Altı kör, kendilerini nehirden karşıya geçirmesi için Nasreddin Hocayla adam başı iki akçeye anlaşmışlar. Akıntının arttığı bir noktada iki kör suda kaybolunca körler hocaya öfkeyle çıkışır. Hoca da:
- Ne bağırıyorsunuz yahu! Dört akçe eksik verirsiniz.

Nasrettin Hoca'ya sormuşlar:
- Hoca Efendi, padişah mı büyük, yoksa çiftçi mi?
- Çiftçi büyük elbet, demiş Hoca ve eklemiş;
- Çünkü çiftçi buğday yetiştirip vermezse padişah acından ölür.

Hoca Nasreddin bir gün boş bir bostana(bahçe) dalar, bostanda ne varsa; marullar, patlıcanlar, salatalıklar yolar temizler. Doldurur bir küfeye tıka basa tam yükü yüklenecekken Çam yarması bir adam ortaya çıkar;
- Bre adam! Ne arıyorsun burada?
Hoca bir düşünür ve cevabı bulur der ki:
- Dün şiddetli bir rüzgar çıkmıştı ya o attı beni buraya.
- Demek seni buraya atan rüzgâr, peki ya bu patlıcanlar marullar onları da hep rüzgâr mı kopardı.
- Evet biraz fazlaca esiyordu beni öteye beriye savurdu neye uğradığımı bilemedim bari şunlara tutunayım dedim neye tutundumsa elimde kaldı.

Bunun üzerine bostancı kızar:
- Peki çuvala koyan da mı rüzgar? Söyle kim doldurdu çuvala bunları?
Hoca tatlı tatlı burnunu kaşır, sonra döner der ki:
- İlahi oğlum! İşte ben de tam onu düşünüyorum ya...

Nasrettin Hocanın mahallesindeki çocuklar, sokak ortasında oyun oynuyorlarmış.

Çocukların oyunu Hocanın da çok hoşuna gitmiş. Eşeğini durdurarak onları seyretmeye başlamış. Bu arada yaramaz çocuklardan birisi Hocanın yanına gelerek, şaka olsun diye vurmuş, Hocanın başındaki kavuğu yere düşürmüş. Çocuklar koşuşmuşlar. Kavuk elden ele dolaşmaya başlamış. Hoca, çocuklara: "Etmeyin çocuklar. Kavukla oynamayın! Ayıptır, yazıktır." demişse de Hocanın sözlerini dinleyen olmamış. Hoca, çocukların söz dinlemediğini görünce, çekip gitmiş. Başı açık olarak eve gelince karısı sormuş.

- Hayrola Hoca Efendi! Kavuğun nerede? Hoca:

- Nerede olacak hatun? Bu gün çocukluğu tuttu. Mahallede çocuklarla oynuyor! demiş.

Bir gün Nasrettin Hoca karanlıkta parasını kaybeder, sonra eve gider. Evde parasını arar. Karısı;
- Hocam neden burada paranızı arıyorsunuz? Hoca ise;
- Sokakta kaybettim ama sokak çok karanlık olduğu için burada arıyorum.

Hocanın uykusu kaçmıştı ve pencereden dışarıyı seyrediyordu. Bir anda ilerideki ağaçların arasında hayalete benzer iki şeyi havada dans eder gibi gördü. Hemen okunu hazırlayıp pencereyi açarak fırlattı. İsabet ettirmişti. Fakat bir anda sevinmesi yerini şaşkınlığa döndü çünkü hayalet sandığı görüntü karısının gündüz yıkayıp kuruması için astığı kendi entarileriydi. Hoca "ne korkunç bir hata" diye söylendi. Çok şükür Allah'ım ya içinde bende olsaydım.

Nasrettin hoca her seferinde ayın kaç olduğunu unuturmuş. Bir gün aklına bir fikir gelmiş. Fikri her gün bir keseye taş atsa öğrenirmiş ayın sonunda. Bu fikri uygularken hocanın küçük kızı bunu bir oyun sanıp içine tam 60 tane taş atmış. Bir zaman komşusu gelmiş;
— Muhterem Hocam, bugün ayın kaçı? diye sormuş. "Atmışı" demiş hoca .Komşusu;
— Aman Hocam, ne yaptın bir ay otuz gündür, demiş. Hoca da;
— Aman! Dediğin şeye bak, asıl bugün ayın doksanı ama ben acıdım da otuz gün indirdim, demiş.