Mahallenin bencil imamı, çaya düşmüş. Yüzme bilmediği için de başlamış çırpınmaya. Hemen koşup köylüler.
— Elini ver, elini ver! Diye bağırmışlar. Ama adam elini uzatmamış. Tam göz göre boğuluyormuş ki! Hoca seslenmiş:
— Yahu! o vermeyi bilmez. Elimi al diye bağırsanıza.

Nasreddin Hoca karın ne olduğunu bilmiyormuş. Bir gün sabah kalkmış ki her taraf bembeyaz kar. Tabi karın ne olduğunu bilmiyor pamuk zannetmiş. Hemen karısının başına gitmiş:
— Karı karı kalk! Her taraf pamuk dolu. Yatağı yorganı getir de dolduralım.
Sabah olmuş Hoca:
— Karı karı kalk! Her gün çocukların çişini kaçırdığı yatağa bugünde yastık yorgan kaçırdı, demiş.

At nalının insanlara uğur getirdiğine inanan biri, Hoca'ya sormuş:
— Hocam, at nalı insana uğur getirirmiş, evin kapısına assak günah olur mu?

Böyle hurafelerin dine aykırı olduğunu her zaman anlatan hoca, bu sefer farklı bir yöntemle cevap vermiş:
— Eğer uğur getiriyorsa, asabilirsin. Ama bence getirmez. Çünkü atlarda bir değil, dört nal olmasına rağmen şimdiye kadar bir faydası olduğunu görmedim aksine akşama kadar yediği kamçının, taşıdığı yükün ve koşturulduğu yolun hesabı yoktur.

Nasreddin Hoca'ya sormuşlar:
— Evliliğin anlamı nedir?
Hoca:
— Gündüzleri çifte hırlama, geceleri çifte horlama, demiş.

Bir gün Nasrettin Hoca'ya sorarlar:

— Ay mı faydalı Güneş mi?

Hoca hiç düşünmeden:

— Tabii ki de ay.

— Neden?

— Çünkü güneş geceleri batar, ay ise geceleri havayı aydınlatır...:)

Nasrettin Hoca bir gün eşeğini almak için ahıra gitmiş. Eşşeğini alıp sırtına binmiş ama ters binmiş. Oradan geçen bir adam hemen sormuş:

— Hoca eşeğe neden ters bindin?

Hoca ise cevap vermiş:

— Eşeğin dikiz aynaları yok da ondan.

Nasrettin hoca bir gün ağacın dalına çıkmış. Elinde de balta varmış. Başlamış dalı kesmeye. Aşağıdan geçen bir yolcu.

— Hocam, hocam, sen oturduğun dalı kesiyorsun demiş. Hoca aldırmamış, kesmeye devam etmiş. Beş dakika sonra, hoca daldan aşağı düşmüş ve yolcunun yanına gitmiş.

— Yolcu daldan düşeceğimi bildin öyleyse ne zaman öleceğimi de bilirsin. Hadi söyle