmaya başlar. Bu işe şaşıran komşuları sorar:

- Bu nasıl iş Hocam karın öldüğüne bu kadar üzülmedin, eşeğin öldü bir haftadır ağzını bıçak açmıyor?

- Karım öldüğünde hepiniz, üzülme daha genç ve güzel yeni bir hatun buluruz diye beni teselli ettiniz fakat hiç kimse yeni bir eşek alalım demiyor.

Nasreddin Hoca, bir gece, derin uykuda iken rüya görmüş. Tanımadığı kişiler, Hocaya dokuz akçe vermişler.
Hoca, dokuz akçeyle yetinmek istememiş:
- Hiç değilse, bunu on akçe yapın, demiş. Fakat, parayı verenler, dokuz akçeden fazlasını, bir türlü vermek istememişler. Tam bu sırada, Hoca uykusundan uyanmış. Birde bakmış ki, avucunda, değil dokuz akçe, bir akçe bile yok. Şaşırmış, üzülmüş. Gözlerini sıkı sıkı kapayarak, elini uzatmış:

- Vazgeçtim on akçeden, dokuz akçe olsun yeter, demiş.