Nasrettin Hoca dik başlı bir eşeğe binmiş gidiyormuş.
Sormuşlar:
— Hoca nereye gidiyor sun?

Hoca
— Eşeğin istediği yere.

Hoca dere kıyısında abdest alırken pabuçlarını suya kaptırmış, yalın ayak kalmış canı sıkılmış. Hemen gitmiş, abdestini bozmuş. Sonra da dereye bağırmış
- Al abdestini ver pabuçlarımı, demiş.

Hoca'nın kadılık yaptığı sıralarda bir adam gelmiş:

-Hoca efendi demiş,size bir şey danışacağım.

-Buyrun sorun. Demiş Hoca, adam sözünü sürdürmüş:

-Geçen gün , komşuların size ait olduğunu söyledikleri bir inek, tarlada bizim ineğin karnını vurup öldürmüş. Şimdi ne yapmam gerek? Hoca , sakallarını sıvazlayıp bir an düşündükten sonra :

-Hayvan bu, demiş, dava edecek değilsin ya!..

-Teşekkür ederim kadı efendi.

-Sahibinin de bu işte suçu yok;ne bilsin böyle olacağını? Adamın yüzü gülmüş, tekrar söze başlamadan önce:

-Kusura bakma kadı efendi, demin ben bir yanlışlık yaptım, ölen inek benimki değil, seninki imiş. Hoca , yerinden doğrulup:

-Bak demiş, şimdi iş değişti. O halde verin raftaki kara kaplı kitabı da hele bir bakalım! ...

Nasreddin Hoca'nın horoz dövüşlerine yeni merak sarmış bir arkadaşı varmış. Birlikte gidip pazardan dövüşken bir horoz aramaya başlamışlar. Derken, arkadaşı bir horoz beğenmiş. Satıcıya adı ne bunun diye sormuş. Satıcı, adı yiğit demiş. Arkadaşı horozu almış. Daha sonra yiğit hangi dövüşe girse dönüp kaçmış. Tabii ki rakibi de peşinde. Yiğit kaç dövüşe girdiyse hiç yakalanmamış. Arkadaşı, Hoca'ya:
— Hoca ne iştir? Benim yiğit neden dövüşe girmeyip kaçıyor?? demiş. Hoca:
— Bilmez misin Selami, yiğitliğin onda dokuzu kaçmaktır. Ne yapsaydı yani dövüşe girip de yara bere içinde mi kalsaydı? Bak şuna hiçbir yerinde çizik bile yok. Hey maşallah! ? demiş.

Bir gün bir adam Nasreddin Hoca'ya sorar :
— Hocam ben alfabeyi bilmiyorum, bana öğretir misin?
Demiş. Hoca:
— Tamam yarın caminin tepesinde buluşalım.
Demiş. Yarın buluşmuşlar hoca adamı caminin tepesinden itmiş.
Adam
— Aaaaaaaa! Diye bağırmış
Hoca:
— İşte ilk harfini öğrendin. A harfi.

Bir gün hava çok sıcakmış.Nasrettin Hoca boncuk boncuk terliyormuş. Derken sokakta oynayan çocukları görmüş. Biraz serinlemek ve çocukları seyretmek için bir ağacın altına oturmuş .Cebinden mendilini çıkararak terini silmiş .Kahkahalar atarak top oynayan çocukları izlemeye dalmış.dersimiz.net Hoca çocukları izlerken mahallenin en yaramaz çocuğu Samet, Nasreddin Hoca'nın başındaki kavuğu kapmış.

Hoca ne olduğunu anlayamadan Samet, kavuğu arkadaşlarına götürmüş. Çocuklar kavuğu birbirlerine atarak oynamaya başlamışlar. Hoca kavuğunu geri almak için onlara doğru koşmuş. Çocuklar Hocanın geldiğini görünce dört bir yana dağılmışlar. Hoca kavuğu elinde tutan çocuğa yaklaşınca çocuk, kavuğu diğer arkadaşına atıyormuş. Kavuk böyle sürekli el değiştiriyormuş. Hocanın oradan oraya koştuğunu gören komşusu Hocaya yardım etmek istemiş ama hiçbiri çocukları yakalayamamış. Bu kovalamaca uzun süre devam etmiş. Sonunda Hoca çocukların arkasından koşamayacak kadar yorulmuş. Nefes nefese kalmış, dizlerinin üstünde çökmüş. Bir süre sonra kavuksuz olarak eve dönmüş hanımı onu böyle görünce şaşırmış;
— Bey! Sen kavuğunu hiç başından çıkarmazdın hayrola bir şey mi oldu? kavuğun nerede?
Nasrettin Hoca hanımına gülümseyerek cevap vermiş;
— Sorma hanım benim kavuk çocukluğunu özlemiş şimdi komşu çocukları ile birlikte sokakta oyun oynuyor.

Nasrettin Hocayı abisiyle görenler sormuş.
- Hoca, hanginiz daha büyük?
Nasrettin Hoca demiş ki:
- Geçen yıl abim senden 1 yaş büyüğüm demişti. Bir sene geçtiğine göre ikimiz yaşıt olduk.