Hoca'ya yaşını sormuşlar, "kırk yaşındayım" demiş. Aradan birkaç yıl geçmiş. Yine yaşı sorulunca "kırk yaşındayım" demiş.

- Nasıl olur Hoca efendi, yıllar önce sorduğumuzda da kırk demiştin?
Hoca gülümseyerek cevap vermiş:

- Erkek olan sözünde durur...

Hoca yine bir gün merkebi(eşeği)ni kaybetmiş, çarşıda bağıra bağıra:

- Benim merkebimi kim bulursa, yularıyla, semeriyle müjde olarak ona vereceğim, diyerek herkese bildirmiş.

Birisi:

- "Hoca, merkebi semeriyle, yularıyla bulana tekrar verdikten sonra, ha kaybetmişsin, ha kaybetmemişsin bir şey fark eder mi? Bundan sen ne kazanmış olacaksın!" Diye sormuş.

Hoca gülerek:

- İyi amma, ya bulmak zevkini o kadar önemsiz mi zannediyorsun...

Timur'la Nasrettin hoca gezerken Timur:
- Hoca ben bir köle olsaydım bana kaç akçe biçerdin?
Nasrettin Hoca:
- 15 akçe biçerdim.
Timur sinirlenir ve;
- Hoca senin dediğini kulağın duyuyor mu, benim üstümdeki peştamal 15 akçe eder.
Hoca:
- Ben zaten bu fiyatı peştamala biçmiştim, der.

Hoca, Sivrihisar'da hatip iken, Hakim ile kavga eder, nasılsa hakim döşeğinde ölümle pençeleşmektedir. Hocaya:
— Gel, telkin ver, derler. O da der ki:
— Başka bir hoca bulun, o benimle kavgalıdır, sözümü tutmaz!

Yine bir gün komşudan biri vefat etmişti. Herkes işi bırakıp cenazeye gitmişti.

O sırada bir adam Nasreddin Hoca'ya yaklaşarak;
— Hocam size sorum olacak, der ve şöyle devam eder:

— Acımız fazla büyük elbette sabretmeli, cenaze götürürken neresinde gitmeli? Hoca:

— Elbette sonu budur her kulun, tabutta bulunma da nerede istersen orada bulun!

Nasrettin Hoca yolculuğu sırasında tenha bir yer olan mezarlıkta elbiselerini yıkar, kuruması için astığı bir sırada kuvvetli bir rüzgar esip giysilerini alıp götürmüş. Hoca da giysilerinin ardınca koşarken birkaç yolcuya rastlamış. Yolcular, böyle çıplak halde mezarlıkta ne aradığını sormuşlar. Hoca da;
— Görmez misiniz, çıplak bir ölüyüm, su dökmeye çıktım, şimdi yine kabrime gidiyorum

Nasreddin Hoca'nın horoz dövüşlerine yeni merak sarmış bir arkadaşı varmış. Birlikte gidip pazardan dövüşken bir horoz aramaya başlamışlar. Derken, arkadaşı bir horoz beğenmiş. Satıcıya adı ne bunun diye sormuş. Satıcı, adı yiğit demiş. Arkadaşı horozu almış. Daha sonra yiğit hangi dövüşe girse dönüp kaçmış. Tabii ki rakibi de peşinde. Yiğit kaç dövüşe girdiyse hiç yakalanmamış. Arkadaşı, Hoca'ya:
— Hoca ne iştir? Benim yiğit neden dövüşe girmeyip kaçıyor?? demiş. Hoca:
— Bilmez misin Selami, yiğitliğin onda dokuzu kaçmaktır. Ne yapsaydı yani dövüşe girip de yara bere içinde mi kalsaydı? Bak şuna hiçbir yerinde çizik bile yok. Hey maşallah! ? demiş.