Hoca, namaz kıldırıp vaaz vermek ve biraz para elde etmek için üç günlük uzaklıktaki bir köye gitmiş, bir ağanın evine konuk olmuş. Ağa, Hocaya bir şey okutmuş, sonra aynı şeyi kendisi okumuş. Hocaya bir satır yazı yazdırmış, altına aynı yazıyı kendi de yazmış. Sonra demiş ki:

- Gördün ya, sen okudun, ben de okudum. Sen yazdın, ben de yazdım. Sana ne hacet, aramızda ne fark var? Hoca:

- Dur demiş, aramızda büyük bir fark var; Ben üç günlük yolu, yarı aç ve yaya geldim, sense burada rahat huzur içinde yan gelip yatıyorsun.

Nasrettin Hoca bir gün yolda yürürken yanına bir adam yaklaşıyor ve şöyle diyor;

- Hocam, şimdi bir ayı gelse ne yaparsın? Nasrettin Hoca hemen yerden iki taş alıyor ve bunlarla kendimi savunurum, diyor. Adam tekrar soruyor;

- Diyelim ki taş yok o zaman ne yapacaksın? Hoca bu sefer;

- Kaçarım, diyor. Adam da;

- Ayı senden hızlı koşar ve seni yakalar, o zaman ne yapacaksın? Hoca;

- Ağaca çıkarım, diyor. Adam tekrar;

- Ayı da ağaca çıkar, o zaman ne yapacaksın? Hoca artık dayanamaz ve şöyle der;

- Bre hain, bre hain sen benden yana mısın yoksa ayıdan yana mısın?

Nasreddin Hoca bir gün doğramacı dükkanından geçerken ustanın saklı bir şey inşa ettiğini görür.
- Be adam, sen ne marifetli bir adammışsın, der. Usta:
- Öyledir, ben adamdan adam bile yaparım, diye cevap verir. Aradan bir zaman geçer Hoca:
- Geçen gün bana adamdan adam yaparım demiştin, takımını al da gidelim, diye ısrar eder. Doğramacı keser, testere, burgu alıp gelir. Görür ki adam parça parça olmuş.
- Bundan adam olmaz, deyince, Hoca da:
- Nasıl olur ise olsun, bir dolap oğlan çıkmaz mı, yapıver gitsin.

Nasrettin hocanın hanımı dere kenarında çamaşır yıkıyormuş. Bir karga sabunu kapıp kaçmış. Kadın telaşlanmış ve Hocaya bağırmış.

— Hoca, Karga sabunu kaptı

Nasrettin Hoca, karganın arkasından bakan hanımına şöyle demiş:

— Üzülme hanım; baksana kargaya, üstü başı simsiyah. Demek ki onun bizden daha çok ihtiyacı var sabuna.

Hocanın tavuğu ölmüş. Civcivleri de başıboş kalmış.
Hoca kaybolmalarından korkmuş. Boyunlarına siyah bezler bağlamış, sonra da içlerinden ip geçirip birbirlerine bağlamış.
Meraklı bir komşusu sormuş:
— Hocam, o civcivlerin boynundaki de nedir?
Komşusunun merakına içerleyen hoca, cevabı yapıştırmış:
— Anneleri öldü de yas tutuyorlar.

Nasrettin Hoca bir cimri tanıdığının evine gittiğinde tanıdığı ona bayat ekmek ile bir tabak bal ikram etmiş. Nasrettin Hoca bayat ekmeği dişi kesmeyince sinirinden balı kaşıkla yemeye başlamış. Ev sahibinin gözü yerinden oynamış :
— Aman efendi, bal ekmekle yenmez ise, insanın içini sıyırır, demiş.

Nasrettin Hoca hiç ses çıkarmadan balı bitirmiş ve :
— Kimin içinin sıyrıldığını Allah biliyor, demiş.

Nasreddin Hoca bir gün eşeğine binmiş ormanın içinden bahçeye doğru gidiyormuş. Yolda küçük ihtiyacı gelmiş. Eşeğini bir ağaca bağlamış. Pahalı cübbesini de eşeğin semeri üzerine atmış ve uygun bir yer aramış. Bu arada hırsızın biri gelip cübbesini çalmış. Hoca döndüğü zaman cübbesini yerinde görememiş, sağa bakmış yok, sola bakmış yok, bunun üzerine eşeğin semerini alıp omzuna atmış ve söyle söylemiş:
- Öyle olsun, hırsız! Sen benim cübbemi geri vermezsen, ben de senin semerini vermem!