Bir komşu Nasrettin Hocaya koşa koşa gelmiş:
- Aman Hoca! Bizim evde karılarımız kavga ediyorlar, çabuk gel, demiş.

Hoca hiç aldırış etmeden şöyle sormuş:
- Yaş hakkında mı, yoksa görünüş hakkında mı?

- Hayır, başka bir şey hakkında, diye cevaplandırmış komşu!

- Öyle ise evine git ve merak etme şimdiye kadar çoktan barışmışlardır.

Nasrettin Hocanın karnı pek açıkmış. Sofradaki çorbaya kaşığını daldırıp hemen ağzına almış, yutmuş. Fakat çorba çok sıcakmış. Ağzı, boğazı müthiş bir surette yanan Hoca, hemen sokağa fırlamış, bağırıp kaçmaya başlamış.
- Savulun dostlar, karnımda yangın var.

— Hocam sizin evden dün gece bir gürültü koptu hayırdır?
Hoca:
— Hiç ne olsun benim kürk merdivenden yuvarlandı da demiş. Arkadaşı:
— Ama hocam kürkten bu kadar ses çıkar mı?
Hoca da:
— Eeee! Çıkar tabi içinde bende olursam çıkar...

At nalının insanlara uğur getirdiğine inanan biri, Hoca'ya sormuş:
— Hocam, at nalı insana uğur getirirmiş, evin kapısına assak günah olur mu?

Böyle hurafelerin dine aykırı olduğunu her zaman anlatan hoca, bu sefer farklı bir yöntemle cevap vermiş:
— Eğer uğur getiriyorsa, asabilirsin. Ama bence getirmez. Çünkü atlarda bir değil, dört nal olmasına rağmen şimdiye kadar bir faydası olduğunu görmedim aksine akşama kadar yediği kamçının, taşıdığı yükün ve koşturulduğu yolun hesabı yoktur.

Hoca ormana gitmiş. Oturmuş bir dalın üstüne, başlamış kesmeye. Aşağıdan geçen bir yolcu Hoca'ya seslenmiş:

- Bre adam! İnsan oturduğu dalı keser mi? Şimdi düşeceksin. Hoca adama aldırmamış; işine devam etmiş. Az sonra dal kırılmış. Hoca, cumburlop düşmüş. Düştüğü yerden perişan seslenmiş:

— Düşeceğimi bildin ne zaman öleceğimi de söyle bari.

Bir gün Nasrettin hoca camide vaaz verirken;

Allah iyi ki deveyi kanatlı yaratmamış.
— Cemaatten biri;
— Neden diye sormuş.

Hoca;
— Senin dama konsaydı görürdün

Hoca'ya sormuşlar:

— Evlendiğinde kaç yaşındaydın?

— Ne bileyim, demiş, o zamanlar aklım başımda mıydı sanki.