Eşeği kaybolan Subaşı, ateş püskürmüş:

-Çabuk benim hayvanımı bulun, yoksa karışmam! Diye bağırmaya başlamış. Herkesi bir telaş , bir korkudur almış. Eşeği aramak için dört bir tarafa dağılan Akşehirliler , yolda Hoca'ya rastlamışlar:

-Aman Hocam, bize yardım et. Yolda sahipsiz bir eşek bulursan hemen yakala nolur.

-Eşek kimin?

-Subaşının. Demişler. Hoca da: "Peki ararım" demiş ve türkü söyleye söyleye yolunu sürdürmüş. Karşısına çıkan bir köylü :

-Hocam, böyle türkü söyleyerek ne yapıyorsun? Deyince , Hoca:

-Subaşının kaybolan eşeğini arıyorum! Demiş. Adam , yine sormuş:

-Peki , böyle türkü söyleyerek eşek mi aranır a Hoca?

-El elin eşeğini elbette türkü söyleyerek arar. Hele eşek zorla aranıyorsa. Üstelik Subaşınınsa....

Bir defasında Nasrettin Hocanın arkadaşı Yunus sordu.;
— Hocam kaç yaşındasın? Hoca Yunus'a cevap verdi;
— 53 yaşındayım.
Arkadaşı 11 yıl sonra yine hocaya denk gelince yine sordu;
— Hocam, yaş kaç oldu?
— 53 yaşındayım
— Nasıl olur? 11 yıl önce de aynı şeyi söylediniz.
— Evet öyle, erkek adam sözünden dönmez.

Nasrettin Hoca, bir kış günü köye gitmek için yola çıkar. Her taraf buz tutmuştur. Birden çevresini köpekler sarar. Taş almak için eğilir. Ama hangi taşa el attıysa bir türlü yerinden kıpırdatamaz. Köpeklere bakarak elini açar:
- Ey Allah'ım bu nasıl ülke? Taşları bağlayıp köpekleri salmışlar.

Nasrettin Hoca'nın komşusu paraya sıkışmış. Nasrettin Hocaya gidip;
— Hocam paraya sıkıştım. Bana biraz borç verebilir misin? Demiş. Nasrettin Hoca cevap vermiş:
— Şu halının altını görüyor musun? Orda biraz para var onları alıver, demiş. Adam almış. bir kaç yıl geçmiş adam parayı getirmemiş, yine sıkışmış ve Nasrettin Hocanın yanına gitmiş;
— Hocam, ben yine sıkıştım, bana borç verebilir misin? demiş. Nasrettin Hoca da demiş ki:
— Şu halının altını görüyor musun? Orda eskiden para vardı ama birisi aldı bir daha da getirmedi...

Nasrettin Hoca ile karısı bir göl başına çamaşır yıkamaya giderler. Çamaşırı şöyle bir tarafa koyup hazırlanırken bir kara karga sabunu alıp uçar. Karısı Hoca'ya bağırır:
- Yetiş, ayol, karga sabunu kaptı!...
Hoca sükûnetle cevap verir:
- Hiç bağırma! Baksana, onun üstü bizden daha kirli. Bırak, bu sefer de o yıkansın...

Bir devirde Nasrettin Hoca büyük bir para sıkıntısına düşmüş. Ne yapsın? Başlamış gece gündüz evinde yüksek sesle dua etmeye:

- "Yarabbim, bana yüz altın ver! Doksan dokuz olursa asla kabul etmem..." Onun durmadan böyle dua ettiğini duyan zengin bir komşusu merak etmiş. Yanına doksan dokuz altın alarak görünmeden Hocanın damına çıkmış. Tam Hoca aynı duayı sayıklarken başlamış bacasından teker teker altınları atmaya. Hoca, bacasından altın yağmaya başladığını görünce, Allah'ın nihayet duasını kabul ettiğine inanarak koşmuş. Başlamış altınları toplamaya... Bir taraftan da sayarmış. Altınların sayısı doksan dokuz olunca:

- "Buna da şükür Allah'ım! Varsın doksan dokuz olsun! Diyerek altınları cebine indirmiş." Bacanın tepesinde bu işin sonunu bekleyen zengin komşu hemen telaşlanmış. Yukarıdan seslenmiş:

- "Hoca! Hoca! Hani altınlar doksan dokuz olursa kabul etmeyecektin! Oldu mu ya!" Hoca pişkin bir tavırla şöyle cevap verir:

- "Doksan dokuz altını veren Allah, elbette birini de verir."

Nasreddin Hocayla bir arkadaşı kurt avına gitmiş. Arkadaşı kurdun inine girmiş, Nasreddin Hoca da inin önünde bekliyormuş.
O sırada kurt inine geri dönmüş. Nasreddin Hoca'da kurt içeri girerken kuyruğundan yakalamış. Kurt debelenmeye başlamış, ortalık toz duman içinde kalmış. Nasreddin Hoca'nın arkadaşının girdiği kurt ini toz dolmuş. Onun bir şeyden haberi olmadığından içerden bağırmış.
- Hoca bu toz duman da neyin nesi? Nereden geliyor? Diye sorunca, Hoca demiş ki:
- Eğer kurdun kuyruğu koparsa, tozun nereden geldiğini anlarsın...