Mahallenin çocukları yolda buldukları bir leyleği Nasreddin Hocaya getirmişler. Daha önce hiç leylek görmemiş olan Hoca leyleğin uzun gagası ve bacaklarını çok yadırgamış. Tutup bir güzel kesivermiş onları. Sonra da yüksekçe bir yere koymuş. Karşısına geçmiş. Yaptığı işten memnun halde seslenmiş:
— Bak şimdi kuşa benzedin.

Nasreddin Hoca karın ne olduğunu bilmiyormuş. Bir gün sabah kalkmış ki her taraf bembeyaz kar. Tabi karın ne olduğunu bilmiyor pamuk zannetmiş. Hemen karısının başına gitmiş:
— Karı karı kalk! Her taraf pamuk dolu. Yatağı yorganı getir de dolduralım.
Sabah olmuş Hoca:
— Karı karı kalk! Her gün çocukların çişini kaçırdığı yatağa bugünde yastık yorgan kaçırdı, demiş.

Nasreddin Hoca'ya sormuşlar:
— Evliliğin anlamı nedir?
Hoca:
— Gündüzleri çifte hırlama, geceleri çifte horlama, demiş.

Mahallenin bencil imamı, çaya düşmüş. Yüzme bilmediği için de başlamış çırpınmaya. Hemen koşup köylüler.
— Elini ver, elini ver! Diye bağırmışlar. Ama adam elini uzatmamış. Tam göz göre boğuluyormuş ki! Hoca seslenmiş:
— Yahu! o vermeyi bilmez. Elimi al diye bağırsanıza.

Nasrettin hoca bir gün ağacın dalına çıkmış. Elinde de balta varmış. Başlamış dalı kesmeye. Aşağıdan geçen bir yolcu.

— Hocam, hocam, sen oturduğun dalı kesiyorsun demiş. Hoca aldırmamış, kesmeye devam etmiş. Beş dakika sonra, hoca daldan aşağı düşmüş ve yolcunun yanına gitmiş.

— Yolcu daldan düşeceğimi bildin öyleyse ne zaman öleceğimi de bilirsin. Hadi söyle

Nasreddin Hoca'ya sormuşlar:

- "Hocam, kıyametin alâmeti nedir?"

- "Neme lâzım" demiş Hoca.

- "Aman Hocam" demişler, "Sen de nemelâzım dersen kime sorup öğrenelim?.."

- "Dedik ya neme lâzım diye" demiş Hoca. "Herkes neme lâzım derse, kıyamet alâmetidir!.."

Bir gün Nasrettin Hoca'ya sorarlar:

— Ay mı faydalı Güneş mi?

Hoca hiç düşünmeden:

— Tabii ki de ay.

— Neden?

— Çünkü güneş geceleri batar, ay ise geceleri havayı aydınlatır...:)