Bir gün Nasrettin Hocanın köyüne bir fil göndermişler. Köylüler bu filden hiç memnun değilmiş. Köylülerle beraber şikayet için padişah sarayına gitmişler. Nasrettin Hoca arkasına bakmış ki kimse kalmamış. Nöbetçiler Nasrettin Hocayı padişahın huzuruna götürmüşler. Nasrettin hoca korkudan ne söyleyeceğini bilememiş. Demiş ki;
- Bize bu filin dişisini de verin

Nasreddin Hoca bir gün pazarda dolaşırken Adamın Biri yanına yaklaşıp sormuş:
- Hoca efendi bu gün ay kaça geldi?

Hoca da adama:
- Valla bilmiyorum. Bugünlerde hiç ay alıp satmadım.

Hocanın uykusu kaçmıştı ve pencereden dışarıyı seyrediyordu. Bir anda ilerideki ağaçların arasında hayalete benzer iki şeyi havada dans eder gibi gördü. Hemen okunu hazırlayıp pencereyi açarak fırlattı. İsabet ettirmişti. Fakat bir anda sevinmesi yerini şaşkınlığa döndü çünkü hayalet sandığı görüntü karısının gündüz yıkayıp kuruması için astığı kendi entarileriydi. Hoca "ne korkunç bir hata" diye söylendi. Çok şükür Allah'ım ya içinde bende olsaydım.

Altı kör, kendilerini nehirden karşıya geçirmesi için Nasreddin Hocayla adam başı iki akçeye anlaşmışlar. Akıntının arttığı bir noktada iki kör suda kaybolunca körler hocaya öfkeyle çıkışır. Hoca da:
- Ne bağırıyorsunuz yahu! Dört akçe eksik verirsiniz.

Nasrettin Hocanın mahallesindeki çocuklar, sokak ortasında oyun oynuyorlarmış.

Çocukların oyunu Hocanın da çok hoşuna gitmiş. Eşeğini durdurarak onları seyretmeye başlamış. Bu arada yaramaz çocuklardan birisi Hocanın yanına gelerek, şaka olsun diye vurmuş, Hocanın başındaki kavuğu yere düşürmüş. Çocuklar koşuşmuşlar. Kavuk elden ele dolaşmaya başlamış. Hoca, çocuklara: "Etmeyin çocuklar. Kavukla oynamayın! Ayıptır, yazıktır." demişse de Hocanın sözlerini dinleyen olmamış. Hoca, çocukların söz dinlemediğini görünce, çekip gitmiş. Başı açık olarak eve gelince karısı sormuş.

- Hayrola Hoca Efendi! Kavuğun nerede? Hoca:

- Nerede olacak hatun? Bu gün çocukluğu tuttu. Mahallede çocuklarla oynuyor! demiş.

Günün birinde Nasreddin Hoca'nın da içinde bulunduğu topluluktan birisi;
- Hocam, adam olmanın yöntemi nedir? deyince; Hoca Efendi, adamın nefes almasına bile fırsat vermeden;
- Canım, bunu bilmeyecek ne var, elbette kulaktır, der.
Fakat Hoca, arkadaşlarının "kulaktır" cevabından pek bir şey anlamadıklarını anlayınca açıklama yapma gereğini duyar:
- Aa! Bunu bilemeyecek ne var? Herhangi bir adam konuşurken onu can kulağıyla dinlemeli; bu arada kendi ağzından çıkanı kendi kulağı duymalıdır.

Köylüler EYYÛB ismini, Eyip, İyip, iyp gibi bozuk şekilde telâffuz ediyorlarmış.
Bir gün Nasreddin Hoca vaazında:
- Ey Müslümanlar! Oğlunuz olursa adını sakın Eyyûb koymayın. Halkın dilinde çokça söylene söylene, incele incele İp olur, demiş.